İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/91 K.2020/44

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Taşınmaz Alım-Satımı Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili sunmuş olduğu dava dilekçesi ile, Beyoğlu ... Noterliği'nin 25/07/2016 tarih ... yevmiye sayılı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile davalıdan taşınmaz aldığını ve bedelini peşin ödediğini, KDV'nin ise faturanın kesildiği tarihte senet karşılığında ödeneceğinin kararlaştırıldığını, fatura kesiminden önce ödemeleri yaptığını, buna rağmen davacı tarafın tapuyu süresinde devretmediğini, ayrıca fazla KDV'nin tahsil edildiğini, faturada daha düşük KDV olduğunu beyanla geç teslim dolayısı ile 80.850,00 USD gecikme cezası ve KDV farklı olan 90.270,00 USD karşılığı toplam 975.384,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf cevabında, Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğunu, talebin haksız olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davacı taraf cevaba cevap dilekçesinde, satın alınan yerin ofis olması nedenbiyle Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğunu, itirazların yersiz olduğunu bildirmiştir.

Makhememizce taşınmazın tapu kaydı UYAP üzerinden alınmış ve ofis nitelikli olduğu, davacı tarafından 22/05/2018 tarihinde satın alındığı görülmüştür.

Mahkememizce yapılan incelemede davacının gerçek kişi tacir kaydı olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili duruşmada, Müvekkilinin tekne sektöründe şirketleri olduğunu ve ticaret yaptığını, gerçek kişi tacir kaydı olmadığını beyan etmiştir.

Ticaret Mahkemesi'nin görev konusunu TTK 4 ve 5. maddeleri düzenlemiş ve buna göre işin mutlak ticari dava konusu olması veya iki tarafında tacir olması hallerinde Ticaret Mahkemeleri görevli kılınmıştır.

Yapılan incelemede dava konusunun taşınmaz satışından kaynaklı gecikme cezası ve fazla KDV iadesine ilişkin olduğu ve TTK 4. maddesi uyarınca mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı her ne kadar şirket sahibi veya ortağı ise de, taşınmazı kendi adına aldığı dolayısı ile şirket ile ilgisi olmadığını, davacının gerçek kişi olarak tacir olmadığını, bu konuda herhangi bir iddianın da bulunmadığı, satışa konu yerin ofis olması dolayısı ile işin genel hükümlerine göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görev alanına gireceği, davanın Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğuna dair savunmasının yersiz olduğu, Mahkememiz görevsiz olup, resen gözetilmesi gerektiği ve dosyanın görevsizlik ile Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerektiği anlaşılmış, aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.