İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/254 K.2020/270

Mahkememizde görülmekte olan Alacak davasında dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkil şirketin reklam sektörü alanında ülkemizin önde gelen kuruluşlarından olduğunu , çeşitli illerde belediye mücavir alanları içerisinde bulunan reklam ilan ve panolarının kullanım hakkını ilgili belediye veya şahıslardan kiralamakta veya devir almakta ve bunları 3.şahıslara kira bedeli karşılığında kullandırdığını, davalı borçlulardan ..., ... isimli işyerinin sahibi, davalı ... anılan işyerinin işleteni, davalı ... ise anılan işyerinin assolisti olduğunu, davalılar ...,

... ... isimli işletmenin tanıtımını yapmak niyetiyle davalı ... 'ın işletmenin reklamıyla birlikte kendisinin sanatçı olması nedeniyle kendi adının ön plana çıkması sağlayacak şekilde reklam hizmeti almak istediklerini belirterek müvekkiline başvuruda bulunduklarını, müvekkil tarafından verilecek reklam hizmeti almak istediklerini belirterek müvekkile başvuruda bulunduklarını, müvekkili tarafından verilecek reklam hizmeti ile ilgili olarak internet ortamında mail yazışmaları yapıldığını ve varılan mutabakat üzerine davalıların onay verdiği reklam görselle reklam ünitelerinde asılı tutulmak suretiyle davalılara reklam hizmeti verildiğini,

fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 35.046,00 TL alacağın 25/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama gideri ile avukatlık ücretinin davalılar üzerine yükletilmesine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

... 38. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dosyasından yapılan yargılama sonucunda, 10/04/2014 tarihinde, ... Karar numarası ile davalılar ... ve ... hakkında, davacı tarafça bu davalılar yönünden olan taleplerini atiye terk bıraktığından, hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş, diğer davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği,

kararın davalı ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi neticesinde, 2017/15293 Esas 2017/14685 Karar numarası ile 26/10/2017 tarihinde " Uyuşmazlığın kira alacağının tahsili istemine ilişkin olduğundan, 08/12/2011 tarihinde 6100 Sayılı HMK nun yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi" olduğundan bahisle mahkemece verilen kararın bozulmuş ve mahkememize gönderilerek 2018/1188 Esas sırasına kaydedilen dosya üzerinden inceleme yapılarak 2019/22 Karar sayısı ile 22/01/2019 tarihinde, mahkememizin görevsizliğine,

görevli mahkemenin İstanbul Sulh Hukuk Mahkemeleri olduğuna dair karar verilmiştir.

Dava dosyası, görevsizlik kararı gereği ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne tevzi edilmiş, mahkemece ... Esas ... Karar numarası ile 18/02/2020 tarihinde, tüm davalılar hakkında verilen karar ve görevsizlik kararı kesinleşmeksizin dosyanın mahkemelerine gönderildiğinden bahisle, dosyanın mahkememize gönderilmesine karar vermiştir. Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

... 38. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından " davalılar ... ve ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği" ... Esas ...

Karar sayılı bu kararın davalılardan ... tarafından temyiz edilerek, davaya bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan bahisle bozulduğu, Yargıtay İlamına karşılık davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunduğu, ancak karar düzeltme isteminin reddedildiği, mahkememizce Yargıtay kararı üzerine ... Esas ...

Karar sayısı ile 22/01/2019 tarihinde görevsizlik kararı verildiği ve görevsizlik kararı 18/03/2019 tarihinde kesinleşmekle, dosyanın görevli İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş olduğu, ... 38. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce ... Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde davalılar ... ve ... hakkında verilen kararın ise taraflarca itiraza uğramamakla kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla,

Sadece davalı ... yönünden devam eden dava dosyasının görevli ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne iadesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.