İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/806 K.2018/320

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2017/806 Esas

KARAR NO : 2018/320

DAVA : Tazminat

DAVA TARİHİ : 09/06/2016

KARAR TARİHİ : 03/04/2018

İstanbul Anadolu 29.Asliye Hukuk mahkemesinin..............Esas-....... Karar sayılı dosyası...... tarihli Görevsizlik kararına istinaden mahkememize tevzi edilen Tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacı şirketin mobil elektronik haberleşme hizmeti sunduğunu, toplumsal sorumluluk bilinci ile kültür, sanat, spor gibi farklı alanlarda bir çok projeye destek verdiğini, çocukların eğitimini desteklemek amacıyla da bugüne kadar pek çok projenin destekçisi olduğunu, son zamanlarda gündemde yer alan .......

Vakfına ait olduğu söylenen yurtlarda vuku bulan tecavüz skandalının davacı şirket aleyhine çarptırıldığını, sosyal medyada davacı şirket adına karalama kampanyası yapıldığını, davalı ...........'in 29.03.2016 tarihinde @dilhanguven adlı kişisel twitter hesabından davacı şirketin tecavüz şucuna ortak olduğu gibi son derece haksız aşağılıyıcı ve tahkir edici iddia ve ifadelerde bulunduğunu,

davacı şirketi tecavüzcü sponsoru olarak nitelendirdiğini belirterek haksız rekabete sebebiyet veren açıklamaları nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili edilerek davacı şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımda eleştiri ve serzenişte bulunduğunu, müvekkilinin yapmış olduğu paylaşımın tamamen kişilik haklarına saldırı veya hakaret içermediğini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, davalının sosyal paylaşım sitesinde yaptığı paylaşım nedeni ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, ticari itibarının ihlal edildiği, TTK'nun 55. maddesi kapsamında gerçeğe aykırı ve incitici beyanlarla davacı şirketin rakiplerinin rekabette öne çıkarılmak suretiyle haksız rekabete sebebiyet verildiği iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından haksız rekabet hükümlerinin Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan davalının atmış olduğu tweet incelendiğinde; "Madem Turkcell artık tecavüzcü sponsoru, o zaman hatlarımızı taşımanın vakti de gelmiştir." şeklinde yazıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı taraf savunmasında. Türkiye'de herkes tarafından duyulan ...... Vakfı ile organik bağı bulunan........'in Karaman'daki öğrenci evinde bir öğretmen tarafından çocuklara yıllarca cinsel istismarda bulunması nedeniyle tüm kamuoyunda bu kuruluşlara olan güvenin sarsıldığını, devamında görülen ceza davasında olayın faili öğretmene cinsel istismar suçundan 508 yıl mahkumiyet cezası verildiğini, bu olay nedeniyle .......

Vakfı ile bu vakfın bağlantılı olduğu bir takım kuruluşların kamuoyu tarafından sosyal medyada ve başka platformlarda eleştirildiğini, tüm toplumda infial yaratan böyle bir olayda sorumlu kurumların eleştirilmesinin doğal olduğunu ve davacı Turkcell şirketinin ise ....

Vakfının birçok projesinde sponsor olmaya devam ettiğini, müvekkilinin yapmış olduğu paylaşımda belirttiği maddi olayların gerçeği yansıttığını, bu paylaşımın hakaret ya da kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilemeyeceğini, bunun ancak eleştri düzeyinde kaldığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmektedir.

Somut olayda davacının tweeter hesabında yapılan paylaşımın hoşa gitmeyen, rahatsız edici bir paylaşım olduğu görülmekle birlikte Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. Maddesi ve Anayasanın 26. Maddesi nazara alındığında bu tür paylaşımların ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, ağır eleştri niteliği taşıdığı, kişisel değer yargısı niteliği taşıdığı, küçültücü ve hakaret niteliği olmayıp, davacının kişilik haklarına doğrudan bir saldırı ve haksız rekabet amacı olmadığı kanaatine varılmakla yasal unsurları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.