İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/735 K.2023/882

T.C. İstanbul Anadolu 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2022/735

KARAR NO : 2023/882

DAVA

Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 04/10/2022

KARAR TARİHİ : 12/12/2023

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;

Davacıya ait----plakalı aracın davalı sigortalı şirketi tarafından sigortalı olan------ plakalı aracın sebep olduğu 13.07.2021 tarihli kaza nedeniyle hasarlandığı, 06.08.2021 tarihinde davalı sigorta şirketine başvurulduğunu, KTK m.99 uyarınca sigortacıların 8 iş günü içerisinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorunda olduğunu ancak davacının davalı sigorta şirketine başvuru yapmış olmasına rağmen 8 iş günü içerisinde tazminatı ödenmediğini, bunun üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu'na başvurulduğunu ve Komisyon'un davacı lehine değer kaybı olarak 4.354,00 TL'ye hükmettiğini,

bu miktarın 09.02.2022 tarihinde ancak icra kanalıyla tahsil edilebildiğini, ödeme tarihiyle davalı sigorta şirketinin temerrüde düştüğü tarih arasında talep edilen değer kaybının alım gücü bakımından farklılıklar bulunduğunu beyan ederek, davanı kabulü ile bu iki tarih arasındaki munzam zararın öncelikle bilirkişi marifetiyle tespitini ardından bu zararın davacı tarafından tazminini vekalet ücreti ve yargılama giderinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;

KTK-m.97'de sigortacıya bildirim şartının gerçekleşmediğini dolayısıyla dava şartı noksanlığının bulunduğunu, hasar tarihinin 13.07.2021 tarihi olduğu için alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu, ,Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın Teminat Dışında Kalan Haller başlıklı A.6 maddesi gereğince gelir kaybı, kar kaybı, iş durması ve kira mahrumiyeti gibi dolaylı zararların teminat kapsamı dışında olduğunu,

buna ek olarak zararın varlığı halinde dahi bu zararın somut delillerle ortaya konması gerektiğini ancak döviz kuru ve enflasyon gibi tamamen soyut hususlara dayanarak bu meblağın talep edilemeyeceğini, soyut zararların munzam zararın ispatına yeterli olmadığına ilişkin Yargıtay'ın da içtihatlarının bulunduğunu, sigortanın zenginleşme aracı olarak kullanılamayacağını ve davalı sigorta şirketinin temerrüde düşmede herhangi bir kusurunun bulunmadığını,

tüm uyuşmazlık kapsamında davalı sigorta şirketinin 19.008,17 TL'si asıl alacak olmakla birlikte toplam 34.364,32 TL ödeme yaptığını bu bağlamda davalı şirketin faiz ödemesi de yaptığını ve davacının faizi aşan zararının bulunmadığını beyan etmiş ve davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuki niteliği itibariyle, meydana gelen trafik kazası nedeni ile oluşan zararın zamanında ödenmemesi dolayısı ile oluşan enflasyon farkı nedeni ile munzam zararın tazminine yönelik olarak açılan tazminat davasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında taraflarca gösterilen deliller toplanmış ve konunun incelenmesi uzmanlık gerektiren yönleri bulunduğundan bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bilirkişi tarafından verilen raporda özetle;"

500 TL munzam zarar iddiası ile açılan davada, davacının munzam zararını somut veya soyut yöntemle ispat edeceğine yönelik takdirin raporda ortaya konulan açıklamalar kapsamında Mahkemede olduğu, davacının iddiası ile 27.08.2021 tarihinde davalının temerrüde düştüğü ve 08.02.2022'de ödeme yaptığı, dosya kapsamında yer alan belge ve bilgiler ışığında soyut yöntemle ispatın yeterli bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığında, 4.354,00 TL'nin miktarın ödeme tarihi itibariye değerinin 6.586,66 TL olduğu,

faiz ile birlikte davacı eline geçen miktarın 4.531,14 TL olup, faiz ile karşılanmayan nitelikte paranın alım gücündeki düşmenin 2.055,52 TL olduğu, " şeklinde rapor sunulmuştur.Aşkın (munzam) zararın ispatına ilişkin yükümlülük, bu zararın varlığını iddia eden alacaklının üzerindedir.

Bu bağlamda aşkın (munzam) zarar alacaklısı, 6098 sayılı Kanun’un 122 nci maddesine dayalı olarak tazminat talebinde bulunabilmesi için öncelikle kaynağı ne olursa olsun evvela bir alacağı olduğunu, borçlunun temerrütte bulunduğunu, illiyet bağını ve bu alacağını tahsil edememesinden veya geç ödeme yapılmasından doğan ve duruma göre malvarlığında azalma veya engellenen kazançlardan oluşan zararını kanıtlamak durumundadır.

Aşkın (munzam) zararın talebinde varlığı iddia olunan zararın, yine alacaklı tarafından yasal ispat vasıtalarıyla somut, inanılır ve açık bir biçimde ispatlaması gerekir. Başka bir anlatımla, alacaklı tarafça aşkın (munzam) zarar olgusu, 6100 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi gereğince ispata elverişli şekilde somutlaştırılarak ileri sürülen iddianın ispatı için gerekli tüm deliller somut olarak ortaya konulmalıdır.

Bu itibarla salt ülkenin ve piyasanın içinde bulunduğu ekonomik olumsuzluklardan olan enflasyon, yüksek faiz, para değerindeki düşüş gibi olgulara dayalı olarak ileri sürülen aşkın (munzam) zarar talebi, alacaklının bu sebeple zarara uğradığını açık ve somut bir biçimde iddia ve ispat etmediği müddetçe, 6098 sayılı Kanun'un 122 nci maddesi kapsamında aşkın (munzam) zararın kanıtı olarak ileri sürülemez ve anılan şartlar sebebiyle ortaya çıkan olumsuzluklar alacaklı zararı olarak kabul edilemez.

Dolayısıyla 6098 sayılı Kanun'un 122 nci maddesinde karşılanması öngörülen faizi aşan aşkın zararın, genel ekonomik olumsuzlukların (ülkede cari enflasyon oranı, yüksek ve değişken döviz kurları, mevduat faizleri, paranın satın alma gücünde meydana gelen azalma) dışında davacının durumuna özgü somut vakıalarla ispatlanması gerekir.

Başka bir anlatımla yüksek enflasyon, dolar kurundaki artış, serbest piyasadaki faiz oranlarının yüksek oluşu, paranın satın alma gücünde meydana gelen azalma, davacıyı ispat yükünden kurtarmayacağı gibi herhangi bir ispat kolaylığı da sağlamaz. Bu kapsamda ülkenin içinde bulunduğu ekonomik olumsuzluklardan hareketle ileri sürülen soyut ve varsayıma dayalı zarar iddiaları hükme esas alınamaz.

Davacı, dava dilekçesi ile müvekkilinin zamanında tahsil edilemeyen paranın enflasyon karşısında eridiğini ileri sürmüş olup, somut bir maddi zarara uğradığını ileri sürmemiş ve parasını geç tahsil ettiği için temerrüt faizini aşan somut bir maddi zarara uğradığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekmiytir. (Yargıtay ----. HD. ----- Sayılı, 16/03/2023 Tarihli Kararı, Yargıtay -----. HD. -----Sayılı, 15/02/2023 Tarihli Kararı )