İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/960 K.2018/276

İstanbul Anadolu 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2016/960 Esas

KARAR NO : 2018/276

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 01/08/2016

KARAR TARİHİ : 27/03/2018

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı --- Taah. Yat. A.Ş. ile arasında ticari bir ilişki olduğu, borçlu şirkete mal/mallar verdiğini, fatura edildiğini, borcun ödenmediğini iddia ederek 76.039,87 -TL bedelin tahsili amacıyla İstanbul Anadolu --- İcra Müdürlüğü --- esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yaptığını, davalı tarafın iş bu davaya dayanak takibe kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ve takibin durmasına sebebiyet verdiğini, yapılan kötü niyetli itirazın iptali ile takibin devamına ve borçlu aleyhine %20 den aşağı olmamak üzere, icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, bu talebini duruşmada tekrar etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; alacaklıya karşı böyle bir borçlarının olmadığını, borcu kabul etmemekle birlikte, alacaklı tarafından başlatılan icra takibin yetkisiz icra müdürlüğünde başlatıldığını İcra ve İflas Kanunu 50. Maddesi HMK Hükümlerine yaptığı atıfta açıkça anlaşıldığı üzere her takip kanunda aksi hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte borçlunun TMK gereğince ikametgahı merkezi sayılan icra müdürlüğünde yapılması gerektiğini, alacaklı olduğunu iddia eden tarafın Ankara İcra Müdürlüğü 'nde takip başlatmasının usûle uygun olmadığını, şirketin ikametgahı merkezi' nin İstanbul olduğunu,

yetkili icra dairelerinin de İstanbul Anadolu İcra Müdürlükleri yetkili olduğunu, icra işlemlerinin başlatıldığı icra müdürlüğünün yetkisine itiraz ettiklerini, takibin İstanbul 'da yapılması gerektiğini, takibe, borca, yetkiye, tebliğ edilen ödeme emrine faize, faiz oranına ve tüm ferilerine itiraz ederek takibin durdurulmasını talep etmişlerdir.

Mahkememizce yapılan yargılama ve dosya içeresinde toplanan delillerin bir bütün olarak irdelenmesi sonucu;

--

Dava, faturaya dayalı alacağın takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekilinin, taraflar arasında ticari ilişkinin olduğunu, davacı şirketin, davalıya satmış olduğu mallar karşılığında düzenlenen faturalar gereğince toplam 75.974,30 TL alacaklı olduklarını iddia ettiği,

Davalının, faturaya dayalı malların tesliminin kanıtlanması gerektiğini savunduğu,

İhtarlı bildirime rağmen davalının, ticari defter ve kayıtlarını bilirkişi incelemesine hazır etmediği görülmüştür.

Davacının defter, kayıt ve belgeleri üzerinde bilirkişi aracılığı ile yapılan incelemede; davacının, ticari ilişki ve cari hesap bakiyesi olarak davalıdan 78.688,30 TL alacaklı olarak göründüğü tespit edilmiştir.

Ticari defterlerle ispat 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 64 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bir tarafın ticari defterlerinin ibrazının istenebilmesi ve talep edilmesine rağmen ticari defterlerin ibraz edilmemesinin defter sahibinin aleyhine sonuç doğurması, anılan yasanın 83. maddesi uyarınca, ancak karşı tarafın münhasır delil olarak bunlara dayanmasına bağlıdır. Davacı dava açarken davalının defterlerine münhasıran dayanmadığından, davalının ticari defterlerini hazır etmemesi davanın ispatı için yeterli değildir. Faturaya dayalı alacağın ispatı için, faturada yazılı malların teslim edildiğinin veya hizmetin sunulduğunun ispatı gerekmekte ve bu konuda ispat yükü davacıdadır (benzer mahiyette HGK 2014/11-1159 E-2016/967 K sayılı ilamı).

Somut olayda, alacağa dayalı faturalara dayanak sevk irsaliyelerinin davacı tarafça dosyaya sunulmuş olması ve bilirkişi raporunda da, faturalara dayalı malların satışını gösterir irsaliyelerin olduğu yönündeki teknik tespiti itibariyle, faturalara dayalı malların teslim olgusunun gerçekleştiği ve davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 78.688,30 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır.

Taleple bağlılık gereği, takibin 75.974,30 TL asıl alacak yönünden devamına, takipten evvel davalının temerrütünün ispatlanamamış olması sebebiyle işlemiş faiz isteminin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.