KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2015/671
- Karar No
- 2019/622
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
Karar Metni
1.058 kelime·5 dk okuma·10 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO
2015/671 Esas
KARAR NO: 2019/622
DAVA
Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
DAVA TARİHİ: 12/06/2015
KARAR TARİHİ: 02/07/2019
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
TALEP
Davacı vekilinin ---- tarihli dava dilekçesinde özetle; davalılardan ... adına kayıtlı, ...'in sevk ve idaresindeki --- plakalı aracın,------- tarihinde yapmış olduğu trafik kazasından dolayı müvekkilinin yaralandığını, iş bu kaza nedeni ile müvekkilinin sağ bacağı diz ve bilek arasından 2 kez kırıldığını, müvekkilinin kaza tarihinde müzik öğretmeni olarak çalıştığını ve aylık gelirinin ----TL olduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle bir süre çalışamaz hale geldiğini,
ayrıca kazanın vücut bütünlüğü üzerinde yol açtığı hasarlar nedeniyle de bundan sonra yapacağı çalışmalarında başkalarına nazaran daha çok emek ve zaman harcayarak yapmak zorunda kalacağından işgücü kaybı nedeniyle maddi zarara uğradığını, kazaya sebep olan aracın davalılardan ... tarafından --- ------ --- ile sigortalanmış olduğundan, bu sigorta şirketine çalışılamayan süre ve efor kaybından doğan zararların giderilmesi için---- tebliğ tarihli ihtarname ile başvuruda bulunulduğunu ancak bir ödeme yapılmadığını beyan ederek öncelikle kazaya karışan -----plakalı aracın 3. Kişilere devrini önlemek için ihtiyati tedbir kararı verilmesine,
efor kaybından ve çalışılamayan süreden kaynaklı maddi zararların tazmini için şimdilik ---- TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen ve 2 ve 3 nolu davalılardan kaza tarihi olan ----itibaren yasal faizi ile davalı ... şirketinden ise bildirim tarihine göre ---- 'ten itibaren ticari faizi ile birlikte tahsiline, --- TL manevi tazminatın--------- nolu davalılardan kaza tarihi olan ---- itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.
SAVUNMA
Davalılar------------ tarihli cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan müvekkili ...'in kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığını, müvekkilinin, üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini, kazaya davacının kendi dikkatsiz tutuma ve davranışlarının sebebiyet verdiğini, İstanbul Anadolu 46. Asliye Ceza Mahkemesi'nin --------- Esas sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda davacının kaza sırasında koruyu kask takmadığının, alkollü olduğunun, tahditli yolda hızlı bir seyirle dikkat ve özen yükümlülüğüne uymadan hız limitini aştığının rapor altına alındığını,
buna rağmen kaza sonrasında müvekkilinin davacıya yardımda bulunduğunu, ambulans çağırdığını ve ilk müdahaleyi bizzat kendisine yaptığını, hal böyle iken meydana gelen kaza sonucunda tüm kusur ve sorumluluğun müvekkiline yüklenmesinin hakkaniyet kuralları çerçevesinde değerlendirilemeyeceğini, ayrıca davacı tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarının fahiş olduğunu beyan ederek öncelikle müvekkili ---------- plakalı araç için talep edilen tedbir talebinin reddine, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de davacıya yükletilmesine, karar verilmesini; talep etmiştir.
Davalı --------- tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın uğradığını iddia ettiği zararları aynı zamanda ispat etmesi gerektiğini, davayı kabul etmemekle birlikte, müvekkili şirketin sorumluluğunun trafik poliçesindeki limitler ve sigortalı araç sürücüsünün dava konusu maluliyetinin oluşumundaki kusuru ile sınırlı olduğunu, ayrıca dava konusu olayın haksız fiilden kaynaklandığını ve ticari iş niteliğinde olmadığını, bu nedenle davacı vekilinin avans faizine yönelik taleplerinin reddi gerektiğini beyan ederek aleyhlerine açılan davanın sigortalı araç sürücüsüne atfı kabil kusur bulunmaması nedeniyle reddine, mahkeme masraf ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini; talep etmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
1-Maddi tazminat davası yönünden;
Davacı tarafından, davalılar aleyhine açılan maddi tazminat davasının, tarafların sulh anlaşması dikkate alınarak; taraflar arasındaki uyuşmazlığın son bulması ve davanın konusuz kalması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
2-Manevi tazminat yönünden;
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.
Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. ---- günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Dava konusu olayda, --- --- aldırılan ---- tarihli raporda; davalı sürücü ...'in %80 (yüzde seksen) oranında, davacı sürücü ----%20 (yüzde yirmi) oranında kusurlu olduğuna dair rapor düzenlendiği kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacının maluliyet oranı ve tarafların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
TOPLAM
1.302,60 TLx0,40=521,04
İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2015/671, K. 2019/622, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama