İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/157 K.2020/416

T.C. İstanbul Anadolu 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

-KARAR-

ESAS NO

2020/157 Esas

KARAR NO : 2020/416

DAVA

Zayi Belgesi Verilmesi

DAVA TARİHİ : 15/05/2020

KARAR TARİHİ : 15/09/2020

Davacı vekili tarafından açılan iş bu davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirkette muhasebe sorumlusu olarak çalışan ------ tarihinde eksik malzemelerin temini için bölgeye çıkmak üzere şirkete ait ----- plakalı araca bindiğini; şirkete ait karar defteri, -------- hesap makinasını da aracın arka koltuğuna bıraktığını; dışarıdaki işlerini hallettikten sonra aracı tekrar şirketin bahçesine park ettiğini; bir sonraki gün şirkete geldiğinde aracın yanına gittiğinde aracın arka koltuğuna bıraktığı karar defterinin de bulunduğu çantanın yerinde olmadığını farkettiğini, olay yerini gösterir kamera kayıtlarının da mevcut olmadığını belirtmiş, davacı şirkete ait karar defteri hırsızlık nedeniyle zayi olduğundan karar defterinin zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesini; talep etmiştir.

Dava, ziyaa uğrayan tüm ticari defterler, kayıtlar ve belgeler hakkında TTK'nın 82/7. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

TTK 82/7 maddesinde bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde ziyaıı uğradığı takdirde tacirin ziyaıı öğrendiği tarihten itibaren 15 gün içinde ticari işletmesi bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebileceği hususu düzenlenmiştir.

TTK'nın 82/7. maddesine göre zayi belgesi verilebilmesi için bu maddede belirtilenler gibi hallerden birinin somut olayda mevcut olması gerekir. Tacirin saklamakla mükellef olduğu ticari defter ve kayıtları özenle muhafaza etmesi zorunludur. Somut olayda, şirket çalışanı tarafından taşınması sırasında ticari defterlerin araçta bırakılması nedeniyle kaybolduğu sabittir. Bu itibarla, davacının kendisinden beklenen özen ve muhafaza yükümlülüğünü yerine getirmediği, zayi belgesi verilmesinin şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.