İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/611 K.2019/173

T.C. İstanbul Anadolu 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2018/611 Esas

KARAR NO: 2019/173

DAVA

İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ: 23/05/2018

KARAR TARİHİ: 19/02/2019

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

İDDİA

Davacı vekili, taraflar arasında bir ticari ilişki bulunduğunu, 23/08/2016 tarihli yazılı sözleşme gereğince müvekkili şirketin davalı tarafından sipariş edilen emtiaları gönderdiğini, cari hesapta müvekkilinin alacaklı olduğunu, alacağın ödenmemesi üzerine de davalı aleyhine icra takibinde bulunduklarını, davalının haksız bir itirazla icra takibi durdurduğunu belirterek; itirazın iptaline, takibin devamına ve davalıdan %20 inkar tazminatı tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı taraf yapılan tebligata rağmen duruşmalara gelmemiş, davaya da cevap vermemiştir. Bu nedenle davalının takibe yapmış bulunduğu "borcum yoktur" itirazı nazara alınmak suretiyle inceleme yapılmış, davalının akti ilişkiyi de reddettiği ve alacağını ispatla davacı tarafın sorumlu olduğu değerlendirilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava,İİK'nun 67. Madde gereğince açılan itirazın iptali davasıdır.

Davacı davalı aleyhine yaptığı takipte cari hesap alacağına dayalı olarak ----------- ticari reeskont avans faizi ile tahsilini talep etmiş; davalı buna süresi içinde borcum yoktur şeklinde itiraz etmiş, itiraz üzerine takip durmuş, iş bu davada 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmıştır.

Takibe konu alacak cari hesaptan kaynaklanan alacaktan olup mahkememizce tarafların ticari defter ve kayıtlarının incelenmesine karar verilmiş, her iki tarafa da ticari defter ve kayıtlarını inceleme gününde ibraz etmeleri bildirilmiş ve etmemeleri halindeki sonuçları da açıkça ihtar olunmuştur.

İnceleme gününde sadece davacı taraf ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmiş bu nedenle davacı kayıtları incelenmiş olup; davacı kayıtlarına göre davacının tikip tarihi itibariyle davalıdan 874,92 TL alacaklı olduğu; zira davacı kayıtlarına göre 1.147,48 TL alacağın takip tarihi itibariyle mevcut olduğu ancak bunlardan 172,56 TL'lik faturanın vade farkı faturası olduğu, tarafların vade farkı yönünden bir anlaşmaları bulunmadığı; takipten önce ve bu faturadan önce temerrüte düşürüldüğüne dair de bir delil ibraz edilmediği için; davalının vade farkı faturasından sorumlu olmayacağı, bu faturanın miktarı düşüldüğünde davacı alacağının davacı kayıtlarına göre 874,92 TL olacağı belirlenmiştir.

Davalının ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmeyerek. Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2016/4087 Esas ve 2017/261 Karar sayılı hükmünde de aynen açıklandığı gibi HMK'nun 222/4 - HMK'nun 219/1 - HMK'nun 220/1 - HMK'nun 220/3 ve HMK'nun 222.

Maddeler birlikte değerlendirilerek; bir tarafın kendi defterlerine delil olarak dayanmış ise, karşı tarafın ticari defterlerine de dayanılmamış olsa da incelenmesinin zorunlu olduğu, çünkü tarafın ticari defterleri yasada belirtildiği üzere karşı tarafın ticari defterleri ile uyumlu olduğu taktirde lehine delil teşkil edebileceği; karşı tarafın defterleri incelenemediği taktirde ticari delil ve deftere dayanan tarafın kendi defterindeki kayıtlarının leyhe delil teşkil etmesinin mümkün olmadığı;

davacınında bu durumu bilerek ticari defterleri delil olarak dayandığı ve karşı tarafın ticari defterlerininde incelenmesini istediğini kabul edilmesi gerektiği; aksinin kabulü halinde davacının ticari defterlerinin tek başına delil niteliği taşınmadığından böyle bir delilin incelenmesininde gerekte olmayacağı; karşı tarafın ise ticari defterlerini sunarsa birlikte incelenip değerlendirildiğinden davacınnı lehine olup olmayacağının o taktirde anlaşılabileceği; karşı taraf ticari defterlerini sunmadığı taktirde ise bu davranışı ile kendi ticari defterlerinin davacı defterleri ile uyumlu olup olmadığının incelemesine engel olduğundan;

engel olduğu sonucun varlığını kabul etmesi gerektiği; davalının tacir olduğu, defter tutmak zorunda olduğu, ticari defterlerinin bulunmadığını ileriye süremeyeceğini; sonuçları ihtar edilerek ibrazı istendiği ancak sunmadığı; bu nedenle HMK'nun 220/3 maddesi gereğince sunmaktan kaçındığı belgedeki kayıtların, karşı taraf defterlerindeki kayıtlara uygunluğunu mahkemenin kabul etmesi gerektiği nazara alınarak; artık davacının 874,92 TL yönünden alacağını ispat ettiği kabul edilmiş, aşağıdaki hüküm tesis olunmuştur.

Hükme konu olan alacak likit ve davalı bu miktar yönünden haksız bulunduğundan asıl alacak üzerinden inkar tazminatına da hükmedilmiştir.