İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/15 K.2024/233

T.C. İstanbul Anadolu 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2024/15 Esas

KARAR NO

2024/233 Karar

DAVA

Ticari Şirket (Şirketin İhyası)

DAVA TARİHİ: 05/01/2024

KARAR TARİHİ: 13/03/2024

Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Tasfiyeye İlişkin) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı tasfiye memuru ----dava dilekçesinde özetle.

Tasfiye memuru olduğu Tasfiye Halinde ---- tarihinde ------ sıra numaralı ------ kararı ile tasfiyeye girdiğini, tasfiye işlemlerinin----- tescil edildiğini, tasfiye kararının ------ tarihinde tescil edildiğini, yasal 1 yıllık süre geçtikten sonra şirketin kaydının ---- tarihinde silindiğini, ----- şirket üzerinde kaldığını, aracın 10 yıldan fazla süredir ----- bağlı durduğunu, şirketin----- borçlarından dolayı aracın şirket üzerine kaldığını, şirket üzerinden çıkışının yapılamadığını, şirketin borçlarını ödediklerini, dava konusu şirketin tasfiye süreci tamamlandığından aracın satışının yapılamadığını,

aracın satış işlemlerinin yapılabilmesi için Tasfiye Halinde ------- ihyasına ve kendisinin tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davaya konu olayın cerayan ettiği dönemde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.34 ve Ticaret Sicil Tüzüğü m.28 hükümleri çerçevesinde işlem yaptığını, tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun tasfiye memurunda olduğunu, dava konusu şirketin ek tasfiyesine karar verilmesi durumunda TTK m.547/2 gereğince tasfiye memuru atanmasının zorunlu olduğunu, müvekkilinin davanın açılmasına sebep olmadığını, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, bu nedenlerle haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibari ile TTK 547 maddesine dayalı olarak açılan şirketin ek tasfiye işlemleri için ihyası istemine ilişkindir. TTK 547 maddesinde "tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar şirket merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinden bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar şirketin yeniden tescilini isteyebilirler.

Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir."hükmü düzenlenmiştir.Dilekçeler aşaması tamamlanmakla mahkememizin13/03/2024 günlü ön inceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar incelenmiş, uyuşmazlık noktaları belirlenerek tahkikat aşamasına geçilmiştir.

Ek tasfiyesi talep edilen şirkete ait sicil dosyası getirtilmiş,incelenmesinden26/01/2011 tarihli ----- yayımlanan karar ile şirketin sicilden terkin edildiği, tasfiye memurunun davacının kendisi olduğu anlaşılmıştır.----- plaka sayılı aracın tescil kaydı getirtilmiş halen ihyası talep edilen şirket adına kayıtlı olduğu görülmüştür.Yapılan yargılama, toplanan deliller uyarınca davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu,

sicilden terkin edilen şirketin adına kayıtlı -------- plaka sayılı aracın devir ve tescil işlemleri ile sınırlı olmak üzere TTK 547 maddesi uyarınca geçici olarak ihyası ve ek tasfiyesinin gerektiği, davacının talebinin TTK 547 maddesi koşullarını taşıdığı görülmekle davanın kabulüne,-----numarasında kayıtlı iken tasfiye sonucu terkin olunan Tasfiye Halinde ----- adına kayıtlı -------- plaka sayılı aracın devir ve satış işlemleriyle sınırlı olmak üzere TTK 547 maddesi uyarınca geçici olarak ihyasına, şirketin ticaret siciline tesciline, ek tasfiye işlemlerini yapmak üzere şirketin önceki tasfiye memuru olan davacı------- atanmasına,

kararın sicil gazetesinde ilanına, karar verilmiş davalı ---- dosyada yasal hasım durumunda olması nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmayarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.