İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/961 K.2024/304

Mahkememizde görülen Tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesiyle; davalının 24.03.2020 tarihinde akdedilen sözleşme ile davacı şirkette çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından 01.04.2022 tarihinde geçerli neden gösterilmeksizin feshedildiğini, taraflar arasında akdedilen 24.03.2020 tarihli hizmet sözleşmesinin 14. maddesinde rekabet yasağı hükümlerinin düzenlendiğini, sözleşmenin 14.2 maddesiyle davalının gerek iş sözleşmesinin devamı sırasında gerekse iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra iki yıl süre ile işveren ile kendi adına rekabet edebilecek bir iş yapmamayı, sektöründeki rakip diğer işletmelerde çalışmamayı,

söz konusu işletmelerde ve firmalarda ortak yahut başka bir sıfatla herhangi bir menfaat ilişkisine girmemeyei, farklı bir kurum adına sigortalı olarak çalışmamayı beyan ve taahhüt ettiğini, davalının işten ayrılmak istemesi ve sözleşmede belirtilen hususlara aykırı davranması halinde işverenin uğrayabileceği zararlara karşılık cezai şart olarak son brüt maaşının dokuz katı ücreti ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalının iş sözleşmesinin sona ermesinden kısa bir süre sonra aynı il sınırlarında aynı alanda iştigal eden rakip bir firmada işe başlayarak rekabet yasağına aykırı davrandığını, davalının davacıya ait müşteri çevresi,

üretim sırları, gizli bilgiler ve davacının yaptığı işler hakkında edindiği bilgileri iş sözleşmesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 444. maddesinde düzenlenen 2 yıllık süreye riayet etmeden davacı şirket ile aynı il ve ilçe sınırlarında aynı alanda hizmet veren ... isimli şirkette kullanarak davacı şirketin büyük ölçüde zararına sebebiyet verdiğini, davalının rakip firmanın patentlerinin benzerini kullanmasına olanak tanıyarak rakip firmaya haksız kazanç sağladığını, rakip firmanın bu tasarımları piyasaya daha düşük bir fiyata sunmasıyla davacının iş ilişkisinde olduğu kişi ve kurumlarla arasındaki güvenin sarsılmasına sebep olduğunu,

davalının özen ve sadakat borcuna aykırı davranarak davacı şirketin ticari zararına ve kazanç kaybına yol açtığını, arabuluculuk görüşmelerinde anlaşma sağlanamadığını beyan ederek davanın kabulü ile fazlaya dair hakları saklı olmak üzere şimdilik 45.000 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesiyle; görevli mahkemenin İş Mahkemeleri olduğunu, davalının davacı şirkette 2017 yılında çalışmaya başladığını, öğrenciliği sebebiyle gerçekleşen bazı kısa aralar haricinde uzun süre davacı şirkette çalıştığını, davacı tarafından sunulan iş akdinin 24.03.2020 tarihinde imzalandığını, SGK kayıtlarının celbi halinde görüleceği üzere davalının 24.03.2020 tarihinde başlayan çalışmasının 06.08.2020 tarihinde sonlandığını, davalının davacı işyerinde teknik ressam olarak çalıştığını, davalının çalışma süresince herhangi bir olumsuz davranışta bulunmadığını ve özveri içerisinde çalıştığını,

ancak davacının asgari ücretin üzerinde bir maaşla çalışan davalının sigortasını asgari ücret üzerinden gösterdiğini ve aradaki farkı elden ödediğini, fazla çalışma ücretlerini ödemediğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışan davalıya kanunen ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırmadığını, davalının şikayetlerini dile getirmesi üzerine işten çıkartıldığını, davalının iş akdi haklı neden gösterilmeksizin feshedildiğinden rekabet yasağı klozunun sona erdiğini, davalının uzun bir süre iş bulamadığını, 1 yıl 10 ay sonra işe girebildiğini,

rekabet yasağının geçerli olduğu kabul etmemekle birlikte 2 yıllık bir sürenin çok uzun olduğunu beyan ederek davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine, aksi kanaatte esastan reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

Dava, rekabet yasağının ihlaline dayanan cezai şart alacağının tahsili talebine ilişkindir.

Uyuşmazlığın kaynağı taraflar arasında iş sözleşmesi devam ederken sözleşmenin sona ermesinden sonraki dönem için rekabet yasağına ilişkin yapılan iş sözleşmesi olduğundan Türk Borçlar Kanunu'nun 444. ve devamı maddelerine dayalı olarak rekabet yasağı sözleşmesinin ihlali nedeniyle açılan cezai şartın tahsiline ilişkin iş bu davada görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğu gözetilerek Mahkememizin görevsizliği nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

"... Uyuşmazlığın kaynağı iş sözleşmesi olduğundan Türk Borçlar Kanunu'nun 444. ve devamı maddelerine dayalı olarak İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kişinin, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlali nedeniyle açılan cezai şartın tahsiline ilişkin davalarda iş mahkemeleri görevlidir. Yargıtay'ın önceki kararlarında işçinin iş sözleşmesi sona erdikten sonrası dönem bakımından rekabet yasağına ilişkin olarak cezai şart ve tazminat davaları bakımından ticari dava olduğu belirtilmiş ise de; konunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen açıklamalar uyarınca görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğu belirlendiğinden bu karardan dönülmüştür.

Somut olayda davacı işveren ile davalı işçi arasında rekabet yasağına ilişkin düzenlenmiş olan sözleşme maddesi uyarınca tarafların talep edebilecekleri cezai şart ve tazminata ilişkin davaların görülme yeri iş mahkemeleri olduğundan Mahkeme'ce görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 01.06.2021 tarih 2021/3076 - 9789 sayılı ve 14.03.2023 tarih 2023/2156 - 3830 sayılı kararları da aynı mahiyettedir. ..."

(İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 25.10.2023 tarihli, Dosya No : 2024/289 Karar No : 2024/420 sayılı ilamı)

Katip... e-imzalı Hakim... e-imzalı