KÜNYE
T.C. Konya . Asliye Ticaret Mahkemesi "Türk Milleti Adına"
- Mercii
- Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2021/200
- Karar No
- 2022/79
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2022
- Esas no
- —
- Karar no
- —
- Hakim
- —
- Katip
- —
- Davacı
- —
- Vekilleri
- —
- Davalı
- —
- Vekili
- —
- Dava
- İtİrazın İptali
- Dava tarihi
- —
- Karar tarihi
- —
- Kararın yazım tarihi
- Mahkememizde görülmekte olan itirazın iptali davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
- Gereği düşünüldü
- —
Karar Metni
734 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili dava dilekçesiyle özetle; davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının harçtan muaf olduğunu, davalı borçlu ... ile müvekkili arasında bankacılık hizmetleri ve kredi kartı sözleşmesi akdedildiğini, borçlu ... nolu hesabına ait müvekkili bankanın kredi kartını kullanmaya başladığını, ancak kart kullanımından kaynaklanan borçlarını ödemeyerek müvekkilini zarara uğrattığını tüm çağrılara rağmen de borcunu ödemediğini, bu nedenle de davalı aleyhine Konya .İcra Müdürlüğü'nün ...
Esas numaralı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durdurulduğunu belirterek; davalı itirazının iptaline, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesiyle özetle; öncelikle davada görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğunu, iddia edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, talep edilen faizin oldukça fahiş olduğunu belirterek; haksız davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, itirazın iptali isteminden ibarettir.
Davacı davalı ile aralarında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme uyarınca davalıya kredi kartı tahsis edildiğini, davalının kredi kartını kullanmasına rağmen kredi kartından kaynaklanan borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe haksız olarak davalının itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptalini istemiş, davalı ise borçlu olmadığını, alacağın zaman aşımına uğradığını ve talep edilen faiz oranının hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davaya konu Konya . İcra Müdürlüğü'nün ... E sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının 6.219,92 TL asıl alacak, 4.630,77 TL işlemiş faiz, 231,54 TL BSMV ve 10,50 TL masraf olmak üzere toplam 11.092,73 TL'nin davalıdan tahsilini istediği, davalının yasal süresi içinde sunduğu 15/12/2020 tarihli dilekçe ile takibe itiraz ettiği ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamına uygun olduğundan hükme esas alınan 30/11/2021 tarihli bilirkişi raporu ile takip tarihi itibariyle davacının 6.219,92 TL asıl alacak, 4.404,03 TL işlemiş faiz, 220,20 TL BSMV ve 10,50 TL masraf olmak üzere toplam 10.854,65 TL alacaklı olduğu tespit edilmiştir.
Tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde; taraflar arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme uyarınca davalıya kredi kartı tahsis edildiği, kredi kartından kaynaklanan borcun geri ödemesinin yapılmadığı, takip tarihi itibariyle davacının 6.219,92 asıl alacak, 4.404,03 TL işlemiş faiz, 220,20 TL BSMV ve 10,50 TL masraf olmak üzere toplam 10.854,65 TL alacaklı olduğu anlaşılmakla, davacının davasının bu tutar üzerinden kabulüne karar vermek gerekmiştir.
İİK'nın 67/2. Maddesine göre; '' Bu davada (itirazın iptali davasında) borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.'' Somut olayda; davalının, takibe itirazının haksız olması ve alacağın da likit kabul edilmesi nedeniyle davacı lehine icra inkar tazminatına hükmetmek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2021/200, K. 2022/79, 27 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama