Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/422 K.2023/856

T.C. KONYA . ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No: ... E. - ... K. T.C.

KONYA TÜRK MİLLETİ ADINA

. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ KARAR

ESAS NO

KARAR NO

BAŞKAN

ÜYE

ÜYE

KATİP

DAVACI

VEKİLLERİ

DAVALI

VEKİLLERİ

İHBAR

OLUNANLAR : 1-

2- 3-

VEKİLİ

DAVA : TAZMİNAT

DAVA TARİHİ

KARAR TARİHİ

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili 01/06/2022 tarihli dilekçesi ve 08/11/2022 tarihli tavzih dilekçesiyle; davacı şirketin Konya, Karatay sınırları içerisinde yer alan çiftlikte civciv büyütme bakımı ve tavuk yumurtası üretimi işini yaptığını, 02/01/2022 tarihinde çiftliğin bulunduğu yer etrafında 22:00 ile 14:00 saatleri arasında elektrik kesintisi meydana geldiğini, kesintinin akabinde şirket bünyesinde bulunan jeneratörün çalışmaya başlamasına rağmen elektriğin aralıklı olarak gidip gelmesi ve düzensiz elektrik enerjisi olması nedeniyle jeneratörde arıza geldiğini ve jeneratörün durup çalışamaz hale geldiğini,

jeneratörün arızalanması ve kümes ısısının normal değerlerin çok üzerine çıkmaya başlaması nedeniyle saat 01:00 sıralarında kümes bünyesinde bulunan alarmın devreye girdiğini, gece bekçisi tarafından kümes camlarının açılarak havalandırma yapılmaya çalışılmaya rağmen yeterli olmadığını, kısa süre içerisinde kümes içerisindeki hava sıcaklığının yüksek derecelere çıkarak 96 günlük toplam 71.800 adet civcivin telef olduğunu, jeneratör arızası nedeniyle ... yetkili servisinin arandığını, servis yetkilisinin 04:30'da işletmeye geldiğini ve jeneratörün manuel olarak çalıştırıldığını,

olaydan sonra tarım il müdürlüğü tarafından tespitler yapıldığını, davalı şirketin kusuru nedeniyle bu zararın meydana geldiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının hayvanlarının telef olması nedeniyle uğradığı zararlardan dolayı 9.000 TL.'nin 02/01/2022 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte ve davacının yoksun kaldığı kâr nedeniyle de 1.000 TL.'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Dilekçeler aşaması tamamlanmış, taraflara duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek duruşma açılmıştır.

Davalı vekili, öncelikle aktif ve pasif husumet yokluğu itirazında bulunmuş ayrıca, davacının basiretli bir tacir gibi hareket etmediğini, zarara kendisinin sebebiyet verdiğini, olayda davalı yönünden illiyet bağının bulunmadığını beyan ederek davanın esastan da reddini ve ayrıca davanın ... Sigorta A.Ş., ... A.Ş. ve ... A.Ş.'ye ihbarını istemiştir.

Davalı tarafın talebi üzerine dava ilgili şirketlere ihbar edilmiştir.

Davacı tarafından dava dışı şirket ile yaptıkları 27/09/2021 tarihli hayvan bakım sözleşmeleri, 03/01/2022 tarihli servis raporu, 03/01/2022 tarihli tutanak suretleri ile arabuluculuk tutanağı ibraz edilmiş, mahkememiz tarafından taraflara hayvan bakım sözleşmelerinden dolayı sözleşme ilişkisi içerisinde bulunduğu ilgili şirketlere müzekkereler yazılmış, bilirkişi heyetinden 16/03/2023 tarihli rapor ve 06/06/2023 tarihli ek rapor alınmıştır.

Davacı vekili 03/10/2023 tarihli talep artırım dilekçesiyle, tazminat taleplerini telef olan hayvan zararı yönünden bilirkişi rapor ve ek raporu doğrultusunda 1.457.540 TL.'ye yükseltmiştir.

İncelenen dosya kapsamı ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Dava, "Tazminat" davasıdır.

Somut olayda ; davacı taraf, davadışı ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti. ile yaptığı 27/09/2021 tarihli sözleşmelere istinaden kendi çiftliğinde bakım ve büyütülmesi işini üstlendiği civcivlerin, 02/01/2022 tarihinde işletme ve civarında meydana gelen elektrik kesintisi ve düzensiz elektrik akışı nedeniyle işletmedeki jeneratörün arıza yapması ve kümesteki ısının aşırı yükselip bir kısım civcivlerin ölmesi olması nedeniyle uğradığı zarar ile yoksun kalınan kâr nedeniyle davalı taraftan tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı tarafından davacının aktif husumetinin bulunmadığı savunulmuş ise de, davacının sözleşme kapsamında bakımını üstlendiği civcivlerin ölmesi olması nedeniyle sözleşme ilişkisi içerisindeki dava dışı şirketlere karşı sorumluluğunun bulunduğu, bu civcivlerin mülkiyetinin dava dışı şirketlere, bakım yükümlülüğünün ise davacıya ait olmasının davacının uğradığı zararı sorumlulardan istemesine engel teşkil etmeyeceği sonucuna varıldığından davalı tarafın aktif husumet yokluğu itirazı reddedilmiştir.

Davalı taraf kendileri yönünden pasif husumet yokluğu itirazında da bulunmuş ise de, davacıya ait kümes ve işletmenin elektriğini temin etme yetki ve sorumluluğunun davalıya ait olması nedeniyle davalının pasif husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek bu yöndeki itirazları da reddedilmiştir.

Dosyada mevcut 03/01/2022 tarihli tutanağa göre, dava konusu olay nedeniyle 96 günlük toplam 71.800 adet kanatlı hayvanın (civcivin) öldüğü anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına uygun görülerek hükme esas alınan bilirkişi heyetinin 16/03/2023 tarihli rapor ve 06/06/2023 tarihli ek raporuna göre de; davalı Medaş'ın Elektrik Dağıtımı ve Perakende Satışına İlişkin Hizmet Kalitesi Yönetmeliği Hükümlerine göre, sürekli ve kaliteli elektrik verme sorumluluğunun bulunduğu, sebebi bilinmeyen bakımını da yaptığı anlaşılan ancak kendi sorumluluğunda olan dağıtım şebekesinde iletken hattının kopması nedeniyle çok uzun saatler boyunca elektrik verememesinden dolayı ağır kusurlu olduğu,

davacı şirketin ise işletmede jeneratör bulundurmasına rağmen jeneratörün bakımını yaptırsa da sürekli bakım sözleşmesi yapmadığı, arıza oluştuktan sonra müdahale etmek için kendi çabalarıyla uğraştıktan sonra bakım firmasını kesintiden saatler sonra çiftliğe ulaştırarak arızanın giderilmesinde gecikmeye sebebiyet vermesinden ve zararın büyümesini engelleyememesinden dolayı hafif kusurlu olduğu, jeneratör firmasının davacı şirket ile herhangi bir sözleşmesi bulunmadığından üretim ve teslim tarihinden sonra 17 yıl geçen jeneratörden dolayı sorumluluğunun olmadığı,

davacının 96 günlük toplam 71.800 adet civcivin telef olmasından kaynaklanan zararının 2.082.200 TL. olduğu, meydana gelen olayda davacının kusurunun %30, davalının kusurunun ise %70 olduğu belirlenmiştir.

Davacı tarafından sunulan iki ayrı hayvan bakım sözleşmesinin tarafı olan dava dışı şirketler tarafından mahkememize gönderilen cevabi yazılarda, sözleşmeler tasdik edilerek, sözleşme kapsamındaki zararların davacı şirket tarafından giderildiği beyan edilmiştir.

Davacının zararının 2.082.200 TL. olup, %70 kusur oranına göre davalının bu zararın 1.457.540 TL.'lik kısmından sorumlu olduğu, davacının sözleşme gereğince bakım ve büyütülmesini üstlendiği bu civcivlerden dolayı bakım hizmet sözleşmelerinin tarafları olan 3. kişilerin zararlarını karşıladığı ve bu uğradığı zararı davalı şirketten (kusuru oranında) isteyebileceği sonucuna varılmıştır.

Davacı talep artırım dilekçesiyle, rapor ve ek rapora uygun olarak civciv zararına ilişkin tazminat olarak 1.457.540 TL. istediğinden bu talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Yoksun kalınan kâr yönünden yapılan değerlendirmede de; davacının sunduğu 3. kişilerle yaptığı sözleşmeler göre, davacının her bir civcivden dolayı 120 günlük bakım süresinin sonunda KDV dahil 1,77 TL. kazanacağı, 120 günün sonunda 71.800 adet civcivden dolayı 127.086 TL. kazanacağı, 96 günlük süre için bu olması gereken bu kazancın 101.668,80 TL. olduğu belirlenmiştir.

Her ne kadar bu kazancın tamamı kâr olmasa ve işletme giderleri bulunsa dahi yoksun kalınan kâr olarak 1.000 TL.'nin istenilmesi, yoksun kalınan kâr yönünden talep artırım sunulmaması, 101.688,80 TL. içerisinde davacının kâr oranının hayatın olağan akışına göre 1.000 TL.'den daha fazla olacağının düşünülmesi nedeniyle, usul ekonomisi gereğince bu konuda ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılmadan 1.000 TL. yoksun kalınan kâr tazminatına ilişkin talebin de kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilafın haksız fiilden doğması nedeniyle hükmedilen tazminatlara talep gibi olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar vermek gerekmiştir. Davacı taraf faiz olarak reeskont faizini istemiş ise de, her iki tarafın tacir olması ve ihtilafın ticari iş niteliğinde olması nedeniyle faize avans faizi olarak hükmedilebileceği sonucuna varılmıştır. Ancak davacının reeskont faizi istemesi karşısında, avans faizini geçmeyecek şekilde reeskont faizine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmiş ve oluşan vicdani kanaat ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan Üye Üye Katip