Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/157 K.2022/108

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 08.10.2020 tarih ve ... Esas, ... karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

20.10.2016 tarihinde sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile İnönü caddesinden çıkıp Ankara yolu istikametine dönüş yapmak istediği esneda sürücü ...'in Sevk Ve idaresindeki ... motorsiklet ile çarpışmaları neticesinde çift taraflı, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kazada sürücü konumunda olan müvekkili ...'in yaralanmış olduğunu, 6100 sayılı Yasa’nın 107.maddesi uyarınca toplanacak delillere göre maddi tazminat tutarı belirlenerek (fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere), zararın kapsamı belli olduktan sonra miktarı açıklanacak maddi tazminatın,

sigorta şirketi yönünden sigorta limitini aşmamak üzere, temerrüt tarihinden işletilecek faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kusur ve maluliyet konularında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini, geçici işgöremezlik talebinin teminat dışı olduğunu beyan etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği anlaşıldı.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili süresi içerisinde verdiği istinaf dilekçesinde. 17.07.2020 tarihli ... Esas ve ... karar sayılı Anayasa Mahkemesi Kararı ile.

KTK madde 90 hükmündeki ''ve bu kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda...'' ibaresi ve ikinci cümledeki ''...ve genel şartlarda...'' ibaresi ile KTK madde 92-(i) bendi iptal edilmiş olduğunu, iptal kararı sonucu Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatların Karayolları Trafik Kanunu ve Borçlar Kanununda öngörülen usul ve esaslara tabi olduğunu, bu sebeple öncelikle maluliyet raporunun 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı resmi gazete'de yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmesi gerekmekte olduğunu belirterek,

yeniden yargılama yapılmasını ve 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı resmi gazete'de yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliğine uygun maluliyet raporu alınmasını, Yargıtay içtihatları doğrultusunda tazminat hesabında PMF yaşam tablosunun ve prograsif rant sisteminin esas alınmasını ve talepleri doğrultusunda davanın kabulüne (asgari ücret ve fazlaya ilişkin haklarımı saklı kalmak kaydıyla) karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3, 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik yaptığı istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan 18.10.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. ihtisas kurulu tarafından düzenlenen maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 20.10.2016 tarihinde yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, bu yönü ile davacının kalıcı bir maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, başka bir anlatımla iş bu trafik kazasına bağlı olaşan cismani zarar arasında illiyet bağı kurularak kalıcı maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 357. ve 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.