Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/2253 K.2023/988

Av... Av...

DAVA

Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 30/05/2023

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : ...

Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 21/12/2017 tarihinde sürücü ... ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile seyir halinde iken davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsikleti ile seyir halinde iken davacının aracına çarpması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiği, davacının ciddi oranda geçici ve kalıcı sakatlığa duçar olduğu, bu kazanın gerçekleşmesinde ... plakalı aracın sürücüsünün tazminatı gerektirir derecede kusurlu olduğu, kusurlu olan aracın davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalı olduğu, bu nedenle şimdilik 3.300,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelik davanın yetkisiz mahkemede açıldığı, yetki itirazında bulunduklarını, kazaya karışan ... plakalı aracın davalı şirket nezdinde sigortalı olduğu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla sigorta şirketinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında olduğu, kazada kusur oranlarının tespiti gerektiği, ayrıca davacının maluliyet raporunun İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınması, öncelikle açılan davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile, 62.728,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 22.239,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 27/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hata ve eksikliklerin bulunduğunu, davacının bakiye ömrünün rapor tarihinde halen hayatta olması nedeniyle süreç olarak mükerrerlik olmaması için rapor tarihindeki yaşının esas alınarak 07.11.2061 yaşına kadar destek verilmiş olması gerektiğini, TRH 2010 tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı bakımından müvekkili şirketin sorumluluğu bulunmadığını, yerel mahkeme tarafından sürekli sakatlık hesabından %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak hüküm kurulmasına rağmen, geçici iş göremezlik tazminatından indirim yapılmamasının hatalı belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54 ve 55. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı vekilinin hesap raporuna yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Davalı vekili hükme esas alınan hesap raporunda prograsif rant yöntemi kullanılmasının hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini ileri sürmüş ise de, hükme esas alınan 18.03.2021 tarihli aktüer raporunun Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 Esas-Karar sayılı 17/07/2020 günlü kararı, Danıştay 8. Dairesinin 2020/5413 sayılı dosyasında ZMMS genel şartlarının bazı maddelerine ilişkin verilen yürütmeyi durdurma kararı sonucu oluşan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin kararları ile uyumlu şekilde TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemi kullanılmak sureti ile hazırlandığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi 17/7/2020 Tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır. (Aynı yönde Yargıtay 17 HD'nin 2019/6271 E 2020/8104K sayılı kararı)

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; iptal edilen Karayolları Trafik Kanun’un 90. maddesindeki "Genel Şartlar" ibaresi gereğince teminat dışı bırakılan geçici iş göremezlik tazminatı yönünden, yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararı gereği davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunda olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatı yönünden de müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğine yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Her ne kadar Mahkemesince kalıcı iş göremezlik tazminatı yönünden müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmış ise de; dosya kapsamında davacının ... plakalı araç sürücüsü olup ehliyetsiz sürücünün aracına binme gibi bir durumun söz konusu olmadığı, sunulan maluliyet ölçüsünü belirtir raporun incelenmesinde, davacının maluliyetinin göğüs bölgesi kemiklerde kırık olduğu, maluliyetin kafa bölgesinde bulunmaması nedeniyle kask takılıp takılmamasının müterafik kusur yönünden somut olayda öneminin bulunmadığı, davacı ... ...'ın ... plakalı motosiklet sürücüsü olduğu, yolcu konumunda bulunmadığı, bu sebeple geçici iş göremezlik tazminatı yönünden müterafik kusur indimi yapılmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerel mahkemce davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.