Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/3041 K.2023/1246

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11.02.2021 tarih ve 2019/... Esas, 2021/... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 16/01/2019 tarihinde ... ... sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonet ile ... Doğum Evinden ... ... Caddesine kontrolsüz çıkış yaptığı sırada müvekkilinin kullanmış olduğu motosiklete çarpması sonucu meydana gelen kazada ağır yaralandığı, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalı olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığını belirterek,

5.000,00 TL geçici iş göremezlik 15.000,00 TL maluliyet sebebiyle maddi tazminat tutarının temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ayrıca 16.12.2020 tarihli ıslah a dilekçesi ile dava değerini 36.481,60 TL arttırarak toplam 54.735,60 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde ... ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında olduğunu, kazada müterafik kusur ve hatır taşıması gibi indirim sebeplerinin dikkate alınması gerektiğini, raporların Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğinmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile, 18.254,00 TL Geçici iş göremezlik, 36.481,60 TL kalıcı iş gücü kaybı olmak üzere toplam 54.735,60 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 19/07/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili; mahkemenin davalının temerrüde düştüğü tarihin belirlenmesinde hataya düştüğünü, dava konusu olayda sigorta şirketine 08.07.2019 tarihinde başvuru yapıldığını, 8 iş günü sonunun 19.07.2020 tarihine denk geldiğini, ... plakalı aracın hususi kullanıma mahsus olduğuna dair kanaatte bulunulduğunu, oysaki 08.07.2019 tarihinden itibaren 8 iş gününün geçmesi halinde 19.07.2019 tarihine denk geldiği şeklinde yazılması gerektiğini, yerel mahkemenin bilirkişinin raporda tarihi yanlış yazdığını dikkatinden kaçırmış olup sehven hataya düştüğünü belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, meydana gelen yaralamalı trafik kazası sonucu açılan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatı talebine yöneliktir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup karar davacı vekili tarafından faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğu ileri sürülerek istinaf edilmiştir.

Dava konusu olayda, sigorta şirketine 08.07.2019 tarihinde başvuru yapıldığı, 8 iş günü sonunun 19.07.2019 tarihine denk geldiği, ... plakalı aracın hususi kullanıma mahsus olduğu görülmüştür.

08.07.2019 tarihinden itibaren 8 iş gününün geçmesi halinde 19.07.2019 tarihine denk geldiği şeklinde yazılması gerektiği, yerel mahkemece bilirkişinin raporda tarihi yanlış yazdığı, mahkemenin de rapora göre hatalı yazdığı, davacı vekilinin tavzih talebininde reddine karar verildiği anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

Açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece kabul edilen tüm tutara 19.07.2019 tarihinden itibarin faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK 353/1-b-2. maddeleri gereği ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.