Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/1661 K.2022/1453

Taraflar arasındaki davada Ankara 5.Tüketici, Ankara 4.Asliye Ticaret ve Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya incelendi:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, devre mülk satış sözleşmesinin iptali ile alınan bedelin iadesi istemine istemine ilişkindir. Dava, devre mülk satış sözleşmesinin iptali ile alınan bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Ankara 5.Tüketici Mahkemesince; Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1538 Esas, 2016/30 sayılı kararıyla davalı şirketin 27/01/2016 günü saat 12.36 itibariyle iflasına karar verildiği eldeki dava bu tarihten sonra 05/04/2016 tarihinde açılmış olup davacının dava konusu yaptığı alacak 13/02/2011 tarihli sözleşmeye dayalı, yani alacak iflastan öncesine ait olup İcra İflas Kanunun 235. maddeye göre eldeki davada iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesi görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesince ise; 6502 sayılı Yasa'nın 83/2 maddesi gereğince tüketici mahkemelerinin davaya bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/k maddesinde, "Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi", 3/l maddesinde; "Tüketici işlemi: mal ve hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına veya hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi" ifade edeceği düzenlenmiştir.

6502 sayılı yasanın 73/1.maddesinde ise, "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu" düzenlenmiştir.

Kayıt kabul davaları, iflasından önce müflisten alacaklı olanların, bir diğer ifade ile iflas alacaklılarının alacaklarını iflas masasına kaydettirmek için açtıkları ve dayanağını İİK’nın 235. maddesinden alan davalardır.

Somut olayda; davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davalı şirket çalışanlarının, ailece hediye tatil kazandıklarını beyanla davet ettikleri toplantıda değişik hilelerle ve olağanüstü avantajları olduğu yönündeki tanıtımın psikolojik baskı sonucunda müvekkiline sözleşme imzalattıklarını, 03/09/2012 tarihinde sözleşme ile birlikte aynı tarihli tanzim edilen ilk taksitin 07/09/2012 tarihinde 1.000,00 TL bedelli ve 10/10/2012 tarihinden itibaren 155,00 TL bedelli sıralı her ayın onuncu günü vadesi olacak şekilde toplam 49 adet senet imzalatıldığını, vadesi 10/01/2016 tarihli senet dahil olmak üzere ödeme yapıldığını,

tesisin halen inşaat halinde hatta arsa durumunda olduğunu, müvekkilinin tesisten yararlanamadığını, cayma hakkını kullanmak istediğini belirterek, öncelikle ödemesi yapılmayan 10/02/2016 ile 10/09/2016 tarihi de dahil sıralı senetlerin ödemesinin durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verilmesi, sözleşme ve senetlerin iptaline, borçlu olmadığının tespitine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik sözleşme bedeli olarak ödenen 7.200,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tüketici Kanunundaki görev ile ilgili hükümler ve İcra ve İflas Kanununun 235.maddesi birlikte değerlendirildiğinde tüketici işlemi ile ilgili davalarda tüketici mahkemesi görevlidir. Ancak kayıt kabul davasının ise iflas ile alakalı özel durum olup mutlaka ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. (Yargıtay 14.Hukuk dairesinin 2015/4233 Esas-2017/5789 karar sayılı emsal ilamı)

Dosya kapsamından davalı ....'nin dava tarihinden önce iflasına karar verildiği, iflasın açılmasından sonra müflis aleyhine açılan davada alacak da talep edilmesi nedeniyle, davaya sıra cetveline itiraz davası olarak devam edilmesi gerektiğinden, "kayıt kabul davası" niteliğindeki uyuşmazlığın, Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin kabulü ile aşağıdaki hüküm kurulmuştur.