Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1424 K.2024/70

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/06/2021 tarih ve 2019/399 Esas - 2021/189 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından bu yana “...” markasını aralıksız olarak kullandığını, müvekkilinin anılan ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, davalı Şirketin "..." ibareli başvurusuna yaptıkları itirazlarının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazlarının ise dava konusu YİDK kararı ile kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından 41. Sınıfta yer alan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, oysa dava konusu başvurunun 43. sınıfta yer alan “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.

Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri” yönünden de reddi gerektiğinden işbu davanın ikame edildiğini, müvekkilinin "..." ibaresi üzerinde SMK'nın 6/3 kapsamında hak sahibi olduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış bulunduğunu, dava konusu ibarenin müvekkilinin marklarını oluşturan ve SMK'nın 6/3 maddesi uyarınca gerçek hak sahibi olduğu "..." ibaresi ile birebir aynı bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK’ın 21.10.2019 tarih ve 2019-M-8979 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.

Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri” yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davacının itirazına mesnet 2018/94226 sayılı markasının başvuru tarihinin müvekkiline ait marka başvuru tarihinden sonraki bir tarih olduğu için, bu markaya dayalı itirazının yerinde olmadığını, davacının markalarının tanınmış bulunmadığını, taraf markaları arasında iltibas koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davalının "... " ibareli marka başvurusu ile davacıya ait " ...+Şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak benzerlik bulunmakla birlikte uyuşmazlık konusu 43. sınıftaki hizmetler açısından taraf markaları arasında emtia benzerliği bulunmadığından SMK 6/1 maddesi koşullarının oluşmadığını, davacının uyuşmazlık konusu 43. sınıf "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konuklama hizmetleri, geçici konaklama ilgili rezervasyon hizmetleri. " yönünden SMK 6/3 maddesi anlamında önceye dayalı hakkı veya kullanımının kanıtlanmadığı, SMK'nın 6/5 maddesi şartlarının da ispatlanamadığı, kötü niyet iddiasının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markasını 2003 yılından bu yana aralıksız olarak kullandığını, müvekkilinin "..." ibareli tescilli markası ile aynı ibareden oluşan dava konusu marka arasında, başvuru kapsamında kalan 43. sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.

Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri” hizmetler yönünden iltibas koşullarının oluştuğunu, ayrıca sayılan hizmetler yönünden SMK'nın 6/3 maddesindeki koşulların da bulunduğunu, müvekkilinin 2003 yılından beri dağcılık, yürüyüş, kampçılık tırmanış bisiklet gibi doğa sporları ile ile malzeme satışı yaptığını ve organizasyonlar düzenlediğini, sponsorluklar ve tanıtımlar yaptığını, bu hususların dava konusu YİDK kararında da kabul edildiğini, müvekkili tarafından geçekleştirilen kampçılık faaliyeti ile dava konusu marka kapsamında yer alan 43 sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.

Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri” hizmetlerinin ilişkili bulunduğunu, diğer yandan müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin tescilli markasının birebir aynısı olduğunu , SMK'nın 6/5 maddesindeki koşulların da bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Davacı ...'ın, dosyanın istinaf aşamasında bulunduğu sırada vefat etmiş olması nedeniyle nedeniyle, taraf teşkilinin sağlanması için Dairemizce duruşma açılmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından ... mirasçılarının vekaletnameleri dosyaya ibraz edilmiş ve bu şekilde taraf teşkili sağlanmıştır.

İlk derece mahkemesinin kabulü ve davacı tarafın istinaf itirazları gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı Şirketin "..." ibareli başvurusu ile davacının itirazına mesnet 2014/107459, 2018/94226 sayılı ve "..." ibareli markaları arasında uyuşmazlık konusu 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ilgili rezervasyon hizmetleri. " yönünden iltibas koşullarının oluşup oluşmadığı, sayılan hizmetler yönünden davacının SMK'nın 6/3 maddesi uyarınca öncelik hakkının bulunup bulunmadığı, SMK'nın 6/5 maddesi şartlarının oluşup oluşmadığı ve başvrunun kötü niyetli bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Davacının itirazına mesnet 2018/94226 sayılı markasının başvuru tarihi, dava konusu başvuru tarihinden sonra olduğundan, iltibas değerlendirmesinde dikkate alınması mümkün değildir. Davacının itirazına mesnet 2014/107459 sayılı diğer markası ile dava konusu başvurunun "..." ibarelerinden oluşması nedeniyle marka işaretlerinin benzer olduğu açıktır.

Ancak davacının bahsi geçen markası 35. sınıf hiznetlerde tescilli olup mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, bu hizmetlerle uyuşmazlık konusu 43. sınıf hizmetler arasında benzerlik bulunmadığından, davacının 2014/10459 sayılı markası ile dava konusu başvuru arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas bulunmamaktadır.

Her ne kadar davacı taraf SMK'nın 6/5 maddesi kapsamında başvurunun tescil edilmemesi gerektiğini olduğunu ileri sürmüşse de, davacı tarafça markasının tanınmışlığını ispatlanamadığından, davacının bu iddiası da yerinde görülmemiştir.

SMK'nın 6/3 maddesinde düzenlenen "gerçek hak sahipliği" ilkesi uyarınca, davacının önceye dayalı hak sahipliğini iddia edebilmesi için, marka başvurusundan önce tescil kapsamında bulunan mal ve hizmetler bakımından, başvuru konusu işaretin yerelden daha geniş coğrafyada ve ciddi surette markasal olarak kullanılması, bu kullanımla markaya konu işarete belirli ölçüde ayırt edici nitelik kazandırılması, önceye dayalı kullanımların, marka başvurusuna karşı çıkılan tarafın kullanımlarından önce olması gerekmektedir.

Somut olayda davacının "..." ibaresini, uyuşmazlık konusu 43. sınıf hizmetler üzerinde belirtilen şartları sağlayan kullanımının bulunduğu ispatlanamamıştır.

Zira, davacının bu kapsamda sunduğu deliller 25. sınıfta ye alan spor giysileri ile ilgili olduğu gibi davacının bir defa düzlenmiş olduğu kamp organizasyonu, inetrenet sitesinde doğa sporları ile ilgili haberlere yer vermesi, 2015 yılında dağ film festivaline spornsor olması, davacıya "..." ibaresi üzerinde uyuşmazlık konusu 43. sınıf hizmetler yönünden SMK'nın 6/3 maddesi kapsamında hak sağlayacak nitelikte kullanımlar değildir.

Diğer taraftan dava konusu başvurunun kötü niyeli olduğu iddiası da ispatlnmadığından davcaı tarafın bu yöndeki isitnaf itirazları da yerinde görülmemiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, Dairemizce sadece taraf teşkilinin sağlanması amacıyla durşma açılmasına karar verildiğinden, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 356/2. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 17/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.