Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1931 K.2023/1714

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/09/2020 tarih ve 2019/160 Esas - 2020/128 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2018/68033 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa başvuru markasının, müvekkili markalarından farkının, ... ibaresinin ardından gelen "..." kelimesi ile bu sözcüklerin başına eklenen "..." kısaltması olduğunu, markada yer alan ayırt edici unsurların baş harflerinden oluşan kısaltmanın markalar arasındaki benzerliği ortadan kaldırmadığını, başvuru markasının da esas unsurunun "..." ibaresi olduğunu,

bu nedenle müvekkiline ait markalarla dava konusu başvurunun, görsel, işitsel ve bütünsel olarak iltibas yaratacak düzeyde benzer bulunduğunu, ortalama seviyedeki tüketici nezdinde başvuru markasının, müvekkili markalarını akla getireceğini ve müvekkili markalarının serisi olarak algılanacağını, taraf markalarının tescil kapsamlarının da örtüştüğünü, müvekkiline ait "..." ibareli markaların tanınmış marka statüsünde olduğunu, tanınmış markaya benzer markanın, farklı sınıflarda dahi tescilinin söz konusu olamayacağını, "..." ibaresinin, müvekkilinin ticaret unvanının da esas ve ayırt edici unsurunu oluşturduğunu,

bu nedenle de dava konusu başvurunun tescilinin mümkün olmadığını, dava konusu başvurunun tescili halinde haksız rekabetin doğacağını ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-6207 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvuru tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu, bu husus da gözetildiğinde taraf markaları arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu başvurunun 42. sınıfta yer alan hizmetleri kapsadığı, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında ise 1, 3, 4, 29, 30, 31, 32. sınıf malların yer aldığı, davacıya ait markaların kapsamlarında bulunan mallar ile dava konusu başvuru kapsamında yer alan hizmetlerin benzer olmadığı, farklı amaçlara hitap eden, doğaları ve piyasaya arz biçimi farklı olan türden mal ve hizmetler olduğu, dolayısıyla somut olayda emtia benzerliği şartının gerçekleşmediği,

taraf markaları bir bütün olarak işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer olsa bile emtia benzerliği bulunmayan markalar arasında SMK'nın 6/1 maddesi bağlamında iltibas tehlikesi oluşmayacağından, davacının anılan madde kapsamında ileri sürdüğü iddiaların ispatlanamadığı, davacı markalarının tanınmışlığının esas olarak gıda sektöründe mevcut olduğu,

ancak karşılaştırılan mal ve hizmetlerin, birbirlerinden oldukça farklı ve bambaşka amaçlara hizmet eden özellikleri dikkate alındığında, davalı şahsın davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanmasından söz edilemeyeceği, yine davacı markalarının itibarına zarar verebilecek nitelikte olmadığı, davacı markalarının Türkçe anlamı bilinen ve toplumda yaygın kullanılan "..." ibaresinden oluştuğu ve tanınmışlığının çok yoğun olup gıda sektörü dışına taştığı tespit edilemediğinden ayırt edici karakterinin de zedeleneceğinden söz edilemeyeceği, bu nedenle 6769 sayılı SMK’nın 6/4 ve 6/5. fıkralarında yer alan koşulların oluşmadığı,

davacı şirketin faaliyet alanları ve başvuru markasının tescil kapsamının tamamen farklı olduğu, davacının ticaret unvanı altında dava konusu markanın tescilli olduğu 42. sınıfta bulunan hizmetler bakımından fiili kullanımının bulunmadığı, bu nedenle 6769 sayılı SMK’nın 6/6 maddesi anlamında bir tescil engelinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, dava konusu başvurunun, 6769 sayılı Kanunun 6/1 maddesi uyarınca, müvekkili adına tescilli markalar ile iltibasa yol açacak derecede benzer olmasına rağmen, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin hatalı ve hukuka aykırı bulunduğunu, dava konusu başvurunun kapsamında 42. sınıf hizmetlerin yer aldığını, müvekkili adına tescilli markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetler ile dava konusu başvurunun kapsamındaki hizmetlerin benzer/ilintili olduğunu, nitekim "..." tanınmış markasının da, 42. sınıf dahil olmak üzere tüm mal ve hizmet sınıflarında tescil edildiğini,

ilk derece mahkemesinin değerlendirmelerinin aksine, hem görsel-işitsel-bütünsel-kavramsal açıdan şekli anlamda hem mal/hizmet sınıfları açısından emtia anlamında çifte benzerlik koşulunun oluştuğunu, müvekkili adına tescilli "..." esas unsurlu markaların, SMK'nın 6/4-5. maddeleri kapsamında tanınmış olduğunu, bu hususun da göz ardı edilmemesi gerektiğini, dava konusu marka başvurusunun, 6102 sayılı TTK'nın haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının çekirdek kısmı olan "..." ibaresinin, davalı ... ... adına tescilinin mümkün olmadığını, davalı gerçek kişinin, "..." ibaresini kullanması,

hukuka aykırı bir şekilde müvekkili açısından telafisi güç ve imkansız zararlara yol açacağından, "..." ibaresinin, davalı ... ... tarafından kullanılmasının önlenmesi yönünden ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ettiklerini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve ihtiyati tedbir kararı ile birlikte davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

1-Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan hizmetlerle, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarındaki mallar arasında benzerlik olmadığı, emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden, SMK'nın 6/1 maddesi kapsamında bir tescil engelinden söz edilemeyeceği, davacı markalarının tanınmış olduğu gıda sektörü ile dava konusu başvuru kapsamındaki 42. sınıf hizmetler hizmetler arasında hiçbir ilişki olmaması,

davacı markalarının tanınmışlık düzeyi ve davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin ayırt edicilik seviyesi gözetildiğinde, SMK'nın 6/4 ve 6/5 maddesi koşullarının da somut olayda bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafça ticaret unvanına dayanılmış ise de davacı fiilen 42. sınıf hizmetlerin yer aldığı sektörde faaliyet göstermediğinden, SMK'nın 6/6 maddesi anlamında da bir tescil engelinin olmadığı, yine haksız rekabete dayalı iddianın da yerinde bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin Dairemizce ihtiyati tedbir kararı verilmesi yönündeki istemine gelince. 6100 sayılı HMK'nın 389. maddesi uyarınca, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

Aynı Kanun'un 390/3. maddesine göre de ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için tedbir talep eden tarafın, davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmesi gerekmektedir. Ancak somut uyuşmazlıkta, yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, yaklaşık ispatın sağlanmadığı anlaşıldığından, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/12/2023

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...