Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1962 K.2024/142

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/09/2021 Tarih ve 2020/385 Esas - 2021/295 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2019/48432 sayılı ve “... şekil” ibareli marka başvurusunun , davalının 2006/31856,2010/43608/2010/43610 sayılı marklarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu, dava konusu YİDK kararı ile 43. sınıf hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, oysa redde mesnet markaların Bakırköy 1. FSHHM’nin 2015/7 E. 2017/181 K. sayılı kararı ile hükümsüzlüğüne karar verildiğini, anılan karara karşı yapılan istinaf isteminin de reddedildiğini, bahsi geçen kararda "..." ibaresinin müvekkili tarafından ihdas edildiğinin ve üstün hakkının bulunduğunun kabul edildiğini,

yine davalı aleyhine açılan başka bir davada da müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunun ve davalının kötü niyetli bulunduğuna ilişkin verilen mahkeme kararının kesinleştiğini, müvekkilinin önceki markları nedeniyle dava konu ibare üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu, ayrıca taraf markları arasında benzerlik de olmadığı ileri sürerek, 2020-M-8238 sayılı YİDK kararının ve dava konusu başvurunun 43 sınıf hizmetler yönünden tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taraf markaları arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunduğunu, davacı lehine müktesep hak koşullarının oluşmadığını, redde mesnet 2006/31856, 2010/43608, 2010/43610 sayılı markalar hakkında kesinleşmiş bir mahkeme kararı müvekkili Kuruma sunulmadığını, Kurumun mevcut hukuki duruma uygun olarak karar tesis etmek durumunda olduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, müvekkilinin gerçek ve üstün hak sahibi olduğunu, davacının kötü niyetli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu başvurunun reddedildiği hizmetler bakımından, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, redde mesnet markaların dava konusu YİDK kararının verildiği tarihte tescille koruma altında olduğunu, davacının marka işlem dosyasındaki delilleri uyarınca başvuru konusu işaret bakımından gerçek hak sahipliğine ilişkin iddialarını ispat edemediği, müktesep hak koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markası üzerinde, tescil sahibine karşı üstün hak sahibi olduğunun ve davalı gerçek kişinin kötü niyetli bulunduğunun Bakırköy 1 FSHHM'nin 2014/134-2014/190 E/K sayılı kesinleşen kararı ile sabit olduğunu, müvekkilinin 2005 yılında tescil ettirdiği "...” ibareli markası nedenle müktesep hakkının bulunduğunu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun reddedilen hizmetler yönünden tescili istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava, davacının 2019/48432 sayılı ve "..." ibareli başvurusunun, davalı Kuruma yapılan itiraz sonucunda davalı Kurum tarafından 2006/31856, 2010/43608, 2010/436610 sayılı markalar ile benzer olduğundan bahisle Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 6/1. maddesi uyarınca reddine yönelik YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelere göre, 2020-M-8238 sayılı YİDK kararının dayanağı olan ve davalı taraf adına tescilli bulunan önceki tarihli 2006/31856, 2010/43608 (Bu markanın maddi hata sonucu kararda 43508 numaralı olarak yazıldığı görülmüştür), 2010/43610 sayılı markaların, Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 12.10.2017 tarih ve 2015/7 E. - 2017/181 K. sayılı kararıyla hükümsüz kılındığı ve bu kararın 26.05.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlık için emsal teşkil edebilecek olan, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 15.02.2022 tarihli, 2020/6897 Esas ve 2022/1136 Karar sayılı ilamında aynen; "...

İlk derece mahkemesince, redde mesnet gösterilen markanın hükümsüz kılındığı ancak karar henüz kesinleşmediğinden YİDK tarihi itibariyle 2006/31856 sayılı markanın halen ayakta olduğudan davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafça yapılan istinaf başvurusu ise aynı gerekçe ile esastan reddedilmiştir.

Ancak, iş bu davada davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan 2006/31856 sayılı marka, 12.01.2015 tarihinde davacı tarafça açılan hükümsüzlük davasına konu edilmiş olup, iş bu davanın konusu olan YİDK karar tarihi itibariyle sözkonusu hükümsüzlük davasında verilen hükümsüzlük kararı henüz kesinleşmemiş ise de, hükümsüzlüğün geriye etkisi de gözetilerek sözü edilen davada verilen hükmün kesinleşmesinin bekletici mesele yapılması gerekirken,

ilk derece mahkemesince YİDK kararının iptali talebine yönelik açılan davanın reddi ve bu karara yönelik davacı tarafça yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi doğru görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararın bu yönden davacı yararına bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir." ibareleri yer almaktadır.

Somut uyuşmazlıkta da, davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan markalar, Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 12.10.2017 tarih ve 2015/7 Esas - 2017/181 Karar sayılı davasında hükümsüzlük davasına konu edilmiş olup, iş bu davanın konusu olan 27.10.2020 YİDK karar tarihi itibariyle söz konusu hükümsüzlük davasında verilen hükümsüzlük kararı henüz kesinleşmemiş ise de, ortada YİDK karar tarihi itibariyle redde dayanak markaların hükümsüzlüğüne ilişkin verilmiş bir mahkeme kararı bulunduğuna göre, YİDK'nca da bu mahkeme kararının kesinleşmesinin beklenmesi gerekir.

Anılan kararın 26.05.2022 tarihinde kesinleştiği ve hükümsüzlüğün geriye etkisi de gözetildiğinde, bu kararın Dairemizce dikkate alınması gerektiği (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 15.02.2022 T. 2020/6897 E. , 2022/1136 K. Sayılı ilamı) anlaşılmıştır.

Zira Yargıtay kararında da açıkça belirtildiği üzere YİDK karar tarihi itibariyle sözkonusu hükümsüzlük davasında verilen hükümsüzlük kararı henüz kesinleşmemiş ise de, hükümsüzlüğün geriye etkisi de gözetilerek sözü edilen davada verilen hükmün kesinleşmesinin somut uyuşmazlığa uygulanması gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamına göre, 2020-M-8238 sayılı YİDK kararının dayanağı olan ve davalı taraf adına kayıtlı olan önceki tarihli 2006/31856, 2010/43608, 2010/43610 sayılı markaların, Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 12.10.2017 tarih ve 2015/7 E. - 2017/181 K. sayılı kararıyla hükümsüz kılındığı ve bu kararın 26.05.2022 tarihinde kesinleştiği, bu duruma göre de YİDK kararının dayanağının kalmadığı için davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı tarafça, dava konusu başvurunun uyuşmazlık konusu hizmetler bakımından tescil edilmesi talep edilmiş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunın 22.03.2017 tarih ve 2017/11-78 E.-2017/521 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetki bulunmadığından ve tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğundan davacının bu talebi yerinde görülmemiş, anılan talep ayrı bir dava olarak nitelendirilemeyeceğinden, bu talebin reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmelidir. Diğer bir ifade ile kanun koyucu, temyiz kanun yolunda Yargıtay tarafından verilen yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması kararını, istinaf mahkemeleri için öngörmemiş, bu halde istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesinin ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/02/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...