Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/206 K.2023/115

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/03/2020 tarih ve 2018/230 E. - 2020/204 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili tarafından hazırlanan "..." dergisinden 2100 adedin ilgili yerlere dağıtımı için, dergilerin basıldığı matbaa tarafından davalı Şirketin ...

Şubesi'ne teslim edildiğini ancak bu dergilerden 757 adedinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'na teslimi gerekirken yalnızca 140 adet derginin teslim edilip 617 tanesinin teslim edilmediğini, 1.343 ader derginin de tamamının teslim yerine ulaşmadığını, bunlardan kaç tanesinin teslim edilip kaç tanesinin teslim edilmediğinin belli olmadığını, eksik teslim nedeniyle oluşan zararın davalı tarafça giderilmediğini, 2100 adet dergiden 617 tanesinin kaybolması nedeniyle, davacının uğradığı zararın 3.111,58 TL olduğunu,

geriye kalan 1343 dergiden kaç tanesinin teslim edilmesi gereken yerlere teslim edildiğinin tespit edilmesi ve eğer bunlar arasında da teslim edilmeyen dergiler varsa davacının bundan dolayı uğradığı zararın öncelikle tespiti ve tazmini gerektiğini, 2100 adet dergiden toplam kaç tanesinin kaybolduğunun tespit edilmesi neticesinde, kaybolan dergiler bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemiş olması nedeniyle taşıyıcının ücrete hak kazanmadığının ve bundan dolayı davacının kargo şirketine herhangi bir borcu bulunmadığının tespit edilmesinin zaruri olduğunu, davalının kaybolan dergilerin yeniden basım maliyetini karşılaması gerektiğini,

derginin birçok yere ulaşmaması nedeniyle tacir olan davacının ticari itibarının sarsıldığını, manevi zararın da oluştuğunu ileri sürerek 3.111,58 TL'lik zarardan fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL'nin tahsilini, kaybolan dergiler bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemiş olması nedeniyle taşıyıcının ücrete hak kazanmadığının ve bundan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, kaybolan dergi adetinin net olarak belirlenmesinin ardından bunların yeniden basımı için ortaya çıkacak maliyetin tazminine ve 500,00-TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş,

yargılama sırasında maddi tazminat istemini 3.109,68-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, 1205 adet kargonun davalıya 27.11.2017 ile 29.11.2017 tarihleri arasında teslim edildiğini, kargoların büyük çoğunluğunun alıcılarına teslim edildiğini, teslim edilemeyenlerin ise yetersiz adres, alıcısının bulunamaması, firmanın kapalı olması gibi davalıdan kaynaklanmayan nedenlerle alıcılarına teslim edilemediğini, iade fatura kesilmek sureti ile göndericisine iade edildiğini, davalıya teslim edilen kargo sayısının 1.205 olduğunu, kaybolduğu iddia edilen dergiler için oluşmamış bir zararın iş bu davada talep edilmesinin mümkün olmadığını, manevi tazminat koşullarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi uyarınca, davacıya ait 2100 adet derginin abone ve müşterilere dağıtım işini yapan davalının, 617 adet dergiyi alıcısına teslim etmediği gibi davacıya da iade etmediği, 617 adet kayıp dergi nedeniyle davacının 3109,68-TL zarara uğradığı, kaybolan 617 adet dergi bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemesi sebebiyle, davalının taşıma ücretine hak kazanmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kaybolan dergilerden doğan zararın tazmini talebinin kabulü ile,

3.109,68-TL'nin talep gibi 1.000,00-TL'lik kısmı yönünden 23/03/2018 tarihinden kalan 2.109,68-TL lik kısım yönünden ıslah tarihi olan 10/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kaybolan 617 adet dergi bakımından taşıma sözleşmesinin ifa edilmemesi sebebiyle davalının taşıma ücretine hak kazanmadığının ve bu doğrultuda davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, 30.09.2019 tarihinde ıslah dilekçesi sunmalarına ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde, ıslah tarihinin hatalı olarak 10.02.2020 olarak belirtildiğini ileri sürerek, yanlış yazılan ıslah tarihinin düzletilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi-manevi tazminat ve menfi tespit istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, dava tarihi itibariyle somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesi uyarınca, manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktara bakılmaksızın istinaf kanun yoluna başvurulması mümkündür. Somut olayda da, davacının manevi tazminat istemi ilk derece mahkemesince reddedildiğinden, Dairemizce ilk derece mahkemesi kararının davacı yönünden kesin olmadığı kabul edilmiş ve davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan incelenmesine geçilmiştir.

Yukarıda özet kısmından da anlaşılacağı üzere, davacı vekilinin istinaf itirazı sadece ilk derece mahkemesince hüküm fıkrasında belirtilen ıslah tarihinin hatalı bulunduğuna ilişkindir. Gerçekten de davacı vekilinin, ıslah dilekçesini 30.09.2019 tarihinde ibraz edip aynı tarihte ıslah harcını yatırmasına rağmen ilk derece mahkemesince gerekçeli kararının hüküm kısmında ıslah tarihinin 10.02.2020 olarak belirtilmesi doğru olmamış, davacı tarafça itiraz edilen husus fer'i nitelikte bir talep olduğundan ve Dairemizce işin esasına yönelik farklı bir karar verilmediğinden, denetim yapılırken ve hüküm kurulurken, ilk derece mahkemesinin karar tarihindeki harç ve vekalet ücreti miktarları esas alınmıştır.

HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmelidir. Diğer bir ifade ile kanun koyucu, temyiz kanun yolunda Yargıtay tarafından verilen yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması kararını, istinaf mahkemeleri için öngörmemiş, bu halde istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesinin ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 07/03/2023

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...