Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/448 K.2024/777

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/01/2022 tarih ve 2021/36 Esas - 2022/17 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili Şirketin "..." ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, "alüminyum folyolar, sentetik malzemeden gıda ambalajı, çöp torbaları, buzdolabı torbaları" malları üzerinde müvekkili markasının uzun süredir kullanıldığını ve markanın belirli bir bilinirliğe/tanınırlığa eriştiğini, davalı gerçek kişinin ise 2019/101935 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, bu başvurunun ilanına müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu, sözcükten oluşan markalarda, esaslı unsurun sözcük unsuru olduğunu,

gerek benzerlik ve gerekse iltibas/tecavüz kapsamında bir değerlendirme yapılırken sözcük unsuruna ağırlık verilmesinin esas bulunduğunu, dava konusu başvuruda yer verilen "..." ibaresinin, müvekkilinin markalarındaki "..." ibaresiyle aynı olduğunu, başvuruya eklenen "..." ibaresinin, markada herhangi bir farklılık meydana getirmediğini, dava konusu başvurunun müvekkili markalarıyla iltibasa yol açtığını, başvurunun, müvekkilinin tescilli markasından yararlanma amaçlı olduğunu ve müvekkili markasının seri markası olarak algılanacağını, en azından markaların ait olduğu işletmeler arasında bağlantı olduğunun düşünülebileceğini,

dava konusu başvurunun tescil edilmesi durumunda müvekkili markalarının kullanılamayacak duruma düşeceğini, hem markaların ve hem de muhtelif harcamaların, aktivitelerin semeresinden haksız yere davalının yararlanacağını, başvuru kapsamındaki mal ve hizmetlerin de müvekkilinin tescilli markalarının kapsamlarındaki emtia ile aynı veya benzer olduğunu, davalının başvurusunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-236 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığını, markalarda yer alan "..." ve "..." kelimelerinin farklı anlamlar içerdiğini, esaslı unsur olarak "..." kelimesinin öne çıktığını, "..." kelimesinin tali nitelikte kullanıldığını, davalıya ait markada yer alan "..." kelimesinin cins, çeşit, vasıf, kalite ve fonksiyon bildiren zayıf bir ibare olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacı tarafından ileri sürülen kullanım sonucu ayırt edicilik ve tanınmışlık iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğu, davalıya ait 2019/101935 numaralı "..." ibareli marka ile davacı tarafa ait 181807, 2018/55809, 2018/77283 sayılı "...", "... ...", "... ..." ibareli markalar arasında karıştırılma ya da ilişkilendirme ihtimalinin ortaya çıkmayacağı, bu bağlamda itirazın reddine ilişkin olarak verilen YİDK kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, mahkeme kararının gerekçeden yoksun olduğunu, gerekçeli kararın tarafların iddia ve savunmaları ile bilirkişi raporundan oluştuğunu, kararın gerekçe içermemesinin Anayasaya, AİHS'ye ve Yargıtay kararlarına aykırılık teşkil ettiğini, işbu davada verilen kararın sözde (görünürde) bir karar olduğunu, bilirkişiler tarafından müvekkili markalarının tanınmış olmadıkları açıklanmış ise de bu değerlendirmenin doğru olmadığını, müvekkili markalarının tanınmışlık seviyesine ulaştığını, yalnızca italik biçimde yazılan dava konusu başvurunun, müvekkili markaları karşısında ayırt ediciliğinin bulunmadığını,

müvekkilinin "..." ibareli markalarıyla aynı şekilde yazılan, aynı şekilde okunan dava konusu başvurunun, iltibasa yol açacağını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği,

buna göre "...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ve "... ..." ibareli markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, zira taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresi, Türkçe'de "yeşil anlamına gelmekte olup, bu hali ile ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, dava konusu başvuruda yer alan diğer ibareler ile uyuşmazlık konusu mallar bakımından yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı,

nitekim Yargıtay 11.HD.nin 21.12.2015 tarih ve 2015/6190 E-2015/13755 K. sayılı, 11.09.2019 tarih ve 2018/3502E- 2019/5292 K. sayılı ilamlarında da "..." ibareli marka ile "...+şekil" ve “... ...+şekil" ibareli markalar arasında benzerlik bulunmadığının kabul edildiği, davacı markalarının tanınmış olduklarının da dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği, öte yandan mahkeme kararının gerekçeli olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 19/04/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip