Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1570 K.2025/1889

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/03/2023 tarih ve 2022/250 E. - 2023/102 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili Şirket tarafından 2020/94863 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı ... tarafından adına tescilli "..." ibareli markalara dayalı olarak bu başvuruya itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kısmen kabulüne karar verildiğini ve başvuru kapsamından "Çaylar ve buzlu çaylar" mallarının çıkarıldığını, kısmi ret kararına karşı müvekkilince yapılan itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili başvurusunda yer alan "..." ibaresinin, çay emtiasında ayırt ediciliğinin olmadığını ve çay sektöründe birçok çatı marka altında kullanıldığını,

"..." ibaresinin doğrudan malın adını veya nihai ürünün kaynağı ifade ettiğini, dolayısıyla bu ibarenin kimsenin tekeline verilemeyeceğini, müvekkili adına tescilli 2001/20920 sayılı "... ..." ibareli markanın bulunduğunu, dava konusu başvurunun da aynı ibareleri içerdiğini, başvuruda yer alan "..." ibaresinin de 2013/04298 sayılı marka ile müvekkili adına tescilli olduğunu, markada yer alan "..." ibaresinin ise marka değeri taşımadığını, dava konusu marka başvurusunun asli unsurları üzerinde müvekkilinin zaten hak sahibi olduğunu, "..." ibaresini içeren müvekkiline ait birçok marka bulunduğunu,

davalı ...’un salt "..." ibareli markasını kullanmadığını, çatı markası altında "... ..." ibaresini kullandığını, markaların görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin söz konusu bulunmadığını, taraf markalarının ortalama tüketiciler nezdinde bıraktığı izlenimin farklı olduğunu, markaların tamamen birbirinden farklı logolara sahip bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2022-M-5753 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında başvuru kapsamında yer alan mallar yönünden karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, müvekkiline ait "... ..." ve "... ..." markaların tanınmış markalar olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markalarının esas unsurları bakımından birebir aynı bulunduğunu, dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresinin, davacının çatı markası olduğunu ve markanın esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğunu, markanın başına eklenen "..." kelimelerinin de slogan niteliğinde olduğunu, davacı başvurusunda "..." ibaresinin öne çıktığını, davacının müvekkili markalarına yaklaşmak ve müvekkili markalarından yarar sağlamak amacında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, taraf markalarının kapsamlarındaki malların aynı veya aynı tür bulunduğu, markaların genel görünümleri içinde ayırt ediciliği sağlayan esaslı unsurun müşterek olarak "..." sözcüğü olduğu, bu sözcüğün davaya konu mallar bakımından tanımlayıcı olmadığının Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 06.03.2012 tarih, 2010/4132 E., 2012/3269 K. ve 19.01.2015 tarih, 2014/15448 E., 2015/649 K. sayılı kararlarında ifade edildiği, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu,

davacının önceki tarihli markalarının, iş bu davaya konu markanın başvuru tarihi itibarıyla en az 5 yıldır tescilli olmakla birlikte bu markaların kullanıldığını gösterir bir belgenin marka işlem dosyası kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla kazanılmış hak için aranan şartların, somut olay bakımından gerçekleşmediği, davacı yanın önceki tarihli markalarına binaen müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkili başvurusunda yer verilen "... ..." ibaresinin ayırt edici olmadığını, nitekim "..." ibaresini içerir müvekkiline ait olanlar dahil yüzlerce tescilli marka bulunduğunu, redde mesnet markalar ile müvekkili başvurusundaki ortak unsurun, ayırt ediciliği bulunmayan "..." ibaresi olduğunu, müvekkili başvurusundaki asli unsurun "..." ibaresinden oluştuğunu, "... ..." ibaresinin ise sıfat konumunda bulunduğunu, "... ..." ibaresi, ayırt ediciliği bulunmayan, yaygın bir ad ve isim tamlaması niteliğinde olduğundan, bu ibarenin taraf markalarında ortak olarak kullanılmasının, tüketiciler nezdinde karışıklığa yol açmayacağını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu davalı markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf "çaylar, buzlu çaylar" malları yönünden, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu,

zira redde mesnet markaların asli unsurunun dava konusu başvuruda aynen yer aldığı, her ne kadar "..." ibaresinin çay emtiası yönünden tanımlayıcı olduğu ve ayırt edicilik taşımadığı ileri sürülmüş ise de Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 06.03.2012 tarih, 2010/4132 E., 2012/3269 K. ve 19.01.2015 tarih, 2014/15448 E., 2015/649 K. sayılı kararlarında da açıkça kabul edildiği üzere "..." ibaresinin, çay ürünü yönünden tanımlayıcı bir nitelik taşımadığı, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı,

diğer taraftan davacı yararına müktesep hak koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 16/10/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.