Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/2010 K.2025/2207

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/05/2023 tarih ve 2022/427 E. - 2023/274 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli markasının tescili için 2021/020875 sayılı başvuru yaptığını, davalı şahsın itirazları üzerine, 2014 04896 sayılı markası mesnet alınarak davalı Kurum tarafından “çaylar, buzlu çaylar” emtiası açısından başvurunun kısmen reddedildiğini, bunun haksız ve hukuka aykırı bir işlem olduğunu, zira taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan birbirlerinden çok farklı olduklarını, davalının markasının hem ibarelerden hem de baskın bir şekil ve renk unsurlarından oluşan karma bir marka olduğunu, markada geçen ve uyuşmazlık konusu olan “...” ibaresinin bir yan unsur olduğunu,

taraf markalarında yan unsur hüviyetinde kullanılmış olan ve zaten de yerleşik/bilinen anlamı itibariyle markasal hüviyette ayırt edicilikten yoksun olan “...” ibaresinin ortaklığından hareketle taraf markalarının karıştırılacağının söylenmesinin mümkün olmadığını, ayrıca her ne kadar davalının kısmi redde mesnet markasının sadece “çaylar, buzlu çaylar” emtiasında ciddi biçimde kullanılıyor olduğu kabul edilmişse de, davalının kullanım ispatı için sunmuş olduğu faturaların ciddi kullanımın ispatı açısından yetersiz olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2022-M-13634 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan birbirleriyle karıştırılma ihtimali doğuracak derecede benzer olduğunu, markalarda ortak olarak yer alan “...” ibaresi nedeniyle tüketiciler açısından markaların aynı şirkete ait olduğu izleniminin uyanma ihtimalinin yüksek olduğunu, dolayısıyla karşılaştırılan markalarda esas olarak korunan/korunmak istenen unsurun ortak “...” ibaresi olduğunun kabulünün gerektiğini, dava konusu edilen markanın kapsamından çıkartılmış olan emtia özelinde, taraf markalarının aynı veya ilişkili emtiada kullanılacağını,

zira kısmi ret kararına mesnet alınan markanın davalı şahıs tarafından “çay” emtiasında ciddi bir biçimde kullanıldığının davalı tarafından tevsik edilebildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Bekir Demir vekili, karşılaştırılan taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, davacının “...” ibaresinden müteşekkil markasını gören tüketicilerin zihninde davalının “... ...” unsurlu markalarının canlanmasının kaçınılmaz olduğunu, her iki markanın da “çay” emtiasında kullanılmak istendiğini, halbuki davalının “... ...” markasıyla yüksek miktarda satışlarının bulunduğunu, bu hususun dava dosyasına sunulan 2017-2018 ve 2019 yıllarına ait mizanlardan da anlaşılabileceğini, markanın ciddi biçimde kullanılmadığı yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin “...” markasının çok tercih edilen ve bilinen bir marka olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava konusu edilen kısmi ret kararına mesnet alınan 2014/04896 sayılı markasının şartlara uygun olarak, tescili kapsamına giren; “çaylar” emtiasında ciddi biçimde kullanıldığının yeterli nitelikte, nicelikte ve içerikte delil ile ispat edilebildiği,

dolayısıyla bu markanın, sadece “çaylar” yönünden SMK m.6/1 hükmüne esas bir korumadan yararlanabileceği ve sadece bu emtia yönünden bu madde hükmü kapsamındaki değerlendirmelere dahil edilebileceği, dava konusu marka başvurusundan çıkartılan ve iş bu davaya konu olan "Çaylar, buzlu çaylar." emtiası ile davalı şahsa ait redde mesnet markanın kullanımı ispat edilebilen "Çaylar." emtiasının aynı tür olduğu, "..." ibareli marka başvurusu ile "Şekil+... ..." ibareli mesnet marka benzerlik bulunduğu, taraf markalarının esas unsurlarının “...” ibaresini ortak olarak içerdiği,

bu ibarenin dava konusu edilen emtia açısından somut ayırt ediciliği haiz olduğu, ayrıca bu emtianın hitap ettiği ortalama tüketici kitlesinin bilinç seviyelerinin, bu emtiayı satın aldıkları anda yüksek olmadığı, davaya konu emtia bakımından ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, bilirkişi raporuna karşı yapılan detaylı itirazlar üzerine dosya ek rapora gönderilmeksizin hüküm tesis edildiğini, kullanım define ait sunulan delillerin tetkiki noktasında dosyaya sektör bilirkişisinin eklenerek ya ek rapor ya da yeni bir heyetten rapor alınması gerektiğini, YİDK kararına dayanak olan yerel mahkemece de belirtilen sadece birkaç adet faturanın ise hem satışı yapılan malların nitelikleri hem de faturalarda görülen malların miktarları göz önünde bulundurularak,

bu delillerin bir markanın ciddi ve etkin kullanımı için yeterli olamayacağı açıkken aksi yönde verilen kararın kaldırılması gerektiğini, dava konusu edilen durumda davalının kullanımının ciddi bir kullanım değil, sembolik ve göstermelik bir kullanım olduğunu, davalı yanın dayanmış olduğu markasını ciddi bir biçimde, ülke sınırları içerisinde markasal olarak kullandığını kanıtlayamadığı açık olmakla iş bu davanın kabulünün gerektiğini, taraf markalarının bütünsel algısı ve sahip oldukları tamamen farklı anlam ve algı sebebi ile benzemediğini ileri sürerek,

ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının dava konusu edilen kısmi ret kararına mesnet alınan 2014/04896 sayılı markasının şartlara uygun olarak, tescili kapsamına giren “çaylar” emtiasında ciddi biçimde kullanıldığının yeterli nitelikte, nicelikte ve içerikte delil ile ispat edilebildiği,

bu markanın, sadece “çaylar” yönünden SMK m.6/1 hükmüne esas bir korumadan yararlanabileceği, dava konusu marka başvurusundan çıkartılan "Çaylar, buzlu çaylar." emtiası ile davalı şahsa ait redde mesnet markanın kullanımı ispat edilebilen "Çaylar." emtiasının aynı tür olduğu, "..." ibareli marka başvurusu ile "Şekil+... ..." ibareli mesnet marka arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların "..." ibaresi olduğu,

bu ibarenin her iki markada da aynen bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği,

ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/12/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.