Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2023/618 K.2023/790

Taraflar arasındaki bankacılık işlemlerinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davacı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili banka ile davalı arasında akdedilen Genel Kredi Sözleşmesi'ne dayanarak borçluya muhtelif tarihlerde krediler kullandırıldığını, davalının çekilen kat ihtarnamesine rağmen yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle, aleyhine Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/469 D.

İş sayılı dosyası ile ihtiyati haciz kararı alındığını ve müvekkili banka tarafından alacaklarının tahsili için Ankara 30. İcra Müdürlüğü'nün 2019/16706 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının borca, faize ve tüm ferilere haksız itirazı üzerine takibin davalı borçlu açısından durdurulmasına karar verildiğini iddia ederek itirazlarının iptali ile icra takibinin devamına, asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davalı borçlunun dava konusu alacak yönünden 29/11/2019 tarihinde temerrüde düştüğü, sözleşme uyarınca uygulanması gereken temerrüt faizi oranının % 50 olması gerektiği, takipten sonra Avrupa Yatırım Fonu tarafından yatırılan paraya ilişkin olarak davacı ile dava dışı fon arasında yapılmış bir sözleşme yada talep hakkına ilişkin bir belgenin dosyaya sunulmadığı ve yapılan ödemenin iş bu davada dikkate alınamayacağı, alacağın likit olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 30. İcra Müdürlüğü'nün 2019/16706 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 45.573,09-TL asıl alacak,

2.464,09-TL işlemiş faiz, 123,20-TL BSMV, 953,17-TL ihtarname ve ihtiyati haciz masrafı ile vekalet ücreti olmak üzere toplam 49.113,55-TL alacak yönünden devamına, 45.573,09-TL asıl alacağa %50 oranında temerrüt faizi, 953,17-TL oranındaki diğer masraflara yasal faiz işletilmesine, hükmolunan 49.113,55-TL'nin %20'si olan 9.822,71-TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda temerrüt tarihinin yanlış tespit edildiğini, bu nedenle de faiz hesaplamasının hatalı yapıldığını, takip tarihinden sonra yapılan ödemenin borçlu tarafından değil müvekkili banka ile Avrupa Yatırım Fonu arasında imzalanan istihdam ve sosyal yenilik programı kapsamında ilgili kurumca ödendiğinden söz konusu tutarın borçtan düşülmesinin mümkün olmadığını, aksi yöndeki değerlendirmenin hatalı olduğunu bildirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dava; genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2. fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı üç bin Türk Lirasıdır. 01/01/2023 tarihinden itibaren ise bu sınır 17.830 TL'dir. Dava dilekçesinde 52.486,33 TL'ye yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile toplam 49.111,55 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bu durumda davacı vekilinin istinafa konu ettikleri miktarın 3.372,78 TL'ye yönelik olması nedeniyle 14/06/2022 tarihli karar taraflar yönünden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararlara karşı HMK'nun m.346/1 hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nun 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai bir karardır. (Tolga Akkaya, Medeni Usul Hukukunda İstinaf sayfa 176).

Tüm bu nedenlerle HMK'nun 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı usulden reddine karar vermek gerekmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden red kararına karşı miktar gözetildiğinde temyiz yolu açık değildir. (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih ve 2017/3597 Esas 2018/5 Karar sayılı ilamı).