Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi E.2019/588 K.2021/1862

Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİANIN ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin idaresindeki araç ile davalı ... şirketleri tarafından ZMSS ve İMSS poliçesi ile sigortalanmış olan aracın karıştığı kazada müvekkilinin yaralandığını ve sürekli çalışma gücü kaybına uğradığını beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak geçici ve sürekli çalışma gücü kaybından ötürü 1.000,00.-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile daval.... A.Ş.’den, 50.000,00.-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile diğer davalı ... ... A.Ş.’den tahsilini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davalı ... ... A.Ş. ve ... ... A.Ş. vekilleri, davanın reddi isteminde bulunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davacının meydana gelen kazada % 75 oranında kusurlu olduğu ve % 74 oranında sürekli çalışma gücü kaybına uğradığı, aktüer bilirkişi raporu ile davacının çalışma gücü kaybının hesaplandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 125.130,28.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile davalı ... ... A.Ş.’den, 20.000,00.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ... ... A.Ş.’den tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, hükmedilen manevi tazminat tutarının somut olaya uygun olmadığını ve çalışma gücü kaybının belirlenmesi için alınan rapor gideri 1.000,00.-TL’nin yargılama giderleri arasında değerlendirilmediğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR

Uyuşmazlık; hükmedilen manevi tazminatın somut olaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazası nedeni ile uğranılan bedensel zarar ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK’nin 355. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle sınırlı, ancak kamu düzenine ilişkin nedenler resen göz önünde tutularak yapılmıştır. Davacı yan hükmedilen manevi tazminat tutarın somut olaya uygun düşmediği yönünde istinaf isteminde bulunmuştur. Manevi tazminat istemi, 6098 sayılı TBK'nun 56.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükme göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.

Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, 06/10/2013 tarihinde meydana gelen kazada, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde % 25 kusurlu olduğunun belirlendiği, davacının, kaza sebebiyle % 74 oranında sürekli çalışma gücü kaybına uğradığı, bu nedenle meydana gelen zararın ağırlığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kaza tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurulduğunda, davacı yönünden belirlenen tazminat miktarının hak ve nesafet kuralları çerçevesinde, yaşanılan acı karşısında yetersiz olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Davacı vekilinin manevi tazminata yönelik istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi buna ilişkin kararının kaldırılmasına, manevi tazminat yönünden, davacının talebinin kısmen kabulü ile, davacı yararına 30.000,00.TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Yine davacının maluliyet oranının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılmış olup bu incelemeye yönelik olarak davacı yanın 1.000,00.-TL gider yapmış olduğu da dosya kapsamından anlaşılmakta olup sözkonusu yargılama giderinin nazara alınmaması da doğru görülmemiştir. Anılan yargılama giderinin de ilavesi suretiyle yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf itirazının kabulü ile yukarıda belirtilen yönlerdeki yanılgının yeniden yargılamayı gerektirir nitelikte görülmemesi nedeni ile HMK m. 353/1-b-2 hükmü uyarınca usulü kazınılmış haklar dikkate alınarak hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

NOT

BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP, AYRICA FİZİKİ OLARAK İMZALANMAYACAKTIR. "5070 sayılı Kanun m. 5 ve 6098 sayılı TBK m. 15. uyarınca elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan fiziki imza ile aynı sonucu doğurur."