Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi E.2020/1133 K.2023/185

Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİANIN ÖZETİ

Davacı vekili, ...’nın davacı ...

Çiftliğinde yapmış olduğu teftiş sonucunda düzenlenen 13/07/2015 tarihli disiplin soruşturma raporunda 2010-2015 yılları arasında toplam 37.956.860,00 TL kurum zararının olduğunun, bu zararın 26 ayrı olaydan oluştuğunun tespit edildiğini, bu rapora dayanarak Bakanlıktan alınan olur uyarınca kurum zararının tahsili yönünde eldeki davanın açıldığını, sonrasında raporun bir daha teftiş kurulunca incelenerek 11/03/2016 tarihli rapor düzenlendiğini ve bu rapora göre kurum zararının sonuç itibariyle 24.045.758,87 TL olarak belirlendiğini,

13/07/2015 tarihli teftiş raporunda davalı şirket tarafından siparişi verilen ürünleri için düzenlenen sevk irsaliyesindeki ürünlerin rampa görevlileri tarafından verile emri fişi ile davalı şirketin aracın yüklenmesi sonucunda teslim edilen ürünlerin fabrika görevlileri tarafından gusto muhasebe sisteminde girilip girilmediğinin kontrol edilmesine dair yapılan inceleme sonucunda 2010-2011- 2012- 2013- 2014 yıllarında sisteme girilmeyen ürünler nedeni ile davacı kurumun 11.395,24 TL kurum zararının oluştuğunun tespit edildiğini,

bu tespite dayanarak davalı şirkete 07/12/2015 tarihli ödeme yazısı gönderildiğini ancak verilen 15 günlük süre içerisinde ve sonrasında herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek 11.395,24 TL kurum alacağının olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davalı, tebligata rağmen cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

Mahkemece, bilirkişi raporlarına göre, davacı kayıtlarına göre sevk irsaliyeleri ile teslim edildiği sabit olan 3.176,61TL tutarındaki ürünün sevk irsaliyelerine istinaden düzenlenen faturalara yansıtılmaması nedeni ile ticari defterlere de davalı borcu olarak kaydedilmediği, bu şekilde teslim edilen ürünlerden dolayı davacı kurumun 3.176,61TL alacağının olduğu, tarafların defter kayıtları arasındaki 625,00TL farkın 358274 nolu sevk irsaliyesinin üzerine 100 adet yazılıp daha sonra yanına 50 adet yazıldığı ve bu miktarın teslim edilmesine rağmen teslim edilen ürün bedelinin faturalandırılmamasından kaynaklandığı,

davalı firma adına çıkartılan isticvap davetiyesine göre bu ürünlerin de teslimi yapılmış olduğundan davalının sorumluluğunun bulunduğu, davacı kurum tarafından davalı şirkete ödeme için gönderilen ihtarın tebliğ belgesinin sunulmadığı, bu nedenle davalının dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, dava dilekçesinde faiz çeşidi belirtilmediğinden yasal faize hükmedilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen KABULÜ İLE 3.176,61 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili tarafından.

Hükme esas alınan rapor eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğu, geçmiş dönem faturaları üzerinden birim fiyat belirlemesi hatalı olduğu, söz konusu ürünlerin ticari bir işe ilişkin olup, avans faizi uygulanması gerektiği, faiz başlangıcının zarar tespit tarihinden işletilmesi gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi kök raporunun 23. sayfasında tablo halinde tek tek ilgili ürünlerin alınış tarihleri belirlendiği,

bu tarihlerin 07/03/2013'den başlayıp 11/09/2014 tarihine kadar devam ettiği, Mahkemece her bir ürün bedeli üzerinden alınma tarihi itibariyle faiz uygulanması gerektiği, açılan davanın 11.395,24TL olup mahkemece 3.176,61TL'nin kabulüne karar verildiği, kabul oranı %27,88 olduğu, yargılama giderinin kabul/red oranına göre tahsili hususunda da bu oran dikkate alınacağı, mahkemece 736,13 TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilirken sehven bir hesap hatası yapıldığı bildirilmiştir.

UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR

Zararın hangi yıl birim fiyatlarına göre hesaplanacağı, faiz türü ve başlangıcı, yargılama gideri uyuşmazlık konusudur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, alacak istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK’nin 355.maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle sınırlı, ancak kamu düzenine ilişkin nedenler resen göz önünde tutularak yapılmıştır.

Mahkemece, yargılamanın HMK'da düzenlenen usul kurallarına uygun olarak yapılmış olmasına, kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmamasına, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilip yasal düzenlemelere uygun isabetli, yeterli gerekçeyle karar verilmiş olmasına özellikle bilirkişi tarafından yapılan hesaplama gereğince satışın 2010 yılında olması ve bu yıl baz alınarak zarar hesaplanmış olmasına, 2010 yılındaki satışa dair belirlemenin müfettiş raporu ile belirlenmesine ve raporun tebliğ edilmediği, belirlenen zarara yönelik ödeme içerikli yazının tebliğ belgesine rastlanılmamasına,

buna göre faiz başlangıcının doğru olmasına, faiz yönünden dava dilekçesinde türü belirtilmediğinden mahkemece yasal faize hükmedilmesinin isabetli olmasına göre davacı yanın sair istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ne var ki açılan dava 11.395,24 TL tutarlı olup, mahkemece 3.176,61 TL'nin kabulüne karar verilmiş olmakla, kabul oranı %27,88'dir. Yargılama gideri toplamı olan 2.726,40 TL'nin %27,88'i ise 760,12TL olup Mahkemece hatalı olarak 736,13TL si davalıdan alınmıştır. Açıklanan nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulü ile HMK'nin 353/1.b.2. Maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının yargılama gideri yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiştir.

NOT

BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP, AYRICA FİZİKİ OLARAK İMZALANMAYACAKTIR. "5070 sayılı Kanun m. 5 ve 6098 sayılı TBK m. 15. uyarınca elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan fiziki imza ile aynı sonucu doğurur."