Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi E.2020/469 K.2022/1546

Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİANIN ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı arasında toptan zeytin ticareti yapıldığını, bir kısım bozuk çıkan zeytinlerin müvekkili tarafından davalıya iade edildiğini, davalı tarafından bozuk çıkan ürünlerin telafisi adına fiyat farkı indirimi uygulandığını, durumun faturalardan anlaşılacağını, müvekkili şirketin parasal haklarının tamamını alamadığını, davalının mal satımı nedeniyle 5 adet toplamda 153.626,23TL tutarında fatura düzenlediğini, bu faturalar karşılığında müvekkilinin toplamda 99.500,00 TL ödeme yaptığını, bakiye borcun 54.126,23 TL olduğunu,

bozuk çıkan ürünler nedeniyle müvekkili tarafından davalıya 2 adet 72.201,39 TL tutarında iade faturası ve 2 adet toplamda 5.274,00 TL tutarında fiyat farkı faturası düzenlendiğini, davalı şirket tarafından müvekkili banka hesabına 30/10/2015 tarihinde 12.542,00 TL havale yapıldığını, sonuç itibariyle davalı şirketin müvekkiline 10.807,16 TL borcu bulunduğunu, davalının müvekkilinin bilgisi dışında 10.807,16 TL tutarında fiyat farkı faturası düzenlediğini,

faturanın kargo yoluyla müvekkili şirketin çalışanına teslim edildiğini ancak faturanın davalı şirket yöneticisine TTK 21/2 maddesi kapsamında yasal süresinde iade edildiğini belirterek müvekkilinin 10.807,16TL alacağının temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin toptan zeytin üretimi işi ile uğraştığını, davacıya en son 15/04/2015 tarihinde zeytin satıldığını, zeytinlerin raf ömrünün dolmasına az süre kaldığı halde zeytinleri davacının satamaması nedeniyle zarara ortaklaşa katlanmak suretiyle bir kısım zeytinlerin iade alındığını, ödeme ve iade faturası sonucu bakiyenin sıfırlandığını, müvekkili tarafından düzenlenen 10/09/2015 tarihli 10.807,16TL tutarlı iade faturasının davacının çalışanına teslim edildiğini,

davacının aradan 8 ay geçtikten sonra müvekkili tarafından düzenlenen 10.807,16TL bedelli iade faturası bedelini ihtarname ile talep ettiğini, ihtarnameye itiraz edildiğini, müvekkiline iade edilen zeytinlerin bozuk yada ayıplı olmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, müvekkili tarafından düzenlenen iade faturasının davacı tarafından müvekkiline iade edildiği yönündeki beyanı kabul etmediklerini, faturayı teslim alan çalışanlarla müvekkili arasında husumet ve savcılık dosyasının bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 10.807,16 TL bedelli bozuk çıktığı iddia olunan zeytinler hakkında TTK'nun 23/c maddesi kapsamında davalıya karşı yapılan ayıp ihbarının bulunmadığı, davalı tarafından davacıya düzenlenen 10.807,16 TL tutarlı fiyat farkı faturasının davacı tarafından teslim alındığı, alınan bilirkişi raporlarında davacının davalıdan alacaklı olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıdan 10.807,16 TL alacaklı olduğunu, uyuşmazlığın ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı ile ilgisinin bulunmadığını, davalının zamanında yapılan ayıp ihbarı ve kabul edilen ürünlere rağmen borcu ödemediğini, davalının bozuk çıkan ürünleri iade alması, indirim yapması, ödeme yapmasının ayıp ihbarının süresinde yapıldığını ve davalı tarafından kabul edildiğini gösterdiğini, müvekkilinin bilgisi dışında davalı tarafından düzenlenen aynı miktarlı fiyat farkı faturasının müvekkilinin çalışanına teslim edildiğini, ancak faturanın davalıya iade edildiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR

Uyuşmazlık, davacının davalıdan iade edilen ürünler nedeniyle alacaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, davalı tarafından satılan zeytinlerin bir kısmının bozuk olduğu iddiası ile davalıya iade edilmesi sonucu bakiye kalan miktar yönünden alacak istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK’nin 355.maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle sınırlı, ancak kamu düzenine ilişkin nedenler resen göz önünde tutularak yapılmıştır.

Somut olayda, tarafların beyanı, sunulan faturalar, ticari defterlerin incelenmesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, davalının davacıya 20/08/2014 - 15/09/2014 - 20/09/2014 - 20/12/2014 ve 07/04/2015 tarihli zeytin satımına ilişkin toplam 153.626,23TL bedelli fatura düzenlendiği, bu faturalar karşılığında davacının toplam 99.500,00 TL ödeme yaptığı, bakiye borcun 54.126,23 TL olduğu, davalının sattığı bir kısım malların davacı tarafından düzenlenen 17/04/2015 ve 22/08/2015 tarihli toplamı 72.201,39 TL olan 2 adet iade faturası ile davalıya teslim edildiği,

davacının yine 18/09/2014 ve 17/04/2015 tarihli toplamı 5.274,00 TL bedelli 2 adet fiyat farkı faturasını düzenlediği, davalı tarafından davacıya 30/10/2015 tarihinde 12.542,00 TL ödeme yapıldığı, son durumda davacının alacağı 10.807,16 TL iken davalı tarafından 10/09/2015 tarihli 10.807,16 TL bedelli fiyat farkı faturası düzenlenerek borcun sıfırlandığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temelinde davalı tarafından düzenlenen 10/09/2015 tarihli 10.807,16 TL bedelli fiyat farkı faturasının yerinde olup olmadığı ile ilgilidir. Davalının 10/09/2015 tarihli 10.807,16 TL bedelli fiyat farkı faturası kendi ticari defterlerinde kayıtlı olduğundan davalı borçlu görünmemektedir. Davalının 10/09/2015 tarihli 10.807,16 TL bedelli fiyat farkı faturası davacının ticari defterlerinde kayıtlı değildir.

Davacı bu durumda kendi ticari defterlerine göre 10.807,16 TL alacaklı görünmesi gerekir. Bilirkişi raporu ile borcun banka yoluyla ödendiği, davacının kendi ticari defterlerine göre davalıdan alacağının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Bu durumda davanın reddi yönündeki karar sonucu itibariyle doğru ise de, davacının ticari defterlerindeki kaydın aleyhine delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı, davalının fiyat farkı faturasına davacının süresinde itiraz etmediği yönündeki mahkeme gerekçesi yerinde olmadığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu nedenle kabulü ile kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

NOT

BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP, AYRICA FİZİKİ OLARAK İMZALANMAYACAKTIR. "5070 sayılı Kanun m. 5 ve 6098 sayılı TBK m. 15. uyarınca elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan fiziki imza ile aynı sonucu doğurur."