Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/1581 K.2024/748

Davacı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili.

29/09/2017 tarihinde, taraflar arasında Çorum Sungurlu Cezaevi inşaatında kullanılmak üzere transmikser, kamyon ve beton pompası kiralama sözleşmesi akdedildiğini, müvekkili şirketin sözleşmeyi ifa anlamında elinden gelen gayreti göstermesine rağmen davalının sözleşmeyi feshettiğini, ancak araçları müvekkiline teslim etmediğini, 18/10/2017 tarihinde davalı taraf ile görüşmek için müvekkili şirket yetkilisi ...'ın davalının ofisine gittiğini, ...'ın ofise girdiği andan itibaren davalı şirket yetkilileri tarafından tehdit edildiğini ve iteklenmeye başladığını, kendisine zorla senet imzalatmaya çalıştıklarını,

bu sebeple ...'ın 30/10/2017 vade tarihli, 18/10/2017 tanzim tarihli, 40.000,00 TL bedelli, lehtarın ... İnş. A.Ş., borçlusunun ... olduğu ve yine 25/11/2017 vade tarihli, 18/10/2017 tanzim tarihli, 42.436,00TL bedelli, lehtarı ... İnş.

A.Ş., keşidecisi ... olan senetlerin ... tarafından imzalandığını ve ayrıca senet yağması suretiyle alınan senetleri kamufle etmeye yönelik 18/10/2017 tarihli "Tutanaktır" başlıklı bir yazı alındığını, alınan yazı ile şantiyede hukuksuz olarak el konulan mikser ve beton pompası için yasal zemin uydurulmaya çalışıldığını, ...'ın arabadan şirket kaşesini alacağı bahanesi ile aracına binip olay yerinden kaçtığını, davacı şirkete ait transmikser ve mobil beton pompalarının davalı şirketçe el konulduğunu ve bütün girişimlere rağmen halen geri alınamadığını ileri sürerek,

müvekkili şirket yetkilisine zorla imzalatılan senetler sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, "Tutanaktır" başlıklı yazının hükümsüz olduğunun tespitine, sözleşmeye konu zorla el konulan ve halen teslim edilmeyen iki aracın müvekkiline teslimine, sözleşmenin fesih tarihinden itibaren transmikser için aylık 13.500,00 TL, beton pompası için ise aylık 26.000,00 TL ecrimisil bedelinin ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin Adalet Bakanlığı tarafından ihale edilen Sungurlu Kapalı Ceza İnfaz Kurumu yapım işinin yüklenici müteahhidi olduğunu, taraflar arasında 26/09/2017 tarihli bir adet transmikser kamyon, bir adet beton pompası kira sözleşmesi olduğunu, davacının sözleşme hükümlerine aykırı davranarak işi yapmadığını, sözleşme uyarınca davacı şirkete peşin ve nakit olarak fatura karşılığı 91.520,00 TL ödeme yapıldığını, davacıya ait araçların 29/09/2017 tarihinde şantiyeye geldiğini ve işin yapılmaya başlanıldığını, ancak araçların sık sık arıza verdiğini ve olması gereken çalışmanın altında kaldığını,

davacının sözleşmeli işçisinin, aracı kilitleyerek davacıyla kendi iç sorunları sebebiyle yüklemiş olduğu betonu şantiye sahasına dökmeden gittiğini, davacıyla yapılan görüşmelerde işçinin davacıdan ücretini alamaması sebebiyle şantiyeden ayrıldığının anlaşıldığını, işçiye ücretinin ödendiği ve işçinin şantiye sahasına geri döneceğinin davacı tarafından müvekkiline bildirildiğini, ancak işçinin bir daha şantiye sahasına hiç gelmediğini, donmaya müsait olan betonun, işçinin bu tutumu sonucunda araç içinde donarak kullanılamaz hale geldiğini ve müvekkili şirketin zarara uğradığını,

05/10/2017 tarihinden sonra davacı şirketten kiralanan araçların, operatörün iş yerini terk etmesi sebebiyle kullanılamadığını, bu nedenle müvekkili şirketin yeni bir firma ile anlaşmak zorunda kaldığını, işin aksamasına sebep olan davacıya edimlerini eksiksiz yerine getirmesi konusunda ihtarname çekildiğini, ancak davacının sözleşmeye aykırı davranmaya devam ettiğini, bu nedenle 09/10/2017 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, davacının şantiye sahasında bulunan araç ve gereçlerinin alınması yönünde davacı şirketin uyarıldığını, bu süreçte araçların hiçbir şekilde kullanılmadığını,

sözleşmenin imzalanmasıyla birlikte peşin ödenen bedelin, edimlerin yerine getirilmemesi ve karşılıklı fesih sonucunda davacı tarafından müvekkiline iade edildiğini, ecrimisil talep edilen araçlardan birinin davacının müvekkiline olan borcu nedeni ile başlatılan icra takibi neticesinde fiilen haczedildiğini, davacının borcunu ödemesi üzerine aracın borçlu tarafından teslim alındığını, bu nedenle kiralanan araçlar için ecrimisil talebinin haksız olduğunu, davacının ecrimisil talepli davasında müvekkili nezdinde davacıya ait herhangi bir eşya bulunmadığını, davacının araçlarını davadan önce teslim aldığını,

ecrimisil talep edilen araçlardan diğerinin ise davacıya ait olmadığını, kendisine ait olmayan araç için ecrimisil talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "...Toplanan delillere, tarafların iddia ve savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre.

26/09/2017 tarihinde taraflar arasında cezaevi inşaatında kullanılmak üzere transmikser, kamyon ve beton pompası kiralama sözleşmesi akdedildiği, sözleşme kapsamındaki iş için davacıya, 29/09/2019 tarihinde araçların 2 aylık kira bedeli ile araçların şantiyeye ulaşım bedeli olarak toplam KDV dahil 91.520 TL ödeme yapıldığı, ayrıca ödemelerin, sözleşmede belirlenen fiyatlar üzerinden aylık olarak yapılacağı hususunda anlaşmaya varıldığı, buna göre, araçların işe başlamak üzere şantiye sahasına 28/09/2017 tarihinde geldiği,

puantaj kayıtlarına göre araçların 05/10/2017 tarihine kadar (7gün) şantiye alanında çalıştığı, davacıların işçilerinin işi bırakması üzerine davalının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, buna göre fazladan yapılan ödemelerin davalıya iadesinin gerekeceği kanaatine varılmış, davacı şirket yetkilisi tarafından da, çalışılan günlerin karşılığı olan ücretin tenzili ile fazladan yapılan ödemelerin iadesi için davalıya iki adet bono verildiği ve 18/10/2017 tarihli tutanak imzalandığı anlaşılmış olup,

davacı şirket iki aylık kira bedeli ödenen araçlarla iki aylık iş yapmadığından çalışılmayan günlere tekabül eden bedel yönünden davaya konu edilen senetler sebebiyle davalıya borcunun olduğu kanaatine varılmış, her ne kadar senetlerin cebir ve tehdit yoluyla imzalatıldığı ileri sürülmüş ise de; bu konuda Ankara CBS'ye yapılan şikayet neticesinde, "davacı şirket yetkilisi ...'ın cebir ve tehditle senet imzalatıldığına ilişkin beyanlarının ciddi ve inandırıcı olmadığı, müştekinin şüphelilere olan borcu nedeniyle iki adet senet imzaladığı ve bu konuda tutanak tutulduğu,

müştekinin telefonda diğer tanığa söylemiş olduğu beyanlarının da samimi olmadığı, bir suça maruz kaldığını iddia ederek senet imzalattırıldığından bahsettiği, ancak durumun kendisinin bahsettiği gibi olmadığının tanık beyanlarınca doğrulandığı" gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, davacı şirket yetkilisi söz konusu karara itiraz da etmemiştir.

Bu durumda senetlerin cebir ve tehdit yoluyla imzalatıldığı iddiasının ispatlanamadığı anlaşıldığından senedin, davalıya olan borcuna karşılık verildiği kanaatine varılmış, davacı şirket yetkilisi tarafından imzalanan 18/10/2017 tarihli tutanakta ödeme yapıldıktan sonra araçların şantiye sahasından alınacağının belirtildiği, davalının araçları almaları için davacıya ihtar çektiği, davalının, araçları alıkoyduğuna ilişkin dosyaya herhangi bir delil de sunulmadığı, bu nedenle davacının, ecrimisil talebine konu iddialarını da ispatlayamadığı anlaşılmakla davanın reddine..." karar verilmiştir.

Mahkemece karar süresinde istinaf edilmediğinden 01.07.2020 tarihinde kesinleşme şerhi düzenlenmiştir.

Davacı vekilince 10.07.2020 tarihli dilekçe ile istinaf başvuru dilekçelerinin sisteme dahil olmadığını, istinaf başvuru harçlarını yatırdıklarını bildirerek, kesinleşme şerhinin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 16.07.2020 tarihli ek karar ile yasal sürede istinaf başvuru dilekçesi sunulmadığı, süresinde istinaf harcını yatırmanın yeterli olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun yasal süre içinde yapılmadığı gerekçesi ile talebinin reddine karar vermiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 11.12.2019 tarihli, 2019/955 sayılı kararın kendisine 16.03.2020 tarihinde tebliğ olduğunu, süresi içerisinde iş bu karara karşı 23.03.2020 tarihinde istinaf yoluna başvurulduğunu, istinaf kanun yoluna başvurma harcı 148,60 TL ise aynı tarihte dosyaya yatırıldığını, ancak her nasılsa istinaf başvuru dilekçesinin bir şekilde dosyaya dahil olmadığını bildirerek, kesinleşme kararından dönülmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ,

HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan araç teslimi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 15.05.2024

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır