Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/949 K.2025/292

Davalılar vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352'nci maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili müvekkili ile davalı şirketler arasında sözleşme yapıldığını, hizmetin ifası sırasında çalışan dava dışı işçi ...’a işçilik haklarının ödenmemesi nedeniyle adı geçen tarafından Ankara 36. İş Mahkemesi’nde tarafına açılan davada verilen ilamın Ankara 3. İcra Dairesi’nin 2017/20072 sayılı dosyası üzerinden takibe konulması üzerine müvekkili tarafından 12.704,12 TL ödediğini ve bu bedelden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan tutarın 10.10.2018 tarihinden itibaren işleyen ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan sorumluluk oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar süresinde yanıt vermemiş ancak duruşmada davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince “…Davacının yaptığı ödemenin dayanağını oluşturan Ankara 36. İş Mahkemesi’nin 2016/1436 esas 2017/422 karar sayılı ilamı ile bu ilamın infazının yapıldığı Ankara 3.İcra Dairesi’nin 2017/20072 sayılı dosyası dosya arasına alınmıştır. Taraflar arasında sözleşme ve sözleşmenin eki teknik şartname uyarınca çalıştırılan işçilere ait sorumluluğun davalılara ait olduğu anlaşılmaktadır.

Ankara 36. İş Mahkemesi’nin 2016/1436 esas 2017/422 karar sayılı dosyasından da dava dışı işçinin davacıya karşı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ödenmesini istediği, 3.492,32TL kıdem ve 2.434,62TL ihbar tazminatı ile 1.556,18TL yıllık izin ücretinin davacıdan alınmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu ilamın Ankara 3.İcra Dairesi’nin 2017/20072 sayılı dosyası ile 10.10.2018 tarihinde toplam 12.704,12TL olarak infaz edildiği görülmektedir.

Taraflar arasındaki alacak borç ilişkisinin saptanması için hesap uzmanı bilirkişiden rapor alınmıştır. Bilirkişinin 11.05.2019 günlü raporunda, davacının ödediği bedelin davalılardan talep edilebileceği ve davalı ... Turz. İnş. Pey. İlaç. Paz. San.ve Tic. Ltd. Şti’nin 4.274,94TL kısmından, davalı ... İnş. Taah. Pey. San ve Tic. Ltd. Şti’nin 7.530,72TL kısmından sorumlu olduğu saptaması yapılmıştır. Bilirkişi raporuna dayanaklarının gösterilmesi açıklayıcı ve objektif olması nedeniyle itibar edilerek hükme esas alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu uyarınca davacının davalılardan 11.805,66TL alacaklı olduğu kanıtlanmış olup, davalılar bu bedeli ödediğine dair bir kanıt” sunulmadığı gerekçesiyle:

“1.-Davanın KISMEN KABULÜ ile,

A) 1-Davalı ... Tur. İnş, Pey. İl. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Şti. 'den 4.274,94 TL bedelin 10/10/2018 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte,

B) 1-Davalı ... İnş. Taah. Peyz. San. Ve Tic. Ltd.Şti.'den 7.530,72 TL bedelin 10/10/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, alınarak davacıya verilmesine,

C) Fazlaya ilişkin istemin REDDİNE” karar verilmiştir.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde:

- İş Kanunu’nun 6 ve Türk Borçlar Kanunu'nun 167’nci maddesine göre üst ve alt işverenlerin işçilik alacaklarının ödenmesi konusunda müteselsilen sorumlu olduğunu ve ödenen tutarın yarısına hükmedilmesinin gerektiğini,

- Sözleşmede üst işverenin alt işverene rücu edebileceğine dair bir düzenlemenin bulunmadığını,

- İşyeri devrinde önceki malikin devirden itibaren iki yıl boyunca sorumlu kalmakta devam edeceğini,

- Aynı hukuki nedene dayalı olarak kabul edilen davada iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NEDEN VE GEREKÇE

1-HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41. maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Diğer taraftan, 6763 Sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ne eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre, asliye ticaret mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi 01.01.2020 tarihinden itibaren 5.390,-TL, olarak uygulanacaktır.

Somut davada, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın tarihi 09/03/2020'dir. Mahkemece davalı ... Tur.İnş,Pey.İl. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. 'den 4.274,94 TL bedelin 10/10/2018 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiştir. Görüldüğü üzere, istinafa getirilen bu miktar, HMK'nin 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibariyle 5.390,-TL olan kesinlik sınırının altında kaldığından davalının istinaf yasa yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.

HMK'nin 346/1. maddesi uyarınca istinaf dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir. Ayrıca 352. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde kararın kesin olması halinde fıkra uyarınca mahkemece gerekli kararın verileceği belirtilmiştir. Öte yandan 360. madde gereğince de bu bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesi'nde de uygulanacaktır.

Bu nedenle davalı ... Tur. İnş. Pey. İl. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer davalı ... İnş. Taah. Pey. San. ve Tic. Ltd Şti vekilinin istinaf sebeplerinin incelenmesine gelince:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359’uncu maddesinin 3 numaralı fıkrası uyarınca dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olayın saptanmasında ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,

incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmemesine ve özellikle Türk Borçlar Kanunu'nun 167'nci maddesindeki gösterildiği şekilde hukuki ilişkinin niteliği dikkate alındığında paylaştırma yapılmasına olanak bulunmamasına ve her iki davalı bakımından davanın (işçinin çalıştığı dönemler farklı olmakla) ortak bir nedenle kabul edilmemiş olmasına göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince davalı ...

İnş. Taah. Peyz. San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Başkan Üye Üye Katip