Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2023/2104 K.2024/534

Davalı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilleri ... ve ....

Şti adi ortaklığı ile davalı kurum arasında hizmet alım sözleşmesi düzenlendiğini, dava dışı işçi ...'ün bu ihale kapsamında müvekkili adi ortaklık bünyesinde çalıştığını ve sonrasında işçilik alacakları talepli dava açtığını, yapılan yargılama neticesinde dava dışı işçinin işçilik alacaklarından müvekkili ile davalının müşterek müteselsil sorumlu tutulduğunu, davalı kurum ile aralarında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin 23.1.a maddesi uyarınca çalıştırılacak işçilerin sözleşmelerinin tasfiyesi nedeni ile yapılacak ödemeler için hak edişlerden %10 kesinti yapıldığını,

yapılan bu kesintilerin kesin kabul yapıldıktan sonra müvekkili firmaya geri ödeneceğini, anılan madde kapsamında dava dışı işçiye işçi alacakları için 24.323,09 TL ödemenin hak ediş bloke tutarından tahsil edilerek işçiye ödendiğini ancak müvekkili şirketin dava dışı işçinin işçilik alacaklarından sadece kendi bünyesinde çalıştığı dönem olan 06/01/2013-26/07/2013 tarih aralığı dönem kadar sorumlu olabileceğini, işçinin müvekkili firmada çalışmadığı dönem için müvekkillerinden bloke edilen tutardan ödenmesinin hukuka aykırı olduğunu, buna ilişkin Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/391 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını,

100,00 TL üzerinden açılan davada alınan bilirkişi raporu ile müvekkili tarafından ödenen 24.323,09 TL kısımdan sadece 6.045,59 TL'den sorumlu olduğunun belirtildiğini, kendileri tarafından davanın ıslah yolu ile artırılmadığını, mahkeme tarafından bilirkişi raporunun aksi yönde karar verilerek davanın reddedildiğini, İstinaf yoluna başvurulduğunu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 2017/1759 Esas-2019/559 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının kaldırıldığını ve müvekkiline dava değeri olan 100,00 TL 'nin ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, bakiye 18.177,50 TL 'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacılar arasında hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, dava dışı işçi olan ...'ün 01/01/2004-05.03.2013 tarih aralığında müvekkili kurum bünyesinde çalıştığını, hizmet alım sözleşmesi uyarınca işçilere ödenecek her türlü işçi alacağından yüklenicinin sorumlu olduğunun belirtildiğini, davacının da çalıştırılan işçi ...'e ödenmiş işçi alacağı ve diğer masraflardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk derece mahkemesince "...17/01/2023 tarihli hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu sonucuna varılan bilirkişi raporunda özetle, davacıların davalı ihale makamından 18.177,49 TL alacaklı olduğu yönünde görüş ve hesaplamaları içeren rapor sunduğu anlaşılmakla, bahsi geçen rapor gözetilerek davanın kabulüne..." karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Cevap dilekçesindeki hususları tekrar ederek; her türlü işçi alacağından yüklenicinin sorumlu olduğunu, çalıştırılan işçi ...'e ödenmiş işçi alacağı ve diğer masraflardan davacının sorumlu olduğunu beyan ederek, usul ve yasaya aykırı olarak verilen yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ,

HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, hizmet alım sözleşmesi kapsamında davacının hak edişinden yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 27/03/2024

Başkan Üye Üye Katip