Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2023/270 K.2026/304

Davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine HMK 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle: Tüm usul ve esaslara uygun

şekilde çalıştırılan elektrik üretim santrallerinden elektrik

enerjisi çekilmesi kapsamında davalı ile davacı şirket akdedilen sözleşmeler kapsamında müvekkili şirketin ...’a ait iletim sistemini kullanma hakkına sahip olduğunu, bunun karşılığında ise ...’a her bir yılın aralık ayı sonunda davalı EPDK tarafından

onaylanarak yürürlüğe giren tarife esas alınarak hesaplanan kullanım bedellerini ödeme

yükümlülüğü altına girdiğini, davalı

... tarafından teşvik indirimi uygulama sürecinin tamamlanmasının ardından 5 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra tüketim (alış) yönlü iletim bedeli faturalarında yapılan %50 teşvik indiriminin geri alınması amacı ile fatura düzenlendiği, davalı tarafından fatura bedellerinin teminat mektuplarından mahsup edileceğinin, kalan miktar bakımından yasal yollara başvurulacağının ihtar edilmesi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldığını ve yapılan işlem ile tahsil edilen faturanın hukuka aykırı olduğunu belirterek davalı tarafından düzenlenmiş olan ve müvekkili şirketçe ödenmek zorunda kalınan fatura ödemelerinin, ödeme günlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili özetle: İdari yargının görevli olduğunu, tarafların sistem kullanım anlaşması imzaladığını, ilk defa işletmeye girecek tüzel kişileri 5 yıl için % 50 indirim imkanının verildiğini, teşvik uygulamasının üretime ilişkin olduğunu ve üretici de olsa tüzel kişilerin tüketime ilişkin faturalarında teşvik uygulanmasının hukuken mümkün olmadığını, EPDK nın bu konuda karar aldığını ve talebin haksız olduğunu savunarak davanın usulden veya esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "...Davacı tarafa ait tesisin, 5 yıl süreyle, tesisin işletmeye

alındığı tarih itibariyle Nisan2011- Mart 2016 dönemleri arasında teşvik uygulanmasından

yararlanma hakkı olduğu, kanun hükümlerinde teşvikin “Sistem Kullanım Bedellerinden % 50 indirim yapılmasını” öngördüğü, davacıya ait HES’in teşvik uygulamasına konu dönem içinde maksimum alış yönündeki

tüketimine teşvik uygulanmayacağına dair uygulamada her hangi bir kanun, mevzuat ve EPDK kararının bulunmadığı, davalının dayandığı EPDK kurul kararının davaya konu uyuşmazlık

döneminden çok sonraki bir tarih olan 17.09.2020 olduğu ve davalı ...’ça geriye dönük olarak düzenlenen fark faturası düzenlemesinin Kanun, mevzuat hükümleri ile teknik kriterlere uygun olmadığı ve buna göre 460.864,48 TL’nin ödendiği tarih olan 13.04.2021’den işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya iadesi gerektiği anlaşılmakla, davanın kabulüne..." karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Davaya konu uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu, teşvik indiriminin "arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması" için yapıldığını, santrallerin tükettiği elektrik bedellerinde indirim uygulanmasının talebin artışına neden olacağını ve kuruluş amacıyla örtüşmeyeceğini, EPDK kararı ile konulan ve teşvik mekanizmasının amacı doğrultusunda üretim tesislerinin üretim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden indirim teşvikinin uygulanacağının belirtildiğini, davacıya ait tesislerin 2011-2015 arası tüketim yönlü iletim sistemi kullanımındaki %50 indirim teşvikinin kanunun geçici 4.maddesine uygun olmadığının sabit olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, RES Katkı Payı anlaşması imzalayan üreticiler uygulanan teşvikin kapsamına ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Başkan Üye Üye Katip