Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/358 K.2024/394

İstemci vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352'nci maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İstem konkordatonun tasdikine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince “…31/12/2019 tarihi itibari ile konkordato talep edenin reel varlıklar toplamının 2.440.579,33 TL, reel borçlar toplamının 2.941.058,93 TL olduğu, reel varlıkları içerisinde yer alan 2.328.850,00 TL' nin verilen sipariş avansları olduğu ve aynı zamanda Ticari Borçlar hesabında görülen borçlarının kaynağı olduğu, varlıkları içerisinde bulunan 2.328.850,00 TL tutarındaki verilen avansların ödenmeyen çeklerden kaynaklandığı ve bu tutarın varlıklardan düşülmesi gerektiğinden gerçek varlıkların değerinin 111.729,33 TL olduğu, borçlunun reel varlıklarının reel borçlarını karşılamadığı ve borca batık olduğu,

borçlunun 01/01/2019-31/12/2019 tarihleri arasında yanında çalışan personelin sigorta primini ve gelir vergisini dahi yatırmadığı ve 2019 yılında 7.316,25 TL zarar ettiği, söz konusu faaliyeti göz önüne alındığında söz konusu borçların ödenemeyeceği;

… Yapılan yargılama sonucunda konkordato komiserinin raporu dikkate alınarak davacının sunduğu konkordato projesinin başarıya ulaşma imkanın bulunmadığı, borçlunun borca batık olduğu anlaşılmakla İİK 292. Maddesi gereğince konkordato talebinin reddine, verilen kesin mühletin kaldırılmasına ve davacı ...'nun [20/02/2020 günü saat 14:49 itibari ile] iflasına…” karar verilmiştir.

İstemci vekili istinaf dilekçesinde: - Müvekkilinin sebze meyve komisyoncusu olduğunu, 5957 sayılı Yasa’ya uygun olarak faaliyetini sürdürdüğünü ve bu sektörde kendine özgü bir belge düzeninin bulunduğunu, - Komiserin bu özel durum noktasında bilgi ve deneyim sahibi olmadığını, mühlet içinde alacakların yazdırılması, borçlunun beyanının alınması ve toplantının icrası gibi konkordatonun gerektirdiği işlemlerin yapılmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve istemin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NEDEN VE GEREKÇE

Komiserin atandığı sektörde bilgisiz ve deneyimsiz olmasının ve konkordato sürecini bilmemesinin konkordatoyu olumsuz etkileyeceği tartışmasızdır. Ancak özellikle borçlunun (ve vekilinin) ve alacaklıların süreci yakından takip etmesi ve haklarını koruması gerekir. Borçlu (ve vekili) her zaman komiserin bu durumunu mahkemeye bildirerek komiserin değiştirilmesini isteyebileceği gibi komiserin makul bir süre içinde İcra ve İflas Kanunu'nun 299 ilâ 301’inci maddelerinde gösterilen işleri yapmamasını şikayet konusu edebileceği de tabiidir (İİK m.290/III). Özellikle borçlunun bu yönde bir girişiminin bulunduğu dosyaya yansımamıştır.

Öte yandan komiserin görevini hakkıyla yerine getirmemesi onun hukuki ve disiplin sorumluluğunu gerektirir.

Ancak bütün bunlar, konkordatosunun başarıya ulaşamayacağı ve iflas koşullarını sağladığı tartışmasız olan bir işletmenin konkordatosunun tasdikine ve iflastan kurtarılmasına yeter neden değildir.

Bu açıklamalara ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359’uncu maddesinin 3 numaralı fıkrası uyarınca dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olayın saptanmasında ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmemesine göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince istemci vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, İcra ve İflas Kanunu'nun 164'üncü maddesinin birinci fıkrasına göre iflas davası sonunda verilen karar, mahkemece taraflara re'sen tebliğ olunur. Eldeki dosyada karar 20/02/2020 günü verilmiş, karar dört yıl sonra tebliğe çıkartılmıştır. Bu mahkeme kalemi personelinin sorumluluğunu gerektirecek bir gecikme niteliğindedir.

Başkan Üye Üye Katip