Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi E.2022/571 K.2023/1558

Mahkemece verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti ve aboneliği davacıya ait otelin ....Şti.'ne 5 yıllığına kiraya verildiğini, kiracı şirketin aboneliği üzerine almadığını, davalı kurumca kaçak elektrik kullandığı tespit edilen davacıya 04/03/2020 tarihli kaçak elektrik kullanımı tespit tutanağı düzenlendiğini ve toplam 61.788,36 TL fahiş kaçak kullanım borcu tahakkuk ettirildiğini ve faturayı taksitlendirerek ödediğini ancak, faturadaki kayıp/kaçak bedeli ve diğer kalemlerin faturaya yansıtılmasını kabul etmediklerini, "Yargıtay 3. HD'nin 18/12/2014 tarih,

2014/13539 E.- 2014/16751 K. sayılı kararında kayıp/kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeceğine" ilişkin karar verildiğini ve 04/03/2020 tarihinden önceki 4 aylık döneme ilişkin faturaları ve ceza-i işlem tesis edilen faturanın kesildiği tarihten sonraki ödenen faturalar karşılaştırılınca birbirine yakın tüketim ve ödemelerin olduğunu anlaşılacağını belirterek, tahakkuk ettirilen 61.788,36 TL'lik faturadan borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, iddiaların aksine şebeke üzerinden kontaktör vasıtasıyla ölçümsüz olarak enerji tüketildiğinin tespit edildiğini, CE000275227 no'lu tutanak düzenlendiğini, kaçak elektriğin tahakkukunun yapıldığını, faturanın en son abone olan davacıya tahakkuk edildiğini, davacı şirket tarafından aboneliğin iptaline ilişkin herhangi bir başvurunun bulunmadığını ve kiracısı tarafından da abonelik talebinde bulunulmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARI

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacının 04/03/2020 tarihli A253234 seri nolu faturadan 15.760,44 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükme karşı süresinde taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, 25 Aralık 2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7346 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. ve 7. maddesinde yapılan düzenlemeyle elektrik faturalarında elektrik enerjisi satışı üzerinden alınan TRT payının kaldırıldığını, dağıtım bedeli, enerji fonu ve belediye vergisi gibi ekstra kalemlerin bilirkişi tarafından kaçak elektrik kullanım bedeline eklenmesinin Anayasa ve TMK’nun 2., TBK’nun 25. ve TTK’nun 55/f maddelerinde tarif edilen dürüstlük kurallarıyla bağdaşmadığından kabul etmediklerini, bu konuda Yargıtay emsal kararları olduğunu,

Kaçak Elektrik Tespit Tutanağının tutulduğu davaya konu otelin, kaçak kullanım faturasının kesildiği 04.03.2020 tarihinden önceki 4 aylık döneme ait elektrik tüketim faturaları ile faturanın kesildiği tarihten sonraki 4 aylık döneme ait elektrik faturaları karşılaştırıldığında birbirine yakın tüketim değerlerinin olduğunun görüleceğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu yerin otel işletmesi olduğunu, otelin vardiya sistemi ile çalıştığını, 24 saat açık olduğunu, Yönetmeliğin 45/3-c maddesine göre Turistlik yerlerde vardiyalı çalışanlar için 7 saat, iki vardiya çalışanlar için 14 saat ve üç vardiya çalışanlar için 21 saat esas alınacağının belirtildiğini, bu nedenle davaya konu otelin çalışma sisteminin 21 saat olarak hesaplanması gerektiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen fatura bedelinden davacının sorumlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu yerde keşif yapılmış, keşif sonrası Elektrik Mühendisi Nilüfer Önder tarafından düzenlenen 03/09/2021 tarihli bilirkişi raporunda.

"Dava kapsamında davacının menfi tespit talebinin toplam 30.000,00 TL olduğu, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğin 42. maddesinin 1. fıkrası (b) bendine göre “b) Perakende satış sözleşmesi veya ikili anlaşması mevcutken ayrı bir hat çekmek suretiyle dağıtım sistemine müdahale ederek sayaçtan geçirilmeksizin elektrik enerjisi tüketmesi” nin kaçak elektrik olduğu,

dolayısıyla davalı şirket tarafından 04.03.2020 tarihinde davacı şirket tesisatına ait olarak düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı ve tespitlerin, teknik olarak kaçak elektrik kullanımına ait olduğu ve bu tespitin Yönetmeliğin 43. maddesinin 1-5-6 ve 7. fıkralarında hüküm altına alınan mevzuata uygun olarak yapıldığı, ancak davalı şirket tarafından yapılan hesaplamada toplam 334 gün ve 58.938,60 kwh karşılığı 61.788,36 TL hesaplanmış, olduğu ve mevzuata uygun olarak hesaplama yapılmamış olduğu,

mevzuata uygun olarak yapılan hesaplama sonucunda kaçak kullanım süresi 180 gün, günlük çalışma saati 8 saat, kaçak tespit anında L3 fazından ölçülen güçler sebebiyle kaçak kullanım gücü 20 kW alınarak dönem birim fiyatları ve aktif enerji birim fiyatının 2 kat alınması suretiyle yapılan hesaplamada toplam 28.800 kwh karşılığı KDV dahil toplam 46.027,92 TL olarak hesaplandığı, yapılan hesaplama doğrultusunda davalı şirket tarafından 61.788,36 TL - 46.027,92 TL = 15.760,44 TL fazla hesaplandığı, kaçak elektrik tespitinin yapıldığı 04.03.2020 tarihinde davacı ile davalı şirket arasında abonelik sözleşmesinin bulunduğu,

bu sözleşmenin madde 18 hükümleri doğrultusunda, davacının aboneliğini sonlandırdığına dair dosya kapsamında bilgi ve belge bulunmadığı, davacı ile dava dışı kiracısı arasında 07.05.2018 tarihinde imzalanmış kiralama sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşmenin madde 7 hükümlerine göre, dava dışı kiracı şirketin elektrik aboneliğini üstlenmesi gerektiği, ancak dava dışı kiracı şirketin aboneliğine dair dosya kapsamında bilgi ve belge bulunmadığının" tespit edildiği görülmüştür.

Raporun, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu anlaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemece; verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf taleplerinin HMK.'nun 353/1/b-1.maddesi gereğince ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE karar vermek gerekmiştir. İnceleme, 6100 sayılı HMK.'nun 355. md. hükmüne göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Başkan · e-imzalıdır Üye · e-imzalıdır Üye · e-imzalıdır Katip · e-imzalıdır İş Bu Karar İlamı E-İmza ile İmzalanmıştır.