Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2019/1880 K.2021/2291

....

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

.....

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2019

NUMARASI ......

DAVANIN KONUSU

Tazminat ( Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 02/12/2021

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 26/12/2021

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08/11/2011 tarihinde davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın karıştığı kazada müvekkilinin yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün 6/8 oranında kusurlu olduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle müvekkilinin 9 ay iş göremez ve 3 ay bakıma muhtaç kaldığını, müvekkilinin bakıcı giderlerinden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL bakıcı giderinin davalından alınarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

Davacı vekili bakıcı giderine ilişkin talebini 4.708,37 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Müvekkilinin davalının zararlarından, sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, davalının bakıma muhtaç kaldığını kanıtlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın cismani zarar nedeniyle bakıcı giderine ilişkin tazminat istemi olduğunu, davacının aynı kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik zararlarını Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/628 E. 2014/722 K. sayılı dosyası ile davalıdan talep ettiği ve söz konusu dosyada alınan maluliyet raporunda, davacının 9 ay iş göremez kaldığının, ayrıca kazanın meydana gelmesinde davacının %25 oranında, davalının ise %75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

davacının bakıma muhtaç olup olmadığına ilişkin .... alınan raporda ise davacının yaralanması nedeniyle 9 ay süre ile bakıma muhtaç kaldığının tespit edildiği, aktüer hesap bilirkişisinden alınan raporda ise bakıcı giderinin 4.708,37 TL olarak hesaplandığı, bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarının davacının zararına ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4.708,37 TL bakıcı giderinin davalından alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Mahkemenin gerekçeli kararında yargılama giderini eksik hesapladığını, A.Ü. Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD’den alınan rapora ilişkin 300,00 TL ücretin yargılama giderlerine dahil edilmediğini, söz konusu dekontun mahkeme dosyasına 08/06/2018 tarihinde bildirildiğini, buna rağmen eksik yargılama giderine karar verilmesinin hatalı olduğunu, mahkemeden bu hususta kararın düzeltilmesi talep edilmesine rağmen taleplerin reddine karar verilmesi nedeniyle kararı istinaf etmek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, yargılama gideri yönünden kararın düzeltilmesi istemiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Yerel mahkemece davacının bakıma muhtaç olup olmadığının değerlendirilmediğini, Ankara 5 Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından alınan rapora göre karar verildiğini, söz konusu raporda bakıma muhtaçlık yönünden değerlendirme yapılmadığını,Bakıcı giderinden müvekkilinin sorumlu olmadığını, sorumluluğun SGK’da olduğunu, belirterek kararı istinaf etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. Maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda;

Davacının 08/11/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralanması nedeniyle, sürekli iş göremezlik zararlarını ve geçici iş göremezlik zararlarını, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/628 E. 2014/22 K sayılı dosyasında talep ettiği, eldeki davada ise aynı kaza nedeniyle bakıcı giderine ilişkin zararlarının da sigorta teminatı kapsamında olduğundan bahisle davalıdan talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/628 E. 2014/22 K. Sayılı dosyasında alınan maluliyet raporunun dosyaya kazandırıldığı, söz konusu 09/04/2014 tarihli Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD'den alınan raporda davacının %10,3 oranında vücut çalışma gücünü kaybettiği ve 9 ay geçici iş göremez kaldığının tespit edilmiş olması, bakıma muhtaçlık yönünden rapor tanzim edilmiş olması nedeniyle, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığından, davacının geçirdiği kaza nedeniyle bakıma muhtaç olup olmadığı hususunda rapor alındığı, 14/12/2018 tarihli raporda davacının 9 ay süre ile başka birisinin bakımına muhtaç olacağının bildirildiği görülmüştür.

Her ne kadar davalı vekili tarafından, davacının bakıma muhtaçlığına ilişkin rapor alınmadığı ileri sürülmüş ise de, mahkemece alınan rapor ile başka birisinin bakımına muhtaç kaldığının tespit edildiği, anılan raporun geldiğinin duruşmada davalı vekiline de bildiriliği gibi, Aktüer hesap bilirkişisi raporunda da, hesaplamanın belirtilen rapora göre yapıldığı açıklanarak hesaplamanın yapıldığı, davalı vekilinin "maluliyet raporlarını kabul etmemekle beraber" denilerek hesaplanan tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek rapora itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece davacının meydana gelen kaza nedeniyle başka birisinin bakımına muhtaç kalıp kalmadığına yönelik rapor alarak, bakıma muhtaçlık durumunu tespit etmiş olmasına, alınan raporun dosya kapsamına ve davacının maluliyetine uygun olmasına, bakıcı giderinin de KTK'nın 98. maddesi kapsamında kalan SGK'nın sorumluluğunda bulunan tedavi giderlerinden olmamasına göre davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin istinaf talebini yönünden ise; Mahkemece, davacının bakıma muhtaç olup olmadığı hususunda verilen ara karar sonrasında, A.Ü. Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alındığı, bu kapsamda ödenmesi gereken 300,00 TL ücretin, davacı tarafından 08/06/2018 tarihinde ödenerek, aynı tarihte yapılan giderin, yargılama gideri olarak değerlendirilmesi ve karşı yandan tahsili için dilekçe ekinde mahkemeye sunulduğu, dilekçe ve ekindeki dekonttan anlaşılmaktadır.

Davacının, talep ettiği tazminatın belirlenmesi için alınacak adli muayene raporu ücreti HMK'nın 323 maddesi kapsamında yargılama gideri mahiyetinde olduğundan, yargılama gideri hesabında nazara alınması gerekirken, alınmamış olması doğru olmadığından, davacı vekilinin buna ilişkin istinaf talebi yerinde görülmüştür.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf talebinin HKM'nın 353/1-b-1. Maddesi gereğince reddine; Davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile; mahkemece yapılan yargılamada eksiklik bulunmamasına, yapılan hata nedeniyle yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulmamasına göre, ilk derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kaldırılmasına; yargılama giderine yönelik hata 300,00 TL muayene gideri de yargılama giderine eklenmek suretiyle düzeltilmesine, karar verilerek ilk derece mahkemesi kararındaki kesinleşen yönler korunarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

III- İstinaf talebi reddedilen davalıdan alınması gereken 321,63 TL nispi istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 80,40 TL'nin mahsubu ile bakiye 241,23 TL'nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

IV- İstinaf talebi reddedilen davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

II- İstinaf talebi kabul edilen davacı tarafından yatırılan 44,40 TL istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine,

lll-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan 121,30 TL İstinaf Başvuru Harcı ve 13,80-TL tebligat ve posta giderleri olmak üzere toplam 135,10 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

lV-HMK'nun 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

V-Kararın tebliği ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 02/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.....

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.