Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2021/2304 K.2024/101

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

12.11.2012 tarihinde, dava dışı ...’nin sevk ve idaresindeki, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın davacının yolcu olarak bulunduğu, ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı motosikletle çarpışması sonucunda davacının ağır derecede yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu bulunduğunu, davacının hiçbir kusurunun bulunmadığını belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 100.00-TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100.00-TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 200,00-TL maddi tazminatın,

sigorta şirketinin temerrüde düştüğü tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebini 1.599,40-TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 116.837,88 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu trafik kazasına karışan ... plakalı aracın 51025743 sayılı ve 19.03.2012/19.03.2013 dönemini kapsamak üzere ZMMS poliçesi ile teminat altına alındığını, poliçede teminat limitinin 225.000,00-TL ile sınırlı olduğunu, sigortalı araç sürücüsüne atfedilen kusuru kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının tespitinin zorunlu olduğunu, davacının koruyucu önlem almadığını, kask takmadığının anlaşıldığını, bu sebeple hükmedilecek tazminattan indirim yapılmasını talep ettiklerini, 6111 sayılı yasa uyarınca, geçici iş göremezlik tazminatından davalının hukuki ve yasal sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre, kazanın oluşumunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75, davacının yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğunu, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurul raporuna göre, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınarak davacıda %9.3 oranında daimi maluliyet, 3 ay tıbbi iyileşme süresi belirlendiği, davacının işgöremezlik zararının hesaplanması için aktüer bilirkişiden rapor alındığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu,

davacının yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün sürücü belgesinin bulunmaması ve davacının kask takmaması nedeniyle ayrı ayrı %20 oranında hesaplanan zarardan müterafik kusur indirimi yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.087,61-TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 74.840,24-TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 75.927,85-TL maddi tazminatın 20.12.2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte (sigorta poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak üzere) davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş;

karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; aktüer bilirkişi hesabında kaza tarihine göre PMF yaşam tablosunun esas alınması gerektiğini, maluliyet oranı yönünden alınan iki rapor arasında çelişki olduğunu, maluliyet oranı belirlenirken düz işçi yerine servis şoförü olarak mesleğinin kabul edilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu davacının ağır şekilde yaralandığı ve malul kaldığı belirtilerek davalıdan geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.

1-UYAP kayıtlarından, davacı ...’nın 05.11.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılmış olmakla davacının dava ehliyetinin ve davacı vekilinin vekalet görevinin sona ermiş olduğu gözetilerek vefat eden davacının mirasçılarının belirlenerek tebligat yapılması ve davaya devam edip etmeyecekleri belirlenerek taraf teşkilinin sağlanması ve sonucuna göre, davacının vefatı ile birlikte sürekli işgöremezlik zararı yönünden bilinmeyen dönem hesabı ortadan kalktığından davacının vefat tarihine kadar geçen süre bakımından sürekli işgöremezlik zararının hesaplanması için aktüer bilirkişiden ek rapor alınması ve buna göre karar verilmesi gerekir.

2-Mahkemece, davacının daimi maluliyet oranının belirlenmesi yönünden hükme esas alınan 25.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporunda, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinin esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davacının servis şoförü olduğunu beyan ettiği, şahsın grup meslek grup bildirilmediğinden mesleğinin Grup 2 olarak kabul edildiği belirtilerek davacıda %9.3 oranında daimi maluliyet tespit edilmişse de, mahkemece ilk alınan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığı’nın raporunda,

davacının mesleğinin Grup 1 olarak kabul edildiği ve aynı yönetmelik hükümlerine göre davacıda %4.2 oranında daimi maluliyet belirlendiği görülmüş olup davacının servis şoförlüğü yaptığına ilişkin dosyada bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, davacıya ilişkin sosyal ekonomik durum araştırma tutanağında, davacının çalışmadığının, geçimini annesinin sağladığının tespit edildiği gözetildiğinde davacı tarafa davacının mesleğini ispat hususunda delillerini sunmak üzere süre verilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurul’dan ek rapor alınarak karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülüp sonucuna göre karar verilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma sebebine göre davalı vekilinin sair istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.