Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2021/2450 K.2024/148

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 25.04.2011 tarihinde, davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı olan ... plakalı aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle meydana gelen tek tarafla kazada araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'un yaralandığını, maluliyetinin oluştuğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak 1.000,00.TL (500,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 500,00 TL süreli işgöremezlik tazminatı) maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın uyuşmazlığın çözümü için gerekli belgelerle davalı şirkete başvurması gerektiğini, kusur tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilmesi, yine maluliyete ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden veya Üniversite Hastanesi ATK Anabilim Dalından rapor alınmasını, emniyet kemeri takılmaması sebebi ile tazminattan indirim yapılmasını, hatır taşıması nedeniyle tazminatta indirim yapılmasını, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması ve yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı ve Adli Tıp Kurumundan alınan raporlara göre davacıda daimi maluliyet tespit edilmediği, belirlenen iyileşme süresi yönünden ise davacının küçük olması nedeniyle geçici işgöremezlik tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının daimi maluliyetinin bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davacı için 4 ay iyileşme süresi belirlendiği, bu süre için geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan küçük ...'un yaralandığını ve malul kaldığını belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının, dava konusu kazada yaralanmasından kaynaklanan geçici işgöremezlik süresi (tıbbi iyileşme süresi) ve sürekli işgöremezlik oranının belirlenmesi için Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, Çorum Devlet Hastanesine ait kaza tarihli epikrizinde, hastanın araç dışı trafik kazası geçirdiği, ağız içinde üst dudak iç yüzde multiplelaserasyon alanının mevcut olduğu, plastik cerrahi tarafından laserasyonlarının sütüre edildiği, batın sağ kadranda yaklaşık 20 cm'lik derin kesinin sütüre edildiği, post-op bakım için yoğun bakıma yatırıldığı,

akciğer tomografisinde solda hemorajik kontüzyon olduğu, hastada sol mandibulada fraktür mevcut olduğunun kayıtlı olduğunun belirtildiği, kurul tarafından fiziki muayenesinin yapıldığı, üniversitenin Plastik ve Rekonstrüktif Estetik Cerrahi Anabilim Dalı bölümünden alınan muayene sonuçlarının incelendiği sonuç olarak kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacıda kazadan kaynaklanan daimi araz tespit edilmediğinin, tıbbi iyileşme süresinin 2 (iki) aya kadar uzayabileceğinin mütalaa edildiği görülmüş,

davacı tarafın rapora itirazı üzerine bu kez Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’ndan ve Üst Kuruldan rapor alınmış, bu raporlarda da, davacının kaza sonrası tüm tedavi evrakları ve raporlarının incelendiği ve aynı yönetmelik hükümlerine göre davacının kazadaki yaralanmasının daimi araz bırakmadan iyileştiğinin, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığının, geçici işgöremezlik tazminatına esas iyileşme süresinin 4 ay olarak belirlendiği görülmüştür.

Konusunda yetkin iki kuruluştan alınan raporların birbirini teyit ettiği, raporların, gerekçeli, ayrıntılı ve denetime uygun olduklarının görüldüğü, bu itibarla davacı tarafın daimi maluliyet iddiasını ispat edemediği anlaşılmakla sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay uygulamasına göre sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK'nın 54. Maddesinde özel olarak hükme bağlandığı, bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlendiği, davacı çocuğun kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması bulunmuyorsa ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden çocuk için geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmemesi gerektiği kabul edilmektedir.

Bu itibarla, 05.12.2006 tarihi doğumlu davacı ...'un 25.04.2011 kaza tarihinde 5 yaşında olduğu, kazanç getiren bir işte çalışmasının mümkün olmadığı gözetildiğinde her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporunda davacı için 4 ay tıbbi iyileşme süresi belirlenmiş olsa da geçici işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hukuka uygun olup aksi yöndeki davacı vekilinin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.