Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/831 K.2024/819

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili, 11.11.2009 tarihinde davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın davacıların desteği ...’ın idaresinde iken tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğini, kazada araç sürücüsü olan ...’ın vefat ettiğini, davacı ...’ın desteğin boşandığı eşi, diğer davacılar ... ve ...’ın da desteğin çocukları olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik davacı ... için 200,00 TL,

davacı ... için 400,00 TL ve davacı ... için 400,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.02.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... için 78.860,19 TL, davacı ... için 29.930,17 TL, davacı ... için 41.209,64 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili, davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığını, desteğinin tam kusurlu olması nedeniyle davacıların tazminat talep edemeyeceklerini, SGK tarafından yapılan ödeme var ise bunun mahsup edilmesi gerektiğini, davacı tarafın kendilerini temerrüde düşürmediğini, istenilecek faizin avans faiz olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, 16.06.2017 tarih ve 2014/274 esas 2017/595 karar sayılı ilamı ile davacı ... kazada vefat eden ...'ın eski eşi olduğu vefat eden ...'dan destek almadığı, boşanarak ayrı yaşadığı gerekçesi ile bu davacı için talep edilen destekten yoksun alma tazminat talebinin reddine, davacı ... için açılan destekten yoksun kalma tazminatının ıslah talebi gibi kabul edilerek 29.930,17 TL'nin, davacı ... için açılan destekten yoksun kalma tazminatının ıslah talebi gibi kabul edilerek 30.805,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak davacıya verilmesine, karar verildiği,

anılan karara karşı davacılar vekili, tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi BAM 22. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarih, 2020/365 Esas ve 2020/821 Karar sayılı ilamı ile, davacı yanca dosyaya sunulan Kırşehir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi’nin 26.04.2005 tarih, 2005/11 Esas, 2005/221 Karar sayılı ilamı uyarınca davacı ... ile müteveffanın boşandıkları ve davacıya 150,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmakta olup yoksulluk nafakası tutarı ile sınırlı olarak tazminat yükümlülerinin destekten yoksun kalma zararından sorumlu tutulması gerektiği,

ilk derece mahkemesince davacı ... yönünden destekten yoksun kalma zararı talebinin reddi doğru görülmemiş olduğundan adı geçen davacı yönünden aktüerya konusunda uzman bilirkişiden davacının zararının belirlenmesi bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmasının gerektiği belirtilerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca kabulüne ve ilk derece mahkemesinin kararının anılan gerekçelerle kaldırılmasına karar verildiği, mahkemece kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda, aktüer bilirkişiden 01.07.2021 tarihli ve 26.11.2021 tarihli raporlar alındığı,

buna göre olay tarihi olan 12.11.2009 günü davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olup, davacıların desteği ... idaresindeki ... plaka sayılı aracın tek taraflı, maddi hasarlı ve ölümlü trafik kazası yaptığı, kazada davacıların desteği/murisi ...'ın öldüğü, davacı ...'ın müteveffa ...'ın eski eşi olduğu, Kırşehir 2. AHM'nin 2015/11 Esas sayılı dosyası ile tarafların boşanmasına ve davacı ... lehine aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, bu haliyle müteveffanın ... ve müşterek çocuklar ... ve ...’ın desteği konumunda olduğu,

davacı ...'ın 15.000,00 TL, davacı ...'ın 29.930,17 TL ve ...'ın 30.805,40 TL destekten yoksun kalma maddi tazminat talep hakkının bulunduğunun belirlendiği, davacı tarafça maddi tazminat talebinin istinaf kararından önce 19.02.2015 tarihinde ıslah dilekçesi ile davacı ... için 78.860,19 TL, ... için 29.930,17 TL ve ... için 41.209,64 TL olarak talebini ıslah ettiği, belirtilerek davanın kısmen kabulü ile;

davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 29.930,17 TL, davacı ... için 30.805,40 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatın dava tarihi olan 14.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin diğer tüm taleplerin reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuran sayısı birden fazla kişi olduğundan ve her biri ayrı ayrı tazminata hak kazanacağından vekalet ücreti hesaplaması toplam meblağ üzerinden değil, ayrı başvuran kişilerin kazandıkları tazminata göre hesaplanmasını, toplam miktar üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacı ... adına 15.000,00 TL tazminat miktarı için 5.100,00 TL vekalet ücreti, davacı ... adına 29.930,

17 TL tazminat miktarı için 5.100,00 TL vekalet ücreti ve davacı ... adına 30.805,40 TL tazminat miktarı için 5.100,00 TL vekalet ücreti olmak üzere toplam 15.300,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 10.645,62 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı lehine takdir edilen vekalet ücretinde de aynı hataların yapıldığını, davacı ... yönünden hesaplanan destekten yoksun kalma miktarının az hesaplandığını, aylık nafaka miktarına her yıl TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında artış yapılarak hesaplama yapılmasının gerektiğini ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE;

Davacılar vekilinin HMK’nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın davacıların desteği ...’ın idaresinde iken tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğini, kazada araç sürücüsü olan ...’ın vefat ettiğini, davacı ...’ın desteğin boşandığı eşi, diğer davacılar ... ve ...’ın da desteğin çocukları olduğunu belirterek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Davacılar vekili davacı ... yönünden hesaplanan destekten yoksun kalma tazminat miktarının az hesaplandığını, aylık nafaka miktarına her yıl TÜİK tarafından ÜFE oranında artış yapılmasının gerektiğini ileri sürmüş ise de; dosya kapsamından, davacı ... ile müteveffa ...’ın Kırşehir 2. AHM'nin 26.04.2005 tarih, 2015/11 Esas 2005/221 Karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmasına karar verildiği, davacı ... lehine aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, verilen kararda hükmedilen nafaka miktarı için artış oranı belirlenmediği, kararın 13.09.2005 tarihinde kesinleştiği, ...’ın 02.03.2018 tarihinde yeniden evlilik yaptığı görülmüştür.

Bu kapsamda hükme esas alınan 01.07.2021 tarihli aktüer raporda; müteveffa ...’ın davaya konu kazada vefat ettiği tarihten itibaren davacı ...’ın tekrar evlendiği tarihe kadar aylık 150.00 TL üzerinden destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmasında ve mahkemece bu raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2-Davacılar vekili, davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

6100 sayılı HMK’nın İhtiyari dava arkadaşlığı başlıklı 57.maddesinde “Birden çok kişinin, davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması, ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri, davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı veya birbirine benzer olması halinde birlikte dava açabilecekleri gibi aleyhlerine de birlikte dava açılabileceği düzenlenmiştir. Aynı kanunun İhtiyari dava arkadaşlarının davadaki durumu başlıklı 58. maddesi gereğince ihtiyari dava arkadaşlığında, davalar birbirinden bağımsız olduğu ve dava arkadaşlarından her birinin diğerinden bağımsız olarak hareket edeceği belirtilmiştir.

Dava konusu olayda da davacıların, davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı olması nedeniyle ayrı ayrı dava açabilecekken usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu, bu durumda esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre vekil ile temsil edilen davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. (Yargıtay 17 Hukuk Dairesi 2015/16658 E-2018/10240 K. 2015/16645 E-2018/8901 K. 2015/16553 E-2018/8810 K.)

Davacılar yargılamada vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince her bir davacı yönünden kabul edilen miktara göre davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken kabul edilen toplam tazminat miktarı üzerinden davacılar lehine tek vekalet ücreti hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan kabul edilen miktar üzerinden mahkemece yargılamada vekil ile temsil edilen davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmediğinden davacılar vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, kesinleşen yönler korunarak, kabul edilen miktar üzerinden davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmek üzere HMK’nın 353/1.b.2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar vermek gerekmiştir.

II-İSTİNAF HARÇ VE MASRAFLARI YÖNÜNDEN

1-Davacılar vekili tarafından yatırılan istinaf karar ve ilam harcının istek halinde iadesine,

2-İstinaf başvurusu nedeniyle davacılar tarafından yapılan 79,60 TL tebligat ve posta gideri ve 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı olmak üzere toplam 300,30 TL istinaf yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine,

3-Başvuran taraflarca yatırılan delil ve gider avansından kullanılmayan kısmın HMK’nın 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

4-Karar tebliği, harç mahsup, iade ve tahsil işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 07.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.