Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/480 K.2025/552

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

06.07.2017 tarihinde, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın, yaya olan davacı ...'e çarpması sonucu davacının yaralandığını, davacının kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından davacının %12,2 oranında sürekli iş göremezliğinin tespit edildiğini, davacının 90 gün boyunca geçici iş göremez halde kaldığını, 30 gün boyunca da başka birinin bakımına muhtaç olduğunun tespit edildiğini, ancak bu maluliyet oranının gerçeği yansıtmadığını,

bakıcı gideri zararından da davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğunu, davacının artık koşamadığını ve yürürken zorlandığını, bu nedenle manevi zararının doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL bakıcı gideri tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 100.000,00 TL manevi tazminatın ise davalı ...'den temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; başvuru koşullarını taşımayan davanın usulden reddi gerektiğini, ... plakalı aracın davalı şirkete ZMMS poliçesi ile 24.08.2016 - 2017 tarihleri arasında sigortalı olduğunu, poliçeden kaynaklı sorumluluklarının kaza tarihi itibariyle teminat limiti olan 310.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı bakımından sorumluluklarının bulunmadığını, yeterli ve gerekli belgeler ile başvuru yapılmadığı için temerrüdün söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, kazanın meydana gelmesinde davacının %100 kusurlu olduğunu, aracın ... Sigorta A.Ş tarafından 2002 0002 0101840 numaralı sigorta poliçesi ile ayrı teminat alındığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, kazanın meydana gelmesinde davacının %25 oranında tali, davalı sürücünün %75 oranında asli kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının, Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %1, tıbbi iyileşme süresinin 9 ay olduğu, başkasının bakımına muhtaç olmadığının belirlendiği,

TBK’nın 56. maddesi gereğince davacı lehine manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 4.247,94 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalı sigorta yönünden temerrüt tarihi olan 26.03.2018 itibariyle, davalı ... yönünden kaza tarihi olan 06.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06.07.2017 tarihinden itibaren davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş;

karar karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının kazadan sonra malul kaldığını, kaza tarihinden itibaren 6 ay boyunca ağır maluliyeti nedeniyle kendi ihtiyaçlarını dahi gideremediğini, yatakta tedavi gördüğünü, kaza sebebiyle çok ağır bir ızdırap ve acı çektiğini, ayak bileğinden ameliyat olduğunu, bu nedenle hükmedilen manevi tazminatın çok az olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili tarafından hükmedilen manevi tazminatın az olduğu ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davacının manevi tazminat istemi TBK’nın 56. maddesine dayanmakta olup, bu maddeye göre belirlenecek tazminatın zarara uğrayanda bir giderim duygusu yaratması gerektiği açıktır. Ancak tazminat belirlenirken sadece zarara uğrayan yönünden bakılmayıp, karşı taraf açısından da değerlendirme yapılmalıdır. Bu nitelikte bir tazminat miktarı ise, tarafların kusur oranına, ekonomik ve sosyal durumlarına, duyulan acıya, olay tarihindeki paranın satın alma gücüne vb. gibi verilere göre belirlenebilecektir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kazanın gerçekleşme biçimi, kazanın meydana gelmesinde kusur oranı, davacının kaza sonucu sol tibia ve fibula kırığı meydana geldiği, ameliyat edildiği, platin takıldığının anlaşılmasına, daimi maluliyet oranı (%1), iyileşme süresi (9 ay), tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kaza tarihinde paranın satın alma gücü ile yukarıda açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğu kanaatine varılmıştır.

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, dosya üzerinden yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler çerçevesinde yeniden yapılan değerlendirmede; davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin somut olayın özelliğine, hak ve nesafete ve manevi tazminatın amacına uygun olacağı takdir edilmiş, davacı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf sebebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

II - İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

1-Davacı tarafından yatırılan 179,90 TL istinaf karar harcının talebi halinde davacıya iadesine,

2-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan 150,00 TL tebligat ve posta masrafı ile 492,00 TL istinaf başvurma harcı olmak üzere toplam 642,00 TL istinaf yargılama giderinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısım var ise HMK'nun 333. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

4-Karar tebliği, harç mahsup, iade ve tahsil işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 24.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.