Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/607 K.2025/751

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 17.06.2017 tarihinde, ... plakalı araç sürücüsünün neden olduğu kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, ... plaka sayılı aracın kaza tarihi itibariyle Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının bulunmadığını, Güvence Hesabının sorumlu olduğunu belirterek, HMK'nın 107.maddesi gereğince 100,00 TL geçici iş göremezlik, 4.900,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının 17.06.2017 kaza tarihinden işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini 13.134,26 TL geçici iş göremezlik, 165.167,66 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak yükseltmiş; ıslah dilekçesi ile sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 216.459,78 TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davadan önce yaptığı başvuru üzerine hasar dosyası açıldığını, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Yenimahalle Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapora göre davacının maluliyetinin bulunmadığını, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca kazanın araç sürücüsüne ve işletenine ihbarını talep ettiklerini, esas yönünden ise kusur oranının adli tıp kurumu vasıtasıyla belirlenmesini, zarar hesabının sigorta genel şartlarına göre yapılması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden sorumlu olmadığını,

kazanın meydana gelmesinde emniyet kemeri takma vb nedenlerle davacının müterafik kusurunun olduğunu, bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, yine hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılmasını, davacıya SGK tarafından yapılan ödeme var ise bu ödemelerin de mahsubunun gerektiğini, belirterek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

Hacettepe Üniversitesi, Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD'den alınan raporda davacının %29 oranından maluliyetinin meydana geldiği, kaza nedeniyle tıbbi iyileşme süresinin 9 ay olduğunun belirtildiği, aktüer bilirkişiden rapor alındığı, alınan raporlara göre davanın kabulüne 13.134,26 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 165.167,66 TL sürekli iş görmezlik tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 2020/93 Esas 2022/1558 Karar sayılı kararı ile “.. davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak davacının bakiye ömür süresi belirlendiği belirtilmiş ise de, davacının muhtemel bakiye ömür süresi 99 yaş esas alınarak bu yaşa göre devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü üzerinden işleyecek/bilinmeyen devre hesabının yapılarak tazminat belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken davacının TRH 2010 yaşam tablosuna göre muhtemel bakiye yaşam süresinin belirlenmesi, bilinmeyen/işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilerek progresif rant yönteminin kullanılması ve davalı yararına oluşan kazanılmış haklar gözetilerek hesaplama yapılması için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması ve ayrıca aktüer bilirkişi raporunda davacının maluliyet oranının %29 olduğu halde %25 olarak alınmasının yanlış olduğundan tarafların rapor üzerinde denetim ve itiraz hakkına

engel olacak şekilde ek rapor alınması yerine, gerekçeli kararda mahkemece belirlenmiş olması da doğru değildir. Davalı Güvence Hesabı cevap dilekçesinde davacının araçta yolcu olarak bulunduğunu, araçta istiap haddi üzerinde yolcu taşındığından emniyet kemeri takmak gibi güvenlik tedbirlerinin alınamayacağını belirterek tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Dava konusu kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında araçta 8 kişinin yolculuk ettiği belirtilmiş olmasına göre araçta istiap haddinden fazla yolcu taşınmasının veya emniyet kemeri takılıp takılmadığının belirlenerek emniyet kemeri takılmamasının ve istiap haddinden fazla yolcu taşınmasının davacının yaralanması ile arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı,

yaralanmalarına etkisi olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre TBK'nın 52. Maddesi gereğince müterafik kusur indirimi yapılıp yapılmayacağı karar gerekçesinde tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalının savunmalarının hiç gözetilmemiş olması da doğru görülmemiştir...” gerekçesi ile kararın HMK’nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verildiği, kaldırma kararı doğrultusunda aktüer bilirkişiden ek rapor alındığı, davacının sürekli işgöremezlik zararının 216.459,78 TL olarak hesaplandığı,

davacı vekili tarafından ilk karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle ilk kararda hükmedilen tazminattan daha fazlasına hükmedilemeyeceği, araçta istiap haddinden fazla yolcu taşınması ve davacının emniyet kemeri takmamasının yaralanmasında ve yaralanmasının niteliğinde bir etkisi olmayacağı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının 13.134,26 TL geçici iş göremezlikten,

165.167,66 TL sürekli iş görmezlikten kaynaklanan toplam 178.301,92 TL maddi tazminat alacağının dava tarihi olan 16.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının sürekli işgöremezlik zararının güncel asgari ücrete göre hesaplanması gerektiğini, bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu, bu nedenle davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmayacağını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili 17.06.2017 tarihinde, zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan ... plakalı araç sürücüsünün neden olduğu kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını belirterek geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının davalı ... tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararı gereğince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, davacının sürekli işgöremezlik zararının güncel asgari ücrete göre hesaplanması gerektiğini ileri sürmüşse de; ilk derece mahkemesi tarafından esastan verilen kararın, davacı tarafından istinaf edilmeksizin davalı tarafından istinaf edilmesi halinde, davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşacağından, kaldırma kararı sonrası yeniden yapılacak yargılamada, yeniden hesap raporu alınmasının gerek olduğu durumlarda hesaplama, ilk hükme esas alınan rapor tarihindeki verilere göre yapılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen ilk kararda, davanın kabulüne, 3.134,26 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 165.167,66 TL sürekli iş görmezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verildiği, karara karşı sadece davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır. Dairemizin kaldırma kararı sonrası, kaldırma kararı doğrultusunda alınan aktüer bilirkişi raporunda, her ne kadar davacının sürekli işgöremezlik zararının 216.459,78 TL olduğu hesaplanmışsa da, ilk kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmiş olması, bu hususun davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturması gözetilerek ilk kararda hüküm altına alınan sürekli işgöremezlik tazminatı miktarını geçmeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, davacı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan incelemede; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf kanun yoluna başvuran aleyhine değerlendirme yapılamayacağından istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.