Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/693 K.2025/787

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili, 13.04.2010 tarihinde müteveffa ... idaresinde olup davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç ile seyir alinde iken aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek dere içine düşmesi sonucunda meydana gelen kazada ...’in vefat ettiğini, ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, ...’in vefatı ile anne ve babası olan davacıların destekten yoksun kaldığını, davalı sigorta şirketine başvurudan sonuç alınamadığını belirterek,

fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 100,00 TL, davacı ... için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketinin temerrüde düştüğü tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davacı ... yönünden talebini 5.170,23 TLye, davacı ... yönünden 18.830,74 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, poliçenin üçüncü kişilere verilen zararları karşılamasının amaçlandığını, kusur durumunun tespiti gerektiğini, davalı sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmadığını, kimsenin kendi kusurundan yararlanamaz ilkesi gereği davacıların talep hakkı bulunmadığını, müteveffanın eşi ve çocukları tarafından destekten yoksun kalma tazminatı talepli dava açıldığını ve SULH olunması üzerine davadan feragat edildiğini,

müteveffanın eşi için 20.11.2014 tarihinde 137.851,20 TL, ve çocuklar için 20.11.2014 tarihinde 58.104,47 TL tutarında ödeme yapıldığını, ödenen tazminatın güncelleştirilmesi gerektiğini, destek iddiasının kanıtlanması gerektiğini, dava tarihinden yasal faize hükmedilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, 16.11.2018 tarihli ve 2018/270 Esas, 2018/839 Karar sayılı karar ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Dairenin 17.06.2021 tarihli ve 2019/628 Esas, 2021/1184 Karar sayılı kararı ile kararın kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama sonunda, davanın trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olduğu, 08.04.2022 tarihli bilirkişi heyeti raporunda kazanın meydana gelmesinde müteveffa sürücü ...'in % 100 oranında kusurlu olduğu,

aktüer bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamalar esas alınarak davanın kabulü ile davacı ... lehine 18.830,74 TL, davacı ... lehine 5.170,23 TL, olmak üzere toplam 24.000,97 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi olan 29.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinf dilekçesinde, anne ve babanın çocuğunun haksız fiil veya akde aykırılık sonucu ölmesi nedeniyle açtığı destekten yoksun kalma tazminatı davalarında destek olduğunun karine olarak kabulü gerektiğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamayı kabul etmediklerini, itiraz ettiklerini, müteveffanın anne ve babası için yapılan destekten yoksun kalma tazminatı hesaplamasının eksik olduğunu, bakiye yaşam süresine itiraz ettiklerini belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, kararın eksik inceleme ve hükme elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak verildiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucunda sürücü ...’in hayatını kaybettiğini, 6098 sayılı TBK’nın 52. maddesi uyarınca hiç kimse kendi kusurundan yararlanamaz ilkesi gereği tazminat talebinin reddi gerektiğini, müteveffanın kendi kusuru ile sebebiyet verdiği trafik kazasından doyalı davacının talep hakkı bulunmamasına rağmen mahkemece bu durum dikkate alınmadan karar verildiğini, emsal yargı kararlarının bu yönde olduğunu,

davalı sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun sona erdiğini, yapılan ödeme ile zarar karşılandığından temerrüdün söz konusu olmadığını, temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacılar vekili, 13.04.2010 tarihinde müteveffa ... idaresinde olup davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda meydana gelen kazada ...'in vefat ettiğini, anne ve babası olan davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece Dairenin 17.06.2021 tarihli ve 2019/628 Esas, 2021/1184 Karar sayılı kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

6098 sayılı TBK'nın 53. maddesi gereğince, ölüm hâlinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpları zarar sorumlularından tahsilini talep edebilir. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nın 53. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesinin 16.04.2009-2010 tarihlerini kapsadığı anlaşılmıştır.

Kaza ve poliçe tarihi itibariyle Yargıtay’ın sürücü ve işletenin vefatı nedeniyle destekten yoksun kalanlar tarafından açılan davalarda verilen kararların temyiz incelemeleri sonunda istikrar kazanan uygulamasına göre, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtığı, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceği,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile,

destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nın 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nın 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar, HGK'nın 16.01.2013 gün, 2012/17-1491 Esas-2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca) karar vermiştir.

Somut olay yukarıda açıklanan Kanun hükümleri ve ilkeler doğrultusunda değerlendiğinde, 13.04.2010 tarihinde ... idaresinde olup davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek dere içine düşmesi sonucunda meydana gelen kazada ...'in vefat ettiği, anne ve babası olan davacılar tarafından destekten yoksun kalma tazminatı talebiyle dava açıldığı, Yargıtay uygulamalarına uygun olarak düzenlenen gerekçeli, denetime ve hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamalar esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacılar vekili ile davalı vekilinin açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.