Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/558 K.2026/93

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 14.06.2021 tarihinde davacı ...’nın idaresindeki elektrikli bisiklet ile davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın karıştığı kazada davacının ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, davacının geçici ve sürekli iş göremezliğe maruz kaldığını, bakıcı ihtiyacı olduğunu, davalı sigorta şirketine başvuru ve arabuluculuk aşamasından sonuç alınamadığını, davanın 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 30.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının maluliyetinin bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkin olduğu, 25.08.2023 tarihli raporda kusur yönünden yapılan değerlendirmede kazanın meydana gelmesinde davacının % 70 oranında, sigortalı araç sürücüsünün % 30 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 21.06.2023 tarihli raporda davacı için engel oranı tayinine mahal olmadığı,

iyileşme süresinin 9 ay olduğu ve 3 ay bakıcı ihtiyacı olduğunun belirlendiği, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %30 oranında kusuruyla meydana gelen kazada davacının yaralandığı, haksız fiil için tazminata hakkının doğabilmesi için zararın bulunmasının şart olduğu ,meydana gelen kazada davacı kalıcı bir maluliyet oluşturacak şekilde araz bulunmadığı bu nedenle davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin yerinde olmadığı ,davacının 18 yaşından küçük olması ve kazanç getirici bir işinin bulunmaması nedeniyle geçici maluliyet süresi boyunca geçici maluliyet zararı da oluşmayacağı için geçici iş göremezlik tazminatı isteminin de

yerinde olmadığı, adli tıp raporuna göre davacının 3 ay bakıcı ihtiyacının doğduğu, bakıcı zararının 3.219,75 TL olduğu ve davacının bakıcı zararırını karşı tarafın kusuru oranında talep edebileceği gerekçesiyle; davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, davacının bakıcı gideri isteminin kabulü ile, 3.219,75 TL bakıcı giderinin 11.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, 14.06.2021 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davacının kusuru bulunmadığını, sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporuna itirazları değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu, yapılan tespitleri kabul etmediklerini, davacının kazada ağır şekilde yaralandığını, yargılama sırasında davacı hakkında Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı raporunu ibraz edildiğini ve davacının maluliyetinin belirlendiğini,

bu rapor ile hükme esas alınan rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adi Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, kusur ve maluliyete ilişkin rapora itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olup karar tarihindeki AAÜT’nin 13/3. maddesi hükmüne göre taraflarına hükmedilen vekalet ücretini geçemeyeceğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, davacı ...'nın idaresindeki motorlu bisiklet ile davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın karıştığı kazada davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinde bulunmuş, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatı ve sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerinin reddine, bakıcı gideri talebinin kabulüne ilişkin verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

1-Dosya içeriğinden 14.06.2021 tarihinde kaza tespit tutanağına göre sürücü ... idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken kavşağa giriş yaptığı esnada kavşağa giriş yapan sürücü ... idaresindeki elektrikli motosiklete çarpması sonucunda kaza meydana geldiği, davacının 2918 sayılı Kanun'un 57/1-c maddesi kuralını, sürücü ...'nın 2918 sayılı Kanun'un 52/1-a maddesi kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği,

trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.08.2023 tarihli raporda motorlu bisiklet sürücüsü davacının kavşaklarda geçiş üstünlüğüne uymaması nedeniyle % 70 oranında, sigortalı araç sürücüsünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle % 30 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, kusura ilişkin raporun kaza tespit tutanağı, kroki, ifade tutanakları, toplanan deliller ve kazanın meydana geliş şekline uygun olarak düzenlendiğinden hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

2-Davacı vekilinin maluliyete ilişkin istinaf nedenlerinin incelenmesinde, Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda 14.06.2021 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan davacı hakkında Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından davacının müracaatı üzerine Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında düzenlenen 02.08.2022 tarihli raporda, keloid skar arızası ve sol ayak bileği ve topuk EHA kısıtlılığı nedeniyle özür oranının % 6 olduğu belirtilmiş ise de raporun Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediği,

mahkemece alınan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenen 21.06.2023 tarihli raporda, kaza nedeniyle sağ tibia ve fibulada fraktür meydana gelen davacının her iki alt ekstremite uzunluğunun eşit olduğu, bacak çevrelerinin eşit olduğu, sağ bacak lateralinde 1x17 cm operasyona sekonder skar olduğu, diz eklem hareketlerinin tam ve doğal olduğu, yürüyüşünün doğal olduğu belirtildikten sonra engel oranı tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 9 ay olduğu ve 3 ay bakıcı ihtiyacı olduğunun belirlendiği,

raporun davacı muayene edilerek ve hakkında düzenlenmiş tedavi evrakları değerlendirilmek suretiyle Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göze düzenlendiği ve hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle geçerli yönetmelik hükümlerine göze düzenlenen ve kalıcı maluliyeti bulunmadığı belirlenen davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasının doğru olduğu anlaşılmıştır. Öte yandan kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan davacının fiilen gelir getirici bir işte çalıştığı ve zararın bulunduğu kanıtlanamaması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, aktüer bilirkişi raporundaki hesaplama esas alınarak bakıcı gideri talebinin yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabetsizlik görülmemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiştir.