Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1312 K.2023/1281

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

10/11/2019 tarihinde yolun karşısına yaya olarak geçen müvekkiline, davalı sigorta şirketine ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını, davadan önce sigorta şirketine 02/12/2019 tarihinde başvurulduğu halde herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik geçici işgücü kaybı zararı nedeniyle 50,00 TL , kalıcı işgücü kaybı zararı nedeniyle 50,00 TL ve 50,00 TL bakıcı gideri zararı olmak üzere toplam 150,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiş,

talep artırım dilekçesi ile sürekli iş göremezlik zararının 20.136,84 TL'ye, geçici iş göremezlik zararının 12.156,45 TL'ye ve bakıcı gideri zararını 2.558,40 TL'ye olmak üzere toplam talebini 34.851,69 TL'ye yükseltmiş, ıslah dilekçesi ile; sürekli işgöremezlik zararını 24.768,38 TL'ye yükselterek toplam 39.483,23 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; söz konusu ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı olduğunu, öncelikle usulüne uygun olarak başvuruda bulunulmadığından davanın usulden reddine, aksi halde ise kusur ve maluliyet bulunmadığından tüm taleplerin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

10/11/2019 tarihinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 kusuru ile gerçekleşen trafik kazasında davacının yaralandığı, AYM nin KTK' nın 90. maddesinin kısmen iptalinden sonra oluşturulan Yargıtay 17 HD nin içtihatları nazara alınarak, kaza tarihindeki Erişkinler için Engelliler Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümleri gereğince davacının tespit edilen bedensel özür oranının %13, tedavi süresince bakıcı ihtiyacının 1 ay ve tıbbi iyileşme sürecinin 6 ay olduğu, TRH 2010 yaşam tablosu ve "progresif rant hesaplama" yöntemiyle yapılan hesaplamada;

kalıcı iş gücü kaybı zararının 24.768,38 TL, geçici iş göremezlik zararının 12.156,45 TL olduğu ve tedavi sürecindeki bakıcı ihtiyacı nedeniyle 2.558,40 TL zararının olduğu ve davalıdan poliçe limiti içinde kalan bu miktarları talep edebileceği anlaşıldığından, yapılan bedel artırımı ve ıslah da dikkate alınarak davacının maddi tazminat davasının kabulü ile.

2.558,40 TL bakım gideri, 12.156,45 TL geçici iş gücü kaybı tazminatı ve 20.136,84 TL kalıcı iş gücü kaybı tazminatı olmak üzere toplam 34.851,69 TL'nin temerrüt tarihi olan 13/12/2019 tarihinden itibaren, 4.631,54 TL kalıcı iş gücü kaybı tazminatının ise ıslah tarihi olan 10/06/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunda maddi tazminat hesaplamasına ilişkin olarak kullanılan yöntem, bakiye ömür tablosu, kusur oranları, gelire ilişkin veriler ve diğer veriler de hatalı olup kararı bu yönden istinaf ettiklerini, kaldı ki rapor tarihindeki gelir doğru olsa bile ödeme tarihine kadar gelire ilişkin verilerin değişeceğini, istinaf nedenleri doğrultusunda kararın kaldırılması halinde doğacak fazlaya ilişkin tüm hakları ve ek dava haklarının saklı olduğunu belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sigorta vekili istinaf dilekçesinde; TRH 2010 tablosu ile %10 indirim, %10 artırım yolu kullanılarak yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı ve tedavi giderleri dahil tüm tazminat ve giderlerin poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla Yargıtay 17. H.D.’nin 2015/8255 E. ve 2018/1671 K. numaralı kararı uyarınca davacının geçici iş göremezlik tazminatına hak kazanabilmesi için öncelikle gelir getiren bir işte çalıştığının ispatlanması gerektiğini, oysa ki davacının yaş itibariyle emekli olduğunu belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden.

10/11/2019 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün karşıdan karşıya geçmekte olan davacıya çarpması sonucu davacının sağ tibia plato kırığı, solda inferior pubik ramusta asetabulum düzeyinde nondeplase fraktür oluşacak şekilde yaralanması nedeniyle kaza tarihindeki “Erişkinler İçin Engellilik…Yönetmeliği” hükümleri gereğince %13 malul kaldığı, 6 ayda iyileşebileceği ve 1 ay bakıcı ihtiyacı olduğu, geçici iş görmezlik ve geçici bakıcı gideri zararının TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi kapsamında ZMMS kapsamında bulunması nedeniyle davalı ZMM sigortacısının sorumluluğunun bulunduğu,

davacının emekli olmasının tek başına geçici işgöremezlik tazminatı talep etmesine engel bir neden olmadığı, kaza tutanağı, savcılık dosyasında alınan kusur raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı yayanın kurallara uygun olarak yaya geçidinden karşıya geçerken, davalının sürücüsünün davacı yayaya yaya geçidi üzerinde çarpması nedeniyle meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu, mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif rant yönteminin esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

davacı vekili ile davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.