Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1928 K.2024/208

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10/03/2016 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu aracın geri manevra sırasında davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacının geçici ve kalıcı işgöremezliğe maruz kaldığını belirterek, belirsiz alacak olarak şimdilik 3.000TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat tutarını geçici iş gücü tazminatı için 3.902,97 TL, sürekli iş gücü kaybı tazminatı için 217.122,30 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sürücünün kanıtlanan kusuru oranında ve davacının gerçek zararı kadar davalının sorumlu tutulabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının, davalının trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün tam kusurlu eylemiyle geçici ve sürekli işgücü kaybına uğrayacak şekilde yaralandığı, davacının sürekli iş gücü kaybı oranının kaza tarihinde geçerli Çalışma Gücü Kaybı Yönetmeliğine göre %43 olduğu ve üç ayda iyileşebileceği, yerleşik Yargısal kararlar uyarınca TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant tekniğine göre yapılan hesaplamada davacının 217.122,30 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı, 3.902,97 TL geçici iş gücü kaybı tazminatı talep edebileceği, davalının dava tarihinden önce temerrüdünün kanıtlanamadığı,

kazaya karışan davalıya sigortalı araç ticari olduğundan avans faiz işletilmesi gerektiği, bilirkişi raporundaki miktara davacının bedel artırım dilekçesi sunması da dikkate alınarak “Davanın KABULÜ ile 217.122,30 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı ile 3.902,97 TL geçici iş gücü kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,” karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu kazanın iş kazası niteliğinde olduğunu, olayın davacının işyerinde gerçekleştiğini, iş kazası durumunda zmm sigortacısınının sorumluluğunun bulunmadığını, SGK tarafından geçici işgöremezlik ödemesinin başvuru yapılmadığından ödenmediğini, başvuru yapılmasının beklenmesi gerektiğini, geçici işgöremezlik ve bakıcı giderinden SGK’nın sorumlu olduğunu, hesap raporunun TRH 2010 ve 1,8 teknik faize göre düzenlenmesi gerekirken prograsif rant yöntemine göre düzenlenmesinin doğru olmadığını, maluliyet raporunun, muayene tarihinde yürürlükte bulunan “Erişkinler için Engellilik.

Yönetmeliği”ne göre düzenlenmesi gerektiğini, ayrıca davacının 24/09/2021 tarihli dilekçesi ile kendisini bağlayarak %20 maluliyeti ikrar ettiğini, mahkemece %43 maluliyete göre karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Kaza tarihi olan 10/03/2016 tarihinde 21/03/2015 - 21/03/2016 tarihlerini kapsar şekilde davalıya ZMMS ile sigortalı araç sürücüsünün geri manevra sırasında davacıya çapması sonucu davacının malul kalacak şekilde yaralandığı, kaza tarihinde “Erişkinler için Engellilik…Yönetmeliği”nin yürürlükte bulunmadığı, poliçe tanzim tarihi itibariyle geçeri olan yönetmelik hükümlerine göre maluliyet oranlarının hesaplanıp, hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacının açıkça %20 maluliyet oranını kabul ettiğine dair bir beyanının dosyada bulunmadığı,

geçici iş görmezlik zararının TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi kapsamında ZMMS kapsamında bulunduğu, zaten bakıcı giderine karar verilmediği, hükme esas alınan hesap raporunun, yerleşik içtihatlar kapsamında TRH 2010 Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre düzenlendiği, davacıya SGK tarafından rücuya tabi bir ödeme yapılmadığı, dava iş kazası olsa dahi davanın işverene değil zarar veren araç sigortacısına açıldığı, davacının SGK’ya başvuruya zorlanamayacağı, kaldı ki fazla ödeme yapıldığının ispatı halinde geri alınabileceği de nazara alındığında, mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.