Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/2209 K.2024/405

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kuruluşa ait otobüsün 15/10/2020 tarihinde seyir halinde iken, davalı kuruma ait rögar kapağının otobüse çarpması sonucunda otobüste maddi hasar meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu, müvekkili kuruluşa ait aracın herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kuruluşlarında meydana gelen maddi hasarın, gelir yoksunluğu ile birlikte toplam 32.789,93 TL olduğunu, zararın karşılanması için yapılan tüm girişimler neticesinde herhangi bir ödeme olmaması nedeniyle dava açma zorunluluğunun hasıl olduğunu belirterek, 32.789,93 TL alacaklarının olay tarihi olan 15/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; normal seyir halinde olan bir sürücünün rögar kapağının üstünden geçerken rögar kapağının açılmasının söz konusu olamayacağını, davacının rögar kapağının çıkmış olduğu iddiasını ispat etmesi ve davacının kazanın meydana gelişinde ne ölçüde kusurlu olduğunun tespit edilmesi gerektiğini, ilgili adreste davacının bahsettiği şekilde rögar kapağında bir problem olsaydı şimdiye kadar yüzlerce kazanın meydana gelmiş olması gerektiğini, meydana gelen kazadan araç sürücüsünün kusurlu olduğunun aşikar olduğunu, istenen tazminat miktarının çok yüksek olduğunu,

bu miktarın bilirkişi vasıtası ile hesaplanması gerektiğini, kazanın tamamen davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, müvekkili idarenin herhangi bir kusurlu sorumluluğu olmadığı gibi kusursuz sorumluluğunu gerektiren bir durumun da olmadığını, idarenin yasalarla kendine yüklenen görev ve sorumluluğunu yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın trafik kazası nedeniyle davacıya ait araçta oluşan maddi hasar ile gelir yoksunluğu istemine ilişkin olduğu, adli trafik uzmanı ile makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 18/05/2022 tarihli bilirkişi raporunda yolun bakım ve onarımından sorumlu kurum ve kuruluşun meydana gelen olayda %100 oranında tam ve asli kusurlu olduğu, araç sürücüsünün ise kusurunun bulunmadığı, davacının toplam zararının 28.711,08 TL hasar bedeli, 4.078,13 TL araç (gelir) yoksunluk bedeli olmak üzere toplam 32.789,93 TL olarak hesaplandığı, bilirkişi raporunun taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

davalı tarafından bilirkişi raporundaki hesaplamalara yönelik açık bir itirazda bulunulmayıp temelde kusura yönelik tespitler bakımından itirazda bulunulduğu, raporun karar vermeye yeterli olduğundan itirazları yerinde görülmeyerek, davanın esası hakkında karar verildiğini, davacının, kusur durumuna göre bilirkişi tarafından hesaplanan zararlarını davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle. “1-Davanın kabulü ile.

28.711,80 TL hasar bedeli, 4.078,13 TL gelir yoksunluğu olmak üzere toplam 32.789,93 TL maddi tazminatın 15/10/2020 kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkilinin hukuki sorumluluğu için kusurunun kanıtlanması gerektiğini, oysa müvekkilinin üzerine düşeni yaparak gereken işaretlemeleri yaptığını, kazaya davacıya ait araç sürücüsünün, hızını aracın yük ve teknik özelliklerine uygun kullanmaması nedeniyle kusuru ile sebep olduğunu, ayrıca bu nedenle zararın artmasına da neden olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı ve gelir kaybı nedeniyle maddi tazminat istemidir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Olay tarihinde, davacıya ait otobüsün, taşıt yolunda seyri sırasında, taşıt yolu üzerinde bulunan, davalının bakım ve onarımndan sorumlu olduğu rögar kapağının yerinden çıkarak, aracın körük ve alt kısımlarına zarar verdiği, kaza tespit tutanağı, olay yeri tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan raporda da, kazanın bu oluş şekline göre, davalıya ait rögarın, araçların geçişlerinde tehlike oluşturmayacak şekilde monte edilmesi, bakım ve onarımının gerçekleştirilmesi gerektiğinden, aracın geçişi sırasında yerinde çıkmış olması nedeniyle kazanın ve hasarın meydana gelmesinde davalının %100 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanan tazminat miktarının davacı tarafından davalıdan talep edilebileceği belirtilmiş, mahkemece rapor çerçevesinde davanın esası hakkında karar verilmiştir.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, kazaya taşıt yolu üzerinde bulunan, davalının yapım, bakım ve onarımından sorumlu olduğu rögar kapağının yerinden çıkmasının neden olması karşısında, KTK'nın 13. maddesindeki.

"Karayolunun yapımı, bakımı, işletilmesi ile görevli ve sorumlu bütün kuruluşlar, karayolu yapısını, trafik güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmakla yükümlüdür." hükmüne göre, davalının %100 oranında kusurlu olduğunun kabul edilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamasına, alınan kusur ve hasar raporunun da karar vermeye elverişli olmasına göre; davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.