Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/71 K.2022/124

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10/11/2016 günü davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın direksiyon hakimiyetinin kaybolması neticesinde meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafından sigortalı araç sürücünün tam ve asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, davalının müvekkilinin zararlarından sorumlu olduğunu, davalıya müracaatına rağmen zararlarının karşılanmadığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 200,00 TL geçici iş göremezlik ve 4.800,00 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 5.000,00 TL geçici ve daimi iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilinin istemiştir.

Davacı vekili maddi tazminat talebini 7.465,91 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 39.500,73 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olarak belirleyerek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza yapan aracın müvekkili tarafından Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, sorumluluklarının sigorta limiti, kusur ve zarar ile sınırlı olduğunu, davacının davasını kanıtlaması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararlarından da müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat (sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik) istemine ilişkin olduğu, sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, davalının müterafik kusurunun ise tespit edilmediği, Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 21/09/2018 tarihli maluliyet raporuna göre; dava konusu kaza nedeniyle davacının özür oranının %23 olduğunun ve 6 ay süreyle iş göremezlik halinde kaldığının belirlendiği,

aktüer bilirkişi tarafından düzenlenen 30/09/2019 tarihli bilirkişi raporu ile; kusur oranları, maluliyet raporu, davacının asgari ücret düzeyindeki geliri ve diğer tüm deliller dikkate alınarak düzenlenen raporda; oluşan kaza nedeniyle davacının 7.465,91 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 39.500,73 TL sürekli iş göremezlik tazminatı talep hakkının bulunduğunun belirtildiği, raporun karar vermeye elverişli olduğu, ancak geçici iş göremezlik zararının sigorta teminatı kapsamında olmadığı ve davacının geçici iş göremezlik zararına ilişkin talebinin haksız olduğu,

davacının hesaplanan sürekli iş göremezlik tazminatını ise talep etmekte haklı olduğu, gerekçesi ile. “Davanın kısmen kabulü ile 39.500,73-TL sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin (Geçici iş göremezlik tazminatı) isteminin reddine,” karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; bilirkişi tarafından hesaplanan sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatından davalı sorumlu olduğu halde, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatını ve maluliyet raporuna ilişkin ücreti haksız olarak reddettiğini, Yargıtay içtihatlarına göre geçici iş göremezlik zararının sigorta teminatı kapsamında olduğunu kararın hatalı olduğunu, ayrıca müvekkili tarafından maluliyet raporu alınması için yapılan gidere ilişkin talebin reddine karar verilmesinin de hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece alınan maluliyet raporunda; davacının trafik kazasına bağlı olarak %23 oranında sürekli maluliyetinin meydana geldiği ve iyileşme süresinin 6 ay olduğu tespit edilmiş, aktüer bilirkişi tarafından davacının sürekli ve geçici iş göremezlik zararının hesaplanması sonrasında, davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin kabulüne, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin ise sigorta teminatı kapsamında kalmadığından bahisle reddine karar verilmiştir.

Tazminat hesabına dair alınan hesap raporunun denetime elverişli olduğu, miktar hususunda bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmıştır.

1-Haksız fiilden kaynaklanan geçici iş göremezlik zararları, TBK'nın 54. maddesi kapsamında zarara neden olandan talep edilebilecek zararlardan olup, zarar sorumlusunun eylemlerinden sorumlu olanlarda da, kanunda aksi düzenlenmedikçe talep edilebilir. Öte yadan kanun ile belirlenen sorumlulukta kanuna aykırı olarak yönetmelik yahut Genel Şartlar gibi ikincil norm ile daraltılamaz.

Her ne kadar 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5.maddesinin "Sağlık Giderleri Teminatı" başlıklı (b) maddesinde " Kaza nedeniyle mağdurun tedavisine başlanmasından itibaren mağdurun sürekli sakatlık raporu alana kadar, tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı giderleri, tedaviyle ilgili diğer giderler ile trafik kazası nedeniyle çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamındadır.

Sağlık giderlerin teminatı Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olup, ilgili teminat dolayısıyla sigorta şirketinin ve Güvence Hesabının sorumluluğu 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesi hükmü gereğince sona ermiştir." denmekte ise de.

SGK'nın hangi tedavi giderlerinden sorumlu olduğu, SGK tarafından karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu 6111 Sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde belirlenmiş ve sınırlandırılmış olup, anılan kanun kapsamı dışına çıkılarak 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5.maddesinde yapılan genel şartlardaki düzenlemeler ile SGK'nın sorumluluk kapsamının genişletilmesi,

bir kanun maddesinin idarenin yapmış olduğu bir düzenleme ile değiştirilmesi mümkün olmayıp, SGK'nın sorumluğunun kapsamını belirleyen KTK'nın 98. madde hükmüne aykırı olacak şekilde düzenlenen Genel Şartlardaki bu yöndeki bir belirlemenin, KTK'nın 92. maddesine 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik sonucu eklenen (i) maddesi nedeniyle yasal hale geldiği de söylenemeyeceğinden, davalının geçici iş göremezlik zararlarından da sorumluluğu bulunmasına göre davacının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin de kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

2-Davacının kaza sonucu meydana gelen yaralanma neticesinde maluliyeti, geçici ve sürekli iş göremezliğinin bulunup bulunmadığı varsa oranının tespiti hususlarında rapor tanzimi istenilen Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından maluliyet raporunun tanzim edildiği, davacı tarafça Hacettepe Üniversitesi hesabına davacının "Direkt Grafiler" açıklaması ile 30/05/2018 tarihinde 117,75 TL ödeme yaptığı, davacı tarafça dosyaya ibraz edilerek yargılama giderinin hüküm altına alınmasını talep ettiği, mahkemece verilen kararda bu giderin yargılama giderleri içerisinde yer almadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 323. maddesinde yargılama giderlerinin nelerden oluştuğu düzenlenmiş, HMK’nın 326. maddesinde kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda davacı tarafça maluliyet raporu için sarf edilen 117,75 TL, HMK 323. maddesi kapsamında bulunan yargılama giderlerinden olmakla hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmına dahil edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf taleplerinin kabulüne, mahkemece yapılan yargılamada eksiklik bulunmaması, yapılan hata nedeniyle yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulmaması göre, kararın HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin talebinin de kabulü ile bilirkişi tarafından hesaplanan 7.465,91 TL geçici iş göremezlik tazminatının da davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafından yapılan 117,75 TL giderin de yargılama gideri olarak hüküm altına alınmasına karar verilerek, ilk derece mahkemesi kararında kesinleşen yönler korunarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

II-Davacı tarafça yatırılan 54,40-TL istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine, lll-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan 148,60-TL İstinaf Başvuru Harcı ve 38,00-TL tebligat ve posta giderleri olmak üzere toplam 186,60-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, lV-HMK'nın 333. maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine, V-Kararın tebliği ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece Mahkemesince yerine getirilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 30/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.