Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/1129 K.2024/1645

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 30.07.2018 tarihinde davacının idaresindeki araç(motosiklet) ile sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın çarpışması sonucu yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini, bu kaza neticesinde müvekkilinin kalıcı bir şekilde sakatlandığını, H.Ü.

Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından hazırlanan 03.04.2022 tarihli raporda % 15 oranında sürekli iş göremezliği, 6 ay geçici iş göremezliği ve 2 ay bakıma muhtaç olduğunun belirtildiğini, kazanın meydana gelmesine sebep olan aracın tespit edilememesi nedeniyle ZMSS Poliçesi bulunmadığından, Sigortacılık Kanunun 14. maddesi gereğince Güvence Hesabına başvurulabileceğini, Güvence Hesabına ihtar gönderildiğini (15.04.2022), ancak ödeme yapılmadığını, arabuluculuk aşamasında anlaşma sağlanamadığını belirterek,

belirsiz alacak olarak sürekli iş göremezlik için şimdilik 12.000,00 TL, geçici iş göremezlik için 500,00 TL ve bakıma muhtaçlık nedeniyle 500,00-TL ile rapor alınması için ödenen 1.298,00 TL’nin 30.08.2017 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile, bilirkişi raporundaki 2. seçenekte, kalıcı iş göremezlik tazminatının 540.151,19 TL, geçici iş göremezlik tazminatının 9.560,88 TL, bakıcı gideri tazminatının 3.044,25 TL olarak hesaplandığını belirterek, ...'ın kalıcı iş göremezlik tazminatını 359.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde.

5684 sayılı Yasa gereği ZMMS Poliçesi bulunmayan/plakası tespit edilemeyen araçların verdikleri zararların poliçe limiti ile sınırlı olarak ...’nca karşılandığını, davacının dava açılmadan önce 2918 sayılı Yasanın 97. maddesi uyarınca sigorta şirketine başvurmasının zorunlu olduğunu, davacının hesaba yaptığı başvuruda formlarda eksiklik olduğunu, davacının motosikleti alkollü kullanması nedeniyle Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiğini, davacının iddiasını kesin bir şekilde ispatlaması gerektiğini, kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini,

müvekkilinin sorumluluğunun ZMMS poliçesi bulunmayan araç sürücüsünün kusur oranı ve gerçek zarar ile sınırlı olduğunu, SGK’dan ödeme yapılıp yapılmadığının sorulmasını, müvekkilinin geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden Genel Şartlar gereği sorumlu olmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıya çarparak yaralanmasına neden olan, kimliği belirlenemeyen araç sürücüsü ve plakası belirlenemeyen aracın %75 kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının %15 malul olacak şekilde yaralandığı, kusur ve aktüer bilirkişi raporunun kanuna ve yönetmeliğe uygun olduğu, davacının Güvence Hesabına 15/04/2022 tarihinde başvurduğu anlaşıldığından 8 iş günü sonrası olan 28/04/2022 tarihi itibariyle davalının temerrüde düştüğü, çarpan aracın cinsi belirlenemediğinden yasal faize hükmedilmesi gerektiği anlaşıldığından yapılan bedel artırımı da dikkate alınarak,“1-Açılan davanın KABULÜNE,

359.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı,

500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı,

500,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 360.000,00 TL'nin 28/04/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2-Davacının talep ettiği 1.298,00 TL rapor ücretinin yargılama giderlerinden sayılmasına,” karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafın uğramış olduğu zararın trafik kazasından kaynaklı olduğunu ispat edemediğini, görüntülerin incelenmesinde bahsi geçen traktörün varlığının kesin olarak tespit edilemediğini, varlığı kesin olarak ispat edilememiş bir traktörün kusur oranı ile değerlendirilme yapılarak karar verilmesinin doğru olmadığını, olayla ilgili Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/ 907 E. - 2019/ 632 K. sayılı dosyası kapsamında da traktörün olmadığının anlaşıldığı,

ayrıca Güvence Hesabına başvuru dava şartının gerçekleşmediğini, hükme esas alınan raporlara karşı itirazları değerlendirilmeden karar verildiğini, maluliyet raporunun Erişkinler.

Yönetmeliğine göre düzenlenmesi ve hesabın da genel şartlara göre ve asgari ücret esas alınarak yapılması gerektiğini, geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin teminat kapsamında olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK), “İspat Yükü” başlıklı 6. maddesinde, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” şeklinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190. maddesinde ise: “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir. Bu durumda, TMK m.6 ve HMK m.190 gereği kazanın anlatılan şekilde gerçekleştiğini ispat yükü davacıya aittir.

2918 sayılı KTK’nın 91.maddesinde motorlu araçların trafik sigortası yaptırmalarının zorunlu olduğu, ... Yönetmeliğinin 9.maddesinde trafik sigortası bulunmayan araçların neden olduğu bedensel zararlar için Güvence Hesabına başvurulabileceği düzenlenmiştir.

... sorumluluğunu düzenleyen ... Yönetmeliğinin 9. maddesi.

"Sigortalının veya sigortayı yaptırmakla sorumlu olanın tespit edilememesi durumunda kişiye gelen bedensel zararlar için, b) Rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar için, c) Zorunlu sigorta teminat limitleri ile sigorta poliçesinde belirtilen teminat arasındaki fark kadar ödenecek bedensel tazminat tutarları için, ç) Sigorta şirketinin malî bünye zaafiyeti nedeniyle sürekli olarak bütün branşlarda ruhsatlarının iptal edilmesi ya da iflası halinde ödemekle yükümlü olduğu maddi ve bedensel zararlar için,

d) Çalınmış veya gasp edilmiş bir aracın karıştığı kazada,13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca işletenin sorumlu tutulmadığı hallerde, kişiye gelen bedensel zararlar için başvurulabilir." düzenlemesini içermektedir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile özellikle olayla ilgili kaza tutanağı ve soruşturma dosyası kapsamı, davaya konu kaza nedeniyle davacı hakkında “Alkol ve Uyuşturucu Maddenin Etkisi Altındayken Araç Kullanmak Suretiyle Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak” suçundan düzenlenen iddianamedeki “Şüpheli her ne kadar savunmasında olay anında önüne kırmızı renkli bir arabanın aniden çıkması üzerine kazanın meydana geldiğini iddia etmiş ise de suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek savunmasına itibar edilmediği” şeklindeki tespit,

Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/907 E.-2019/632 K. sayılı dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının aracı dışında kazaya karışan ve kusuru bulunan sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen ikinci bir aracın varlığının ispatlanamadığı, kaza tutanağında bu yönde davacının beyanı dışında bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ... sorumluğunun ispatlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalının buna yönelik istinafının kabulü gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilini istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derce mahkemesi kararının kaldırılmasına ve düzeltilerek “Davanın Reddine” dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

II-İstinaf talebi kabul edilen davalıdan alınan istinaf karar harcının isteği halinde davalıya iadesine, III-İstinaf talebi kabul edilen davalı tarafından istinaf başvurusu nedeniyle yapılan 738,00 TL istinaf başvuru harcının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, IV-HMK'nın 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine, V-Karar tebliği, kesinleştirme, harç tahsil ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 19/12/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.