Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/771 K.2024/1405

T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

35. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2023/771

KARAR NO : 2024/1405

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

BAŞKAN : ... (...)

ÜYE : DR. ... (...)

ÜYE : ... (...)

KATİP : ... (...)

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2022

NUMARASI

2020/552 Esas 2022/1025 Karar

DAVACI

VEKİLİ

DAVALI

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 13/11/2024

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 26/11/2024

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

04.04.2017 tarihinde davalı ...’un,sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde olduğu sırada davacı yayaya çarpmasıyla meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000-TL manevi tazminatın haksız filin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı ...’dan tahsiline, fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin 1.000-TL'nin haksiz filin gercekleştiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...

Şirketi için poliçe limiti ile sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 164.865,83 -TL olarak artırmıştır.

Davalı ... ... Sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... süresinde cevap dilekçesi sunmamış; ancak 15/02/2022 tarihli beyan dilekçesinde ve katıldığı duruşmalarda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, maddi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile; sürekli iş gücü kaybından kaynaklı 164.865,83-TL tazminatın, davalı ... yönünden kaza tarihi olan 04/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... ... Sigorta A.Ş. yönünden temerrüt tarihi olan 25/06/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacı lehine 20.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, davalı ... şirketi tacir vasfında olduğundan mahkemece hükmedilen tazminata avans faizi işletilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağında, 04.04.2017 tarihinde sürücü ...’un idaresindeki aracıyla seyri sırasında kavşağa geldiğinde karşıya geçmeye çalışan yaya ...’ya çarpmasıyla meydana gelen kazada yayanın ve sürücünün kural ihlali olduğunun belirlendiği, mahkemece alınan kusur raporunda kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsü ...’un % 60 oranında, davacı yaya ...’nın % 40 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, Ankara 44. ASCM’nin 2018/734 Esas sayılı dosyasında sanık sürücü ...’un taksirle bir kişinin yaralanması suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

karara itiraz edilmesi üzerine itirazın reddi ile kararın 25/02/2020 tarihinde kesinleştiği, anılan ceza dosyasında alınan 22/04/2019 tarihli bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde sanık sürücü ...'un asli kusurlu olduğu, katılan yaya ...'nın kusurunun olmadığının belirlendiği, dosyada ATK’dan alınan 04/12/2019 tarihli raporda kazanın meydana gelmesinde sanık sürücü ...'un asli kusurlu olduğu, katılan yaya ...'nın kusurunun olmadığının belirlendiği, davalı sürücü tarafından sevk ve idare edilen aracın kaza tarihini kapsar ZMM sigorta poliçesinin davalı ... şirketi tarafından tanzim edildiği,

mahkemece H.Ü.Adli Tıp ABD Başkanlığı tarafından düzenlenen 01/12/2021 tarihli raporda davacının dosyasının incelenmesi, yapılan muayene ve değerlendirmesi sonucunda, 04/04/2017 tarihinde gerçekleşen trafik kazasına bağlı davacıda meydana gelen sol ayak bileğinde pilon kırığı ve osteomyelit dikkate alınarak.

“Özürlülük Ölçürü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik” ekindeki cetveller esas alınmak kaydıyla iş gücü kaybı oranı hesaplandığında maluliyet oranının %16 olduğu, sekel halini aldığı ve sürekli olduğu, kaza nedeniyle kişinin tedavisine başlanmasından itibaren tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin çoklu ameliyatlar ve osteomyelit nedeniyle 12 ay olduğu,

tıbbi iyileşme süresinin çoklu ameliyatlar ve osteomyelit göz önüne alındığında 24 aya kadar uzayabileceğinin belirlendiği,mahkemece aktüer bilirkişiden alınan raporda, sürekli işgücü kaybından kaynaklanan tazminat tutarının 164.865,83 TL, geçici bakıcı giderinden kaynaklanan tazminat tutarının ise 13.266,72 TL olduğunun belirlendiği, mahkemece anılan delillerin değerlendirilmesiyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsü ...’un % 60 oranında, davacı yaya ...’nın % 40 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, Ankara 44.ASCM 2018/734 Esas sayılı dosyasında alınan 22/04/2019 tarihli bilirkişi raporunda ise, kazanın meydana gelmesinde sanık sürücü ...'un asli kusurlu olduğu, katılan yaya ...'nın kusurunun olmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu halde kusur durumu ile ilgili olarak Ankara 44.ASCM’de görülen dosya ile eldeki davadaki maddi olgu/kusur saptaması arasında çelişki doğmuştur.

Bu durumda mahkemece, yargılamada birliğin sağlanması ve yargıya olan güvenin sarsılmaması bakımından Ankara 44.ASCM tarafından alınan ve karara esas kabul edilen kusur bilirkişi raporu ile mahkemenin aldığı bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu gözetilerek, kusurun ve maddi olgunun belirlenmesine ilişkin olarak tüm dosya kapsamına göre, kazadaki tarafların kusur durumlarının belirlenmesi konusunda tarafların itirazlarının tartışıldığı, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli ve çelişkileri giderir şekilde rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderecek mahiyette üç kişilik Karayolları Fen Heyeti üyelerinden veya İTÜ öğretim üyelerinden oluşan heyetten kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderici mahiyette ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre kazanılmış haklar da korunarak karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, davacı vekilinin sair istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.