Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/1019 K.2025/95

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde; 03/12/2018 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu, sürücü ...'in sevk ve idaresindeki, davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin zararının karşılanması için davalı ... Sigorta A.Ş.'ye başvuruda bulunulduğunu, bu kapsamda 27.875,92 TL ödeme yapıldığını, ancak bu ödemenin zararı karşılamaya yetmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 3,00 TL daimi iş göremezlik tazminatı, 3,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2,00 TL tedavi gideri alacağı, 2,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 10,00 TL alacağın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 19/11/2021 tarihli dilekçesi ile, 3,00 TL geçici iş göremezlik, 2,00 TL tedavi gideri, 2,0 TL bakım gideri taleplerini 12.294,11 TL geçici iş göremezlik, 4.624,92 TL bakıcı gideri ve 1.200,00 TL tedavi gideri olarak yükseltmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacı tarafın zararının müvekkili sigorta şirketi tarafından 23/10/2019 tarihinde 27.875,92 TL ödeme yapılarak karşılandığını, bu nedenle davanın reddi gerektiği gibi, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davacının maluliyetini ve zararını ispatlaması gerektiğini, hesaplamanın Genel Şartlar çerçevesinde yapılması gerektiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili 07/06/2024 tarihli beyan dilekçesi ile, davadan önce yapılan ödemenin sürekli iş görmezlik tazminatına ilişkin olduğunu belirtmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından daha önce verilen 16/12/2021 Tarih, 2019/719 E. 2021/821 K. Sayılı davanın reddine yönelik kararın, davacının istinaf talebi üzerine Dairemiz 25/10/2023 E. 2022/1394 E. 2023/1344 K. Sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle kaldırılması sonrasında yeniden yapılan yargılama neticesinde; tüm dosya kapsamı, dava, cevap, maluliyet raporu, kusur ve hesap raporu birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu kazada, davacının %4 oranında engelinin meydana geldiği, iyileşme süresinn 6 ayı bulabileceği, 2 ay bakıma muhtaç kaldığının tespit edildiği,

alınan aktüer raporuna göre, davalının 23/10/2019 tarihinde yapmış olduğu ödeme ile davacının sürekli iş göremezlik zararı karşılandığından, sürekli iş göremezlik tazminatının reddine karar verilmesi gerektiği, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusuruyla meydana gelen kazada davacının geçici iş göremezlik ve bakıcı giderlerine ilişkin talepleri yönünden ise, bilirkişi raporuna göre davacının kaza nedeniyle 6 ay iş ve gücünden kaldığı ve 2 ay bakıcı ihtiyacının doğduğu, SGK tarafından karşılanmayan 1.200,00 TL tedavi masrafının bulunduğu,

bu itibarla davacının geçici iş gücü, bakıcı ve tedavi gideri zararını karşı tarafın kusuru oranında talep etmekte haklı olduğu, davacının zararının TRH yaşam tablosu esas alınarak hesaplaması gerektiği, mahkemece bu yöndeki hesaba itibar edildiği, buna göre davacının bu tazminat taleplerinin kabulü ile, 12.294,11 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 4.624,92 TL bakıcı gideri ve 1.200,00 TL tedavi gideri tazminatının 23/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

karar vermek gerektiği gerekçesiyle;"Davacının sürekli iş göremezlik tazminatı istemin reddine, davacının diğer tazminat taleplerinin kabulü ile, 12.294,11 TL geçici iş göremezlik tazminatı,4.624,92 TL bakıcı gideri ve 1.200,00 TL tedavi gideri tazminatının 23/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde.

Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararının gereği yerine getirilmeden karar verildiğini, hasar dosyası ve ekspertiz raporunun dosyaya kazandırılmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, ilk derece mahkemesi tarafından, daha önce kaldırılan karara esas olan aktüer raporunu hükme esas alındığını, söz konusu raporun %1,8 teknik faize göre hesaplandığını, bu nedenle hükme esas alınamayacağını, rapora ilişkin itirazlarını tekrar ettiklerini, Sigorta şirketi tarafından daha önce ödenen 27.875,92 TL’nin neye ilişkin olduğu dahi netleştirilmeden davanın esası hakkında karar verildiğini, raporun karar vermeye elverişli olmadığını,

müvekkilinin artan ve değişen maluliyet iddiası olduğu halde bunun değerlendirilmediğini, kararda da bu yönde itirazlarının olmadığının belirtildiğini, maluliyet oranlarının çok yüksek olduğunu, raporun "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Yönetmeliği'ne" göre alınması gerektiğini, özür oranına ilişkin raporun ise kişinin sadece özür oranını belirlediğini, bu nedenle uygun olmadığını, hesaplamanın %10 artırım, %10 indirim şeklinde yapılması gerektiğini, tazminatların çok düşük belirlendiğini, yaşam süresinin çok düşük hesaplandığını, maluliyet raporları arasında bariz çelişki bulunduğunu, faizin avans faizi olması gerektiğini,

hesaplamanın güncel verilere göre yapılması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle, sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş görmezlik tazminatı, bakıcı gideri ve tedavi gideri istemidir. Mahkemece, davacının %4 olarak tespit edilen özür oranına karşılık, davalı tarafından davadan önce %6 özür oranına göre sürekli iş göremezlik zararının ödenmiş olması, ödeme tarihindeki veriler ve yöntem çerçevesinde davacının bakiye sürekli iş görmezlik zararı kalmadığından, sürekli iş göremezlik talebinin reddine, diğer tazminat kalemleri yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

1-Davacı vekili tarafından maluliyet raporuna itiraz edilmiş ise de, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından TBK'nın 54. Maddesi gereğince "Çalışma Gücünün yitirilmesi ve Kaybına" ilişkin zararların tespitinde "Çalışma Gücü Ve Melekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin" uygulanmasından, 01/06/2015 tarihinden sonra meydana gelen yaralanmalarda vazgeçilmiş olup, uyuşmazlığa konu kaza tarihi itibariyle "Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması, Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliğin" uygulanması gerektiğini kabul edilmiştir.

Bu durumda hükme esas alınan raporun belirtilen yönetmelik çerçevesinde tanzim edilmiş olmasına, raporun kazaya bağlı yaralanmasına ilişkin tedavi evrakları ile uyumlu olmasına, raporun davacının muayenesi de yapılmak suretiyle son durumu değerlendirilerek tanzim edilmiş olmasına, ödeme sonrasında artan maluliyetin de kanıtlanamış olmasına göre davacı vekilinin maluliyet raporuna yönelik istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekili, aktüer hesaplamanın uygun olmadığını ileri sürmüş ise de, davacının, meydana gelen kaza sonrasında, sigorta şirketine başvurusu üzerine, davalı tarafından sürekli iş göremezlik tazminatı, 15/10/2019 tarihli ibranameye istinaden davacının %6 engel oranı üzerinden, ödeme tarihindeki veriler ve hesaplama yöntemi çerçevesinde hesaplanarak ödendiği, sürekli iş göremezlik zararının ödeme ile sona erdiği bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

Bu durumda ödemenin yeterli olması halinde, yapılan ödeme ile sigorta şirketinin sorumluluğu sona ereceğinden, yargılama sırasında asgari ücret artışı ve sair nedenlerle bakiye artış oluşsa dahi davacının talep etme hakkı bulunmadığından, ilk derece mahkemesi tarafından, Dairemiz kaldırma kararı sonrasında, karar tarihine en yakın tarih itibariyle rapor almasının sonuca etkisi bulunmadığından davacının hesap raporuna yönelik istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, yaşam süresinin belirlenmesinde TRH2010 Yaşam Tablosunun uygulanmış olmasına ve belirlenen yaşam süresinde hata bulunmamasına, haksız fiilin ticari iş olduğunun kanıtlanamaması nedeniyle faizin yasal faiz olarak uygulanmasından isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.