Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2021/702 K.2024/199

İlk Derece Mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davacı banka ile davalı .... Aydınlatma Hırdavat İnş. San. Tic. Ltd.

Şti. arasında akdedilen 20/02/2018 tarihli kredi genel sözleşmesine istinaden adı geçene davacı banka tarafından kredi açılıp kullandırıldığını, davalı ... ın müşterek ve müteselsil kefil sıfatı ile sözleşmeyi imzaladığını, açılan kredinin geri ödenmemesi üzerine Beşiktaş 26. Noterliği'nin .... yevmiye numaralı ihtarnamesi gönderilerek 539.813,46TL'ye baliğ olan borçlarını ödenmesinin ihtar olunduğunu, borcun ödenmemesi üzerine Antalya 9. İcra Müdürlüğü'nün .....E. sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız ve yersiz olduğunu,

faiz oranlarının sözleşme mevzuat hükümlerine uygun olduğunu, belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ihtarnamenin davalılara bizzat tebliğ edilmediğini, faiz oranın yüksek olduğunu, asıl borçludan istenilmeden kefilden borcun istenildiğini, kefalet sözleşmesinin usulüne uygun düzenlenmediğini, belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; "... Davacı genel kredinin ödenmemesi nedeniyle kredi alacağını tahsili için ilamsız takiplere mahsus icra takibi yapmış, borçluların itirazı üzerine itirazın iptali istemi ile dava açmıştır. Davalı/kefil ...., asıl borçlu şirketin ortak ve yöneticisi olup, eş rızası aranmadığı gibi kefalete ilişkin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 581 vd. maddelerinde aranan şartlar bulunmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede bankaya hesabı kat etme ve bunun sonucu olarak sözleşmeyi fesih yetkisi tanınmış, alacaklı banka tarafından bu yetkiye dayanılarak kat edilerek borçlulara ihtarname gönderilmiştir. Tarafların tutunmuş oldukları deliller getirtilerek dosya hesap bilirkişinin tevdi edilmiştir. Bilirkişi ... in 19/09/2019 tarihli bilirkişi raporunda özetle.

479.530,82TL asıl alacak, 31.860,03TL işlemiş faiz, 9.610,60TL temerrüt faizi, 2.073,53TL BSMV, krediye kısmi tahsilat 2.049,24TL olduğunu toplam alacağın 521.025,74TL olduğu, asıl alacak tutarına takip tarihinden itibaren %48,10 temerrüt faizi ve faiz üzerinden %5 gider vergisine tabi olduğunu, dava tarihinden sonra 14/12/2018 tarihinde KGF tanzim ödemesi olarak hesaba 425.000,00TL para girişinin olduğunu, takip tahsilatı olarak yapıldığı belirtilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 7/17. maddesi gereğince yapılan tahsilatlar önce faiz ve masraflara mahsup edileceğinden takipten önce yapılan kısmi tahsilat işlemiş faizden mahsup edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 88. ve 120. maddeleri hükümlerinin ticari işlerde uygulanamayacağının kabulü gerekmesi bilirkişi tarafından da bu yönüyle hesaplama yapılması, denetime ve hüküm kurmaya uygun bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden sonra gerçekleşen ödemelerin, infaz aşamasında nazara alınmasına, geçerli bir ilamsız icra takibinin bulunmuş, borçluların ise süresi içinde ödeme emrine itiraz etmiş olması, süresi içinde açılmış bir itirazın iptali davası olması,

icra inkar tazminatı talep edilmiş olması ve alacağın likit olması nedeniyle icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi kök ve ek raporuna karşı itiraz edildiğini, zira bilirkişi raporunda alacaklarının hatalı ve eksik olarak hesaplandığını, asıl alacak miktarının 480.241,37 TL olması gerekirken 479.530,82 TL olarak esas alındığını, akdi faiz oranın hatalı olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan faiz oranının uygulanmadığını, yine muaccel olan her taksit için temerrüt faizi uygulanması gerekirken akdi faiz uygulandığını, temerrüt faizi işletilmeden hesaplama yapılmış olmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda temerrüt tarihinin ihtarın tebliğ tarihi gözönüne alınarak belirlendiğini,

bu tarihin henüz vadesi gelmemiş taksitler için temerrüt faizinin yürütülmesinin başlayacağı tarih olması gerektiğini ancak bu tarihin de hatalı olarak tespit edildiğini, bilirkişi raporunda alacaklarının, işletilecek faiz oranın ve faizin işlemeye başlayacağı tarihin hatalı hesaplanmasının alacaklarının eksik hesaplanmasına yol açtığından yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dava; genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçeyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1. gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, hükme esas alınan 19/09/2019 ve 20/01/2020 tarihli asıl ve ek raporun gerekçeli, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli bulunmasına,

kredi cari hesabının kat edildiği tarihe kadar sözleşmede kararlaştırılan akdi faiz, hesabın kat'ı tarihinde oluşan faizli alacak tutarına ise, takip ve tahsil tarihine kadar temerrüt faizi uygulanmasının gerekmesine ( aynı yönde karar için bknz Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 22/04/2009 tarih 2008/7500 Esas 2009/3489 Karar sayılı ilamı), raporda asıl alacağın, faiz oranlarının ve faiz başlangıç tarihlerinin doğru hesaplanmasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre;

davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği anlaşıldığından aşağıdaki hüküm kurulmuştur.