Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/2220 K.2025/1349

İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin ticari taksi işletmeciliği yaptığını, davaya konu ... plakalı ... Model aracı 0 km olarak satın aldığını, ancak satın aldıktan sonra aracın sürekli arıza yaptığını ve aracı servise götürmek durumunda kaldığını, aracın en son 04/10/2019 tarihinde servise bırakıldığını, aracın sürekli davalı servise bırakılmak zorunda kalınmasından dolayı bu araçtan elde edeceği kazancı elde edemediğini belirterek 19/05/2019 ile dava tarihine kadarlık dönem itibariyle şimdilik 1.000 TL ticari kazanç kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

DAVALININ SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten satın aldığı bu aracı arıza lambası yanması sebebiyle servise getirdiğini, enjeksiyon beyni gelmesi için ve sonra- sında tekrar arıza lambası yanması üzerine bir kısım parçalarının değiştirildiğini, araçta arıza lambasının yanmasının farklı km aralıklarında meydana geldiğini, bu yüzden üretici firmadan yazılım ve aralıklı olarak yedek parça beklenmek durumunda kalındığını, fakat bütün bu beklemelerin davalının ticari kazanımını kaybetmesine neden olmadığını, hatta müvekkilinin müşterisi olan davacı ile problem yaşamamak için 250 TL destek verdiğini,

bu desteğin de müvekkilinin kusurlu bulunması halinde mahsubu gerekeceği, arabulucu oturumuna katılmayan davacının yargılama masrafından sorumluğu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, "... Davacının talebi, davalıdan satın aldığı aracın sürekli arıza yapması ve uzun süre serviste kalması sebebiyle faaliyet konusu olan ticari taksi işletmeciliğinde kullanılamamasından kaynaklanan zararının tazminine ilişkindir. Davacının talebi 01/01/2019 ile 04/10/2019 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olup, bilirkişi heyeti bu dönemi 276 güne tekabül edeceğini belirlemiştir.

Yine bu belirleme doğrultusunda günlük 50,82 TL den davacının toplam zararının 14.027,66 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Mah- kememizce bu miktar üzerinden davanın kabulü yoluna gidilmiş, davalının yaptığını belirttiği 250 TL lik ödemenin davacının kazanç kaybı için yapılmış bir ödeme olduğunu ispatlayama- ması, davacının sunduğu dekontta yalnızca bu ödeme için iade ibaresinin bulunması karşı- sında bu miktardan 250 TL nin mahsubu yoluna gidilmeyerek davanın kabulü ile, davacının dava konusu aracı kullanamamasından dolayı uğradığı toplam 14.027,66 TL kazanç kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Davacının dava dilekçesinde arabuluculuk anlaşma tutanağını sunmadığını ve yasalara göre kesin süre verilmesi gerektiği halde davanın usulden reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının Türk Ticaret Kanunu gereği faturaya süresi içinde itiraz etmeyerek faturanın içeriğini kabul etmiş sayıldığını ve ihtirazi kayıt olmaksızın ödeme yaptığını, davacı tarafın dava dilekçesinde belirtilmeyen ve talep edilmeyen konularla ilgili olarak ön inceleme aşamasından sonra sunduğu dilekçe ile iddiasını genişlettiğini,

davacının ticari kazanç kaybı talebinin hangi dönemi kapsadığının net olmadığını ve ispat yükümlülüğünü yerine getirmediğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda davacının talep dahi etmediği başlangıç tarihinin dikkate alınarak hesaplama yapıldığını ve amortisman gibi zorunlu giderlerin düşülmediğini, dava dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen mahkemece dava tarihinden itibaren işleyecek faizle tahsile karar verilmesinin hatalı olduğunu,

davacı tarafça eksik ıslah harcı yatırıldığını ve arabuluculuk ilk toplantısına iştirak etmediği halde yargılama giderlerinden müvekkilİ şirketinin sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Arabuluculuk son tutanağının mahkemece verilen ihtardan itibaren bir haftalık süre içerisinde davacı tarafça dosyaya sunulduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili, maddi tazminat talepli dava dilekçesinde kısmi dava yoluyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamadan sonra, 23.02.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 14.027,66 TL'ye yükseltmiştir.

Davacı vekili, baştaki istemini artırdığına göre 492 sayılı Harçlar Yasasının 1 ve 15. maddeleri gereğince yargı işlemlerinden harç alınır. Harcın alınmamış ya da eksik alınmış olması durumunda, yine aynı Yasanın 30. maddesi gereğince verilecek süre içerisinde, ilgilisi tarafından harcın yatırılmadığı veya eksik harcın tamamlanmadığı anlaşıldığı takdirde yargılamaya devam olunamayacağı öngörülmüştür.

Eldeki davada, ıslah harcının eksik yatırıldığı dosya kapsamındaki makbuz içeriğinden anlaşıldığından, mahkemece davacı vekiline eksik ıslah harcının tamamlanması için süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mahkemece davaya konu aracın onarımına ilişkin servis kayıtları getirtildikten sonra bu alanda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden davaya konu aracın tamiri için davalı serviste kaldığı süre ile makul onarım süresi belirlenerek ve sürücü, yakıt, bakım v.s. masraf ve amortisman giderleri düşülerek düzenlenecek rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç olarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

...